Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Cartóns bancarios prepago

Permiten comprar de forma segura en Internet e controlar os gastos porque teñen un saldo acordado de antemán
Por Elena V. Izquierdo 5 de Abril de 2011
Img teclado cajero
Imagen: Vaughan Willis

A pesar das numerosas vantaxes que achegan os cartóns de crédito, uno dos seus principais inconvenientes en momentos de crise económica é a posibilidade de gastar con elas máis diñeiro do que se ten. Pagar de forma aprazada as compras pode xerar un endebedamento nos meses posteriores, tanto porque se corre o risco de adquirir máis do necesario, como polos intereses que aplican as entidades en determinados tipos de pago. Outro dos trazos negativos é o perigo que algúns internautas perciben ao facilitar os datos do seu cartón paira abonar o importe dunha compra ou dun servizo a través da Rede. Aínda que a maioría dos sitios son seguros, o feito de que a conta corrente asóciese ao plástico favorece que moitas persoas prefiran non comprar en Internet. Paira solucionar estes inconvenientes, os cartóns prepago permiten ao cliente recargalas cunha cantidade específica e danlle a posibilidade de dispor só do saldo cargado, sen o perigo de que, en caso de fraude, subtráianlle diñeiro da súa conta corrente.

Seguras e cómodas

O saldo que se carga nos cartóns prepago permite despois ao usuario comprar en comercios, adquirir produtos a través de Internet, pagar en restaurantes ou sacar diñeiro en efectivo dun caixeiro, sempre co límite da cantidade que o cliente cargou no cartón. Os usuarios teñen a posibilidade de ingresar o saldo exacto que necesitarán paira realizar una compra concreta ou ben una cantidade maior, paira poder usala varias veces.

Algúns cartóns deséñanse cun formato de usar e tirar, é dicir, só están dispoñibles paira una ocasión, o cal pode ser aconsellable paira persoas que non queiran facer máis que una compra puntual e non volvan necesitalas. No caso de que desexen facer outra operación, poden adquirir una nova. Outras permiten levar a cabo recargas sucesivas cada vez que se pensa adquirir un produto ou manter un saldo máis elevado paira realizar una compra e evitar una transferencia de diñeiro ao cartón cada vez que se paga un artigo.

Non están vinculadas a ningunha conta corrente nin a ningún outro plástico, polo que o pago é seguro

A maioría están emitidas polas mesmas plataformas de medios de pago que o resto dos plásticos (Visa e Mastercard, entre outras), de modo que o habitual é que os locais físicos ou virtuais que aceptan cartóns de crédito ou de débito non poñan inconvenientes en admitir tamén a versión prepago.

Una das características máis atractivas é que non están vinculadas a ningunha conta corrente nin a ningún outro plástico, polo que o pago é seguro. É imposible facer un rastrexo paira chegar até a conta corrente do cliente, xa que esta non ten ningunha relación co cartón prepago. No peor dos supostos, se o comprador entra nunha páxina fraudulenta ou lle copian a banda magnética nun establecemento, poderían quitarlle o diñeiro que sobre no saldo deste cartón, que sempre será moito menor que o aforrado no banco.

Outra das súas vantaxes é que a maioría non teñen comisións de mantemento ou de emisión. Cando as hai, o habitual é que se eliminen polo feito de realizar con elas un pequeno número de compras ao ano. Se o titular ten contratados outros produtos na entidade, tamén son gratuítas. Como non permiten aprazar pagos ou comprar sen ter diñeiro na conta, carecen de intereses.

Solicitude e recarga

Os cartóns prepago pódense solicitar tanto no portelo das entidades financeiras das que o usuario é cliente como en caixeiros automáticos ou a través de Internet. A expedición dun plástico prepago no banco tarda uns días, pero en ningún caso é necesario estudar o historial crediticio do solicitante porque una vez recibido, o titular transferirá desde a súa conta corrente o diñeiro que estime oportuno. Se o usuario decide pedilas nun caixeiro ou a través de Internet, o proceso de entrega do cartón acelérase, de modo que en función da necesidade do solicitante pódese elixir o medio máis oportuno.

Recárgaa pódese realizar na sucursal, nun caixeiro ou a través de Internet

Una vez que o titular dispón do cartón, actívase mediante unha recarga. Do mesmo xeito que sucede coa solicitude, as entidades pon a disposición do usuario diversas maneiras de transferir o diñeiro ao plástico. Se o consumidor ten una conta corrente que pode xestionar en liña, é posible recargar o saldo a través de Internet, só coa súa clave e os díxitos do cartón prepago. Se o prefire, pode realizar esta operación nun caixeiro automático ou ben coa axuda dos empregados do banco, tras indicarlles o diñeiro que quere ingresar.

O saldo do cartón non caduco. Isto é positivo paira quen realizan una recarga puntual paira una operación e esquecen o diñeiro que lles sobrou. Aínda que no plástico figura a data de caducidade do prazo paira usala, como sucede coas tradicionais, cando chega este día renóvase de modo automático por outro prazo idéntico ao inicial ou o cliente recibe una nova coa data modificada.

Cartóns prepago só paira Internet

Non todos os cartóns prepago son de plástico. Algunhas son cartoncillos ou papeis impresos sen banda magnética e outras só existen de forma virtual, carecen de soporte físico. A titular conta cos 16 díxitos que forman o número, ademais da data de caducidade e o número secreto. Tamén recibe o código de verificación do cartón -tres díxitos que piden as tendas virtuais paira comprar en Internet, e que nos cartóns físicos aparece no reverso-.

O cliente solicita este medio de pago no banco ou a caixa de aforros, no caixeiro ou na entidade en liña. Ao non ser necesario expedir un soporte físico, é frecuente que a emisión se poida facer de maneira inmediata. Deste xeito, o internauta pode ver o produto que desexa, coñecer o seu prezo, solicitar o cartón co importe exacto e realizar a compra. Se xa ten o impreso e quere recargar o cartón, pódese facer coa mesma rapidez.

Os titulares non teñen por que ser clientes da entidade que expide o plástico

Algunhas empresas nin sequera obrigan ao solicitante a que sexa o seu cliente. Este é un dos puntos interesantes do prepago virtuais, porque non é necesario transferir un diñeiro a outro banco ou abrir una conta corrente paira gozar do cartón. Se xa traballa coa entidade en liña, o consumidor pode pedir este medio de pago, obtelo no momento e recargalo de inmediato coa cantidade que desexe.

Se non forma parte da entidade, o internauta pode dirixirse a unha sucursal ou a un caixeiro automático onde contrata o cartón e a activa. Neste suposto, só necesita ter una cartón de crédito ou de débito convencional coa que se fará recárgaa.

O habitual é que se utilicen só en Internet e non se acepten noutro tipo de comercios. A operación é igual que no caso dos cartóns de plástico, xa que o titular só ten que elixir o produto e introducir os 16 díxitos, a clave, a caducidade e o código de verificación, como o faría coas tradicionais.

Anónimas ou identificadas

O titular do cartón prepago virtual ou impresa conta coa posibilidade de xestionar o alta co seu nome, pola a nome doutra persoa ou optar por que esta sexa anónima. Isto achega confidencialidade a todos os actos que se realicen co cartón porque o usuario non facilita a súa identidade nin cando a pide nin cando a activa, recárgaa ou a utiliza. Posto que o cliente ten o número secreto paira realizar os movementos, aínda que a perda, ninguén máis pode utilizala. Require introducir as claves, sen ter que identificarse, cando se queira comprar, consultar o saldo ou facer una recarga.

Os usuarios do cartón virtual poden optar por que esta sexa anónima

Polo xeral, os cartóns virtuais son gratuítos e aínda que algunhas entidades cobran cada vez que se realiza una recarga, non é o máis frecuente. As tarifas que aplican os bancos e caixas que si contemplan comisións oscilan en torno ao 1% da cantidade ingresada, cun mínimo de 1 euro.