Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Canto custa opositar?

O gasto pode alcanzar varios miles de euros, segundo o posto ao que se desexe acceder e o método de estudo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 12deSetembrode2008

Presentarse a unhas oposicións supón un esforzo sostido de entre nove meses e tres anos no que o gasto pode oscilar desde uns poucos euros até varios miles, dependendo das aptitudes do aspirante, o posto ao que queira acceder e o método de estudo que elixa.

Acceder a un posto de traballo público

/imgs/2008/05/estudiando1.jpgAs oposicións son a vía principal paira acceder a un emprego público. Aínda que en ocasións utilízase o concurso paira avaliar os méritos dos aspirantes, o método máis habitual paira obter un posto na Administración é o da oposición, que consiste na realización dun exame que determine a capacidade e a aptitude de quen se presentan e fixe a súa orde de ingreso segundo a puntuación obtida. Esta proba (ou probas, pois nalgúns casos hai máis dunha) mide a todos os aspirantes baixo os mesmos criterios e garante así que o acceso ao posto de traballo déase en condicións de igualdade, mérito e capacidade. O sistema é sinxelo, o difícil é obter una praza, xa que os opositores superan amplamente o número de postos vacantes. As cifras non amenten. En 2008, a Administración española ha aberto 35.895 “ocos”, pero calcúlase que, anualmente, preséntanse unhas 500.000 persoas paira cubrilos. Isto significa que, por cada novo funcionario, case 14 aspirantes quedan fóra.

Por cada novo funcionario, case 14 aspirantes quedan fóra

Hai que ter en conta que o tempo e o diñeiro investido en conseguir una destas prazas varía en función do posto, as aptitudes do aspirante e o método que elixa paira preparar o exame de ingreso. Non é o mesmo presentarse a un posto que non requira formación universitaria ou coñecementos específicos que tentar acceder a un cargo de responsabilidade paira o que se esixan idiomas ou estudos superiores. Tampouco é igual o desempeño de tarefas administrativas que ser membro dalgún corpo de seguridade do Estado, pois neste último caso, ademais dos coñecementos teóricos, requírense aptitudes físicas. Por tanto, as aptitudes intelectuais, a dedicación e as propias circunstancias persoais inciden directamente no tempo que lles ocupa a preparación dunha proba.

Estudar en academia ou por libre?

No entanto e pese ao amplísimo abanico de situacións, si poden sacarse algunhas ideas en claro. Por exemplo, que hai dúas maneiras de preparar a unhas oposicións: con axuda dunha academia ou sen ela, e que esta última é máis barata que a primeira. Aínda que o custo dos materiais de estudo e libros de texto aumenta ou diminúe segundo a complexidade do exame, o seu valor é significativamente máis reducido que a matrícula nunha academia. Por citar algunhas cifras concretas, os materiais necesarios paira presentarse a un posto de auxiliar administrativo custan ao redor de 120 euros, os requiridos paira garda forestal, 95 euros; os de oficial electricista, 70 euros e os de traballador social, uns 80 euros en total. A cantidade de libros de texto -e por tanto, o seu custo- pode variar coas esixencias específicas do organismo onde se ofrece o posto. O certo é que hai polo menos dous volumes comúns a todas as oposicións: a Constitución Española e A Nova Regulación do Emprego Público.

Prepararse coa axuda de expertos supón, en media, un desembolso de 2.000 euros

En teoría, é posible presentarse a unhas oposicións sen gastar diñeiro ou investindo uns poucos euros. Tanto a Constitución como o Estatuto do Empregado Público están dispoñibles gratuitamente paira todo aquel que queira lelos, xa sexa a través de Internet ou do Boletín Oficial do Estado. En canto ao resto dos textos específicos paira cada oposición, o seu custo pode abaratarse ao adquirilos de segunda man.

Con todo, que sexa posible non quere dicir que sexa o máis frecuente ou recomendable. A maior parte dos opositores compra textos que inclúen contidos extra, como exercicios prácticos, cuestionarios, manuais de dúbidas ou explicacións máis claras. Tamén é normal buscar as últimas edicións, os textos máis actualizados e algunhas guías que, aínda que non son obrigatorias, poden axudar a superar una oposición, como as que ofrecen técnicas de estudo ou exercicios de memoria. Pero, mesmo así, con todos estes aditamentos, o opositor non gastará máis de 200 euros en materiais.

O asunto é que, salvo excepcións, as posibilidades de éxito son menores que as que tería ao prepararse con axuda especializada. Non en balde, numerosas academias repartidas por toda España ofrecen cursos específicos que, ademais de incluír no prezo todos os libros de texto necesarios, brindan valores engadidos ou de diferenciación para que a persoa destaque entre os demais aspirantes e teña máis posibilidades de facerse co posto que desexe. O labor que se desenvolve nestes centros de estudo, así como una oferta de cursos cada vez máis afinada e precisa, demostra que a expresión “opositor de profesión” deixou de ser una frase hilarante paira converterse nun tema moi serio e, ademais, custoso. Porque, máis aló de que unhas academias sexan máis alcanzables que outras, ou de que uns cursos sexan máis caros que outros dentro do mesmo centro, prepararse coa axuda de expertos supón, en media, un desembolso de 2.000 euros.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións