Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cando interesa cotizar o máximo á Seguridade Social

Cobrar una pensión de xubilación máis alta depende de que se cotizou o máximo durante os últimos 15 anos de vida laboral

No momento no que se tramita o alta laboral adquírese una obrigación: cotizar á Seguridade Social. Cada mes, o traballador ou traballadora está obrigado a abonar una retribución económica que servirá paira cubrir un accidente, una enfermidade ou a xubilación. No caso dos traballadores por conta allea, esta cota calcúlase a partir da base de cotización determinada pola remuneración que perciben. Con todo, os traballadores por conta propia ou autónomos elixen a súa base, á que a Lei marca un mínimo e un máximo. O habitual é que durante os primeiros anos cotícese o mínimo paira aforrar gastos, pero ao cumprir 49 anos é conveniente que se opte por cambiar a base e cotizar o máximo, xa que os últimos 15 anos (antes de cumprir 65) son os que se teñen en conta paira calcular a pensión. É importante facer contas paira non atoparse con situacións desagradables e pensións que, nalgúns casos, nin sequera chegan a 500 euros.

Réxime especial de autónomos

Os traballadores autónomos forman parte dos Réximes Especiais do Sistema de Seguridade Social. A Lei outórgalles una base mínima e una base máxima pola que poden cotizar, como ao resto de traballadores, pero lles dá a opción de elixir a que prefiren. O habitual é que ao darse de alta neste Réxime, comécese a cotizar o mínimo, posto que supón un gasto importante. “Mesmo se pode gañar moitísimo diñeiro e estar a cotizar pola base mínima”, sinalan desde Asnepa. Todo depende, en calquera caso, do risco que teña o labor que se desempeña. Non é o mesmo traballar nunha oficina que nun tellado, cando convén cotizar o máximo porque a posibilidade de sufrir un accidente pode ser maior. Se se comeza cunha cotización baixa e quérese subir progresivamente, hai que avisar á Tesouraría Xeral antes do 1 de outubro, para que ao ano seguinte aplíquese esa subida.

Doutra banda, desde Asnepa recomendan que cando se opte por cotizar o mínimo contrátese un plan de pensións ou un seguro privado, así se garante que se cobre una cantidade ao día mentres o traballador está de baixa. “Ten mellor acollida a idea do seguro privado que a da Seguridade Social”, engaden. A base é un baremo entre o que o traballador decide. Determina a cota a pagar e, segundo esta, una persoa pódese beneficiar de todas as prestacións posibles ou doutras máis modestas. A maioría dos traballadores autónomos, ao cotizar o mínimo, perciben unhas prestacións “ridículas” por incapacidade temporal, xubilación ou calquera outra necesidade. Espérase que o Estatuto do Traballo Autónomo cambie esta situación e evite que cando un autónomo caia enfermo ou teña un accidente, non perciba ningún tipo de pensión.

Neste sentido, un paso importante foi o Real Decreto aprobado polo Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais en outubro de 2003, polo que se ampliou a prestación por incapacidade temporal dos traballadores autónomos, así como a protección por accidente de traballo e enfermidade profesional. En concreto, deuse dereito a percibir a prestación por incapacidade temporal por continxencias comúns desde o cuarto día de baixa, que até entón se percibía a partir do décimo sexto, e permitiuse acceder por primeira vez ás continxencias profesionais de accidente de traballo ou enfermidade profesional.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións