Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

‘Chiringuitos’ financeiros

Algunhas entidades operan nos mercados financeiros sen estar habilitadas e ofrecen investimentos excepcionais baixo o reclamo dunha gran rendibilidade
Por José Ignacio Recio 10 de Decembro de 2007
Img panelbolsa listado
Imagen: Neil Gould

Se recibe una oferta paira investir os seus aforros que lle fai pensar que é demasiado boa paira ser certa e si, ademais, o nome da entidade que o ofrece non é moi coñecido, desconfíe. Investimentos máis rendibles do normal, facilidades paira acceder a estes produtos e amabilidade nas canles de comunicación son os parámetros que utilizan algunhas empresas paira atraer o aforro dos pequenos e medianos investidores. A sorpresa chega ao cabo dun tempo, cando se descobre que a entidade en que se depositaron os aforros era un “chiringuito financeiro” que operaba no mercado sen habilitación. Estas empresas ofrecen, polo xeral, produtos financeiros inusuais (selos, investimento en madeiras…), aínda que tamén hai “chiringuitos” clásicos, e á súa vez perigosos, que permiten aos seus clientes contratar produtos tradicionais.

Operar sen autorización

A Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV) non cesa no seu afán de alertar sobre diversas compañías e persoas físicas (de Austria, Suecia e Illa de Man, por exemplo)que poderían estar a prestar servizos de investimento sen as debidas autorizacións, o que no argot financeiro coñécese como “chiringuitos”. Para que o pequeno e mediano aforrador non sexa vítima dunha destas empresas, o primeiro que debe coñecer é en que consisten estas supostas compañías e saber que ferramentas utilizan no seu labor de captación, e deste xeito poder detectalas e previrse contra as súas “malas artes”.

Nos últimos anos afloran moitas empresas que estafan aos investidores mal informados

“Chiringuito financeiro” é un termo que se utiliza paira designar ás entidades que sen estar habilitadas paira iso asesoran e operan nos mercados financeiros españois. Durante os últimos anos afloraron gran número de empresas que provocaron, e seguen provocando, fraudes e estafas a investidores mal informados. Neste sentido, a Lei do Mercado de Valores establece que as actividades contempladas no artigo 71 só poden ser desenvolvidas polas axencias e sociedades de valores rexistradas, e na maioría delas polas entidades de crédito e coa reforma da Lei polas Empresas de Servizos de Investimento. Por iso, desde varias instancias administrativas e económicas advírtase ao usuario do perigo que supón entrar neste tipo de investimentos, así como da importancia de realizar una labor preventivo co fin de poder detectar este tipo de empresas.

Gaioleiros

Todas estas empresas-chiringuitos teñen un denominador común: non están rexistradas nin na Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV), nin no Banco de España. Ademais, descoñécese si dispoñen de capital e medios suficientes paira operar, e igualmente ignórase si a súa organización é adecuada á súa actividade. O seu principal atractivo paira atraer ao cliente é a promesa dunha rendibilidade superior á do mercado, xeralmente de dous díxitos, e uns resultados imposibles de alcanzar a través doutros mecanismos financeiros tradicionais.

Pero cando empeza a deshincharse o negocio e non poden xustificar as súas perdas con argumentos legais, simplemente desaparecen ou, no mellor dos casos, cambian de nome, deixando totalmente desamparado ao investidor, que adoita perder a totalidade dos seus aforros. Paira evitar a proliferación destas prácticas fraudulentas, tanto a CNMV como outros reguladores estranxeiros difunden advertencias sobre entidades que poden estar a prestar servizos de investimento sen estar habilitadas, e publican regularmente comunicados coas direccións das entidades que cumpren con estas características. A través do buscador de entidades poden detectarse cales foron incorporadas á listaxe de fraudulentas.

Técnicas utilizadas

A Comisión Nacional de Mercado de Valores lanzou una guía de gran axuda paira os usuarios co obxectivo de que estes poidan identificar correctamente este tipo de empresas e saiban as técnicas e artimañas que utilizan os “chiringuitos” paira captar novos investidores. Na maioría dos casos adoita tratarse dunha oferta de alguén que, convincente e seguro de si mesmo, propón realizar una “investimento exótico” con expectativas de altas rendibilidades, segundo explica o órgano regulador.

Paira identificar os “chiringuitos” o primeiro que debe facer o usuario é detectar a mecánica coa que operan, que segundo a Comisión Nacional do Mercado de Valores, agrupa os seguintes “tics” comerciais:

  • Chámanse así mesmos expertos e asesores.
  • Abusan da capacidade investidora dos seus clientes e da súa confianza.
  • Prometen resultados positivos case imposibles de alcanzar.

A pesar de que todos os casos son diferentes, nas vítimas apréciase algún elemento común: ante as promesas de ganancias rápidas e voluminosas móstranse dispostas a crer o que desexan crer, e a confiar o seu diñeiro a quen non coñecen, segundo advirte a CNMV.

A toma de contacto

Se hai algo que caracteriza a este tipo de empresas é o sofisticado sistema de captación de novos clientes. Aínda que estean a substituír os clásicos sistemas de contacto polos que proporcionan as novas tecnoloxías, sempre se dirixen a eles de forma “agresiva”, ata que conseguen que uns poucos caian nas súas redes. En moitos casos, á mínima sospeita de poder ser descubertos cambian de domicilio ou de denominación social. Estas son as técnicas que utilizan paira porse en contacto cos seus clientes, aos que ben podería denominarse vítimas.

  • Chamadas telefónicas: Segue sendo o método preferido por estas empresas, ás que salgue rendible atopar una “vítima”, aínda que teñan que realizar moitas chamadas.

  • Correo: Conseguen a dirección a través de una base de datos da que extraen as direccións, ou a través da guía telefónica. Nas cartas, acompañadas de luxosos folletos, presentan investimentos fantásticos e solicitan aos receptores que contacten con eles, ben enchendo un cupón, ben chamándolles por teléfono, e mesmo visitando a súa páxina por Internet.

  • Correo electrónico: Moitas destas entidades ofrecen os seus servizos en Internet aproveitando a difusión internacional que ofrece este medio e a dificultade que supón paira os supervisores localizalos. Pódese recibir a través destes medio correos inesperados dun “chiringuito financeiro”.

  • Anuncios: É frecuente que estas entidades utilicen a publicidade en xornais, revistas ou outros medios de comunicación paira ofrecer oportunidades de beneficios moito máis atractivas das que se pode conseguir cos investimentos considerados como tradicionais.

  • Referencias verbais: Uno dos trucos máis utilizados, segundo a CNMV, é o de pagar beneficios aos primeiros investidores utilizando paira iso o seu propio diñeiro ou o diñeiro doutros investidores. Desta maneira, a súa eficacia comunicarase “na fala da xente” aos amigos do primeiro investidor, e logo aos amigos destes segundos… Lamentablemente, só se pagan os primeiros beneficios. En posteriores investimentos, cando se pretende recuperar o investido, o diñeiro xa desapareceu.