Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Cancelar unha conta, paso a paso

O consentimento de todos os titulares e a verificación de que non hai compromisos pendentes co banco son factores esenciais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 10 de Agosto de 2010

Abrir unha conta bancaria é moi fácil. Decenas de anuncios publicitarios convidan a facelo, expoñen as vantaxes de elixir un banco ou outro, e ata brindan a posibilidade de realizar este trámite por carta con só encher un formulario e achegar a fotocopia do DNI. O proceso, no entanto, invístese cando o cliente decide dar esta conta de baixa e os trámites para facelo son engorrosos. O consentimento de todos os titulares e a verificación de que non hai compromisos pendentes co banco son factores esenciais para poder cancelar unha conta.

Informarse sempre é rendible

Os trámites para cancelar unha conta varían en función da entidade ou a situación persoal. En numerosas ocasións ao tentalo xorden cláusulas que dificultan o camiño “como ter que ir en persoa á oficina correspondente, aínda que haxa que percorrer media España” ou gastos inesperados, como as porcentaxes dos custos de mantemento anual ou as comisións por cancelación anticipada. Entón, que factores hai que considerar, e que pasos débense dar para dar de baixa unha conta bancaria?

  • O primeiro é obter información fiable. Para iso, nada mellor que acudir ao banco ou chamar á oficina onde se abriu a conta. Nalgunhas entidades, para tramitar a cancelación basta con enviar un escrito. Noutras, hai formularios específicos que os clientes deben cumprimentar. Pero, en xeral, as entidades esixen a presenza física do interesado para comprobar a súa identidade e resolver as cuestións prácticas, como a entrega dos cartóns ou os cadernos, e a devolución do saldo se o houbese. Acudir en persoa é o modo máis directo de facer esta xestión.

  • Antes de continuar, é importante verificar que non haxa débedas co banco nin compromisos pendentes. Por exemplo, que haxa cotas por pagar nos cartóns, transferencias programadas ou débitos automáticos por domiciliación de facturas. Mentres haxa pagos pendentes no cartón de crédito asociada á conta, ningunha das dúas poderase dar de baixa. En canto ás facturas e as transferencias, o mellor é xestionar o cambio antes de pechar a conta para evitar esquecementos e, en consecuencia, débedas.

  • As nóminas, en principio, non deben supor un problema. No entanto, hai que saber que condicións levaron a esa conta bancaria. Moitas veces, os bancos ofrecen beneficios financeiros ou obxectos materiais (como ordenadores, teléfonos ou vaixela) ao domiciliar a nómina con eles, pero, a cambio, esixen un mínimo de permanencia. Marcharse antes do tempo pactado suporá unha penalización.

  • Cancelar unha conta equivale a rescindir un contrato, un acordo entre o cliente e o banco no que ambas as partes asumen dereitos e deberes. Por esta razón, estudar as obrigacións contractuais é moi importante á hora de dar por finalizada a relación. Dous exemplos moi claros son as contas con depósitos a prazo fixo e aquelas en as que están constituídas as hipotecas. En ambos os casos, as cancelacións anticipadas teñen comisións, por regra xeral, dun 1% sobre o saldo pendente para as hipotecas e dun 4% para os depósitos a prazo fixo. Aínda así, neste último suposto os bancos comprométense a non penalizar ao cliente cunha cantidade de diñeiro superior aos intereses que lle abonaron ata a data.

  • Se non hai compromisos pendentes, os bancos non penalizan aos clientes por cancelar as súas contas, pero moitos cobran os gastos de xestión e a parte proporcional ao custo de mantemento anual da conta.

  • Para dar de baixa unha conta, é imprescindible a firma do titular. Se a conta pertence a máis dun, ten que figurar o consentimento por escrito de todos. Neste sentido, non hai dúbidas: quen a abriron no seu día deben porse de acordo para pechala. Esta norma rexe en todos os tipos de contas, mesmo nas chamadas solidarias ou indistintas. Aínda que nestes casos os titulares teñen total liberdade e independencia para operar sen necesidade dunha autorización dos cotitulares, non poden cancelala de maneira unilateral.

  • O falecemento do titular é a única excepción a esta regra. Neste caso, os seus herdeiros legais deberán presentar o certificado de defunción, unha declaración de herdeiros e a adxudicación da herdanza. Alí consta o modo en que se reparten os bens, incluíndo o diñeiro da conta, que pasa a formar parte da masa patrimonial. Aínda que coa nova Lei de Sucesións, en vigor desde o 1 de xaneiro, flexibilizáronse as deducións fiscais, este proceso leva gastos de notaría e o pago de impostos sobre o total do patrimonio herdado, non só do capital que haxa na conta.

  • Non é aconsellable deixar a conta a cero e retirar todo o capital sen cancelala de maneira correcta. Á entidade non lle interesa acumular contas en descuberto e menos aínda ao titular que ao cabo de pouco tempo pode atoparse cunha débeda.

  • Para evitar erros e inconvenientes no futuro, é conveniente solicitar no banco un comprobante da cancelación da conta; un documento escrito que reflicta que a relación contractual ha terminado. E, por suposto, conservalo. No caso de que se produza algún incidente ou malentendido con posterioridade, será fundamental para realizar a reclamación correspondente, tanto na entidade como ante en Banco de España se fose necesario.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións