Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como facer una factura de traballo

Os profesionais e empresarios autónomos están obrigados a emitir una factura polos servizos realizados, un trámite esencial paira non ter problemas con Facenda

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 16deAbrilde2008

Documento mercantil obrigatorio

/imgs/2008/04/facturasarticulo2.jpg

Cando se traballa como autónomo e non queda máis remedio que entenderse coas interminables declaracións de IVE, descontos do IRPF… convén tomar aire e respirar profundamente porque ao final sempre salguen as contas. As bases paira emitir as facturas de forma correcta, e asegurarse de non ter ningún problema nin co pagador nin coa Axencia Tributaria, agora que temos que facer a Declaración da Renda, son sinxelas. Basta con incluír una serie de datos establecidos pola lei, e ter especial coidado paira non cometer erros ou intentos de fraude.

A factura é un documento mercantil, fundamentalmente de IVE, que os profesionais e empresarios autónomos están obrigados a emitir polos servizos realizados, un papel que resultará imprescindible sobre todo paira xustificar os ingresos a Facenda. Confire, ao mesmo tempo, seguridade laboral e económica ao traballador, non só polo pago que recibirá do seu debedor, senón polo diñeiro que retivo o pagador e que debe constar en Facenda “a conta” da súa declaración anual de renda. Un importe que, probablemente, devolveralle posteriormente a Axencia Tributaria tras facer a declaración.

A realización e configuración dunha factura de traballo é sinxela. Non require ningún formato preconcibido, polo que cada traballador por conta propia pode idear o seu modelo particular. Aínda que, por suposto, a lei si establece os datos que teñen que figurar neste documento, e que todo “freelance” debe coñecer.

Os datos dunha factura

Segundo o Regulamento de Facturación descrito no Real Decreto 1496/2003 de 28 de novembro, una factura debe incluír as seguintes referencias:

  • O nome legal, é dicir empresa S.L. ou no caso dun autónomo, o nome e ambos os apelidos do profesional que emite o documento. Tamén o domicilio e C.I.F (Código de Identificación Fiscal), equivalente ao N.I.F. no caso de tratarse dun profesional individual.

  • Cada factura debe ir cronólogica e correlativamente numerada, é dicir una detrás doutra, co que non se poderá alterar nin a data nin a orde.

  • A numeración ten que coincidir coa data de emisión da nota, non da realización do traballo. Por exemplo factúraa número 506 non poderá nunca ter una data anterior ao número 504.

  • Os datos identificativos do pagador ou cliente ao que vai dirixida a factura (nome legal, dirección e C.I.F).

  • O concepto: descrición completa e concreta dos servizos prestados. Non é suficiente escribir “traballo realizado no mes de febreiro”.

  • O importe da operación detallando o prezo basee, ao que se lle suma o IVE sempre de maneira desglosada. O Imposto sobre o Valor Engadido xeral é do 16%, aínda que segundo a actividade que realice tributará en IVE cunha porcentaxe “reducida” -do 7%- ou “súper reducido” -do 4%-. Sumarase un 7% de IVE cando se desenvolva a profesión dentro do mundo cultural, deportivo, hostaleiro ou como un promotor que venda una vivenda nova. O caso de superreducción deste imposto incumbe especialmente aos vendedores de produtos naturais sen elaborar ou de primeira necesidade, como as hortalizas, o pan, o leite ou os medicamentos. Mesmo existen algúns servizos exentos de IVE, por exemplo todos aqueles relacionados cos dereitos de autor (músicos, artistas, xornalistas) ou a sanidade (odontólogos). Os profesionais que dubiden en tributar ou non o IVE poden consultalo no artigo 20 da Lei do IVE 37/2003.

    Os empregados do fogar pertencen a un réxime laboral especial, polo que non emiten facturas, senón que son contratados pola cabeza de familia.

    É importante ter en conta que se o servizo vaise a efectuar no estranxeiro ou os bens que se vendan salguen de España, a factura non debe incluír o IVE, xa que o cliente ou pagador tributará no seu propio país.

  • Se se traballa como profesional e factúrase a empresas ou a outros profesionais, á suma do prezo basee máis IVE, ha de restarse o IRPF, segundo o modelo do cadro que se detalla a continuación. A retención sobre o Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas é habitualmente do 15%. Con todo, a retención reducirase a un 7% durante ese exercicio de inicio da actividade e os dous seguintes anos, sempre que sexa o primeiro traballo como profesional. A dedución do IRPF unicamente procede cando a factura esténdese a outra empresa, que ingresará dita retención en Facenda a nome do emisor. Esa é a parte do diñeiro que tras a declaración da renda sairalle a devolver. Por iso, o IRPF non debe incluírse na nota cando se cobra un servizo a un particular, ao cliente final.

  • Non hai que esquecer esixir os mesmos requisitos paira as facturas que se reciban polo desenvolvemento da actividade, xa que así se poderá deducir o IVE e o gasto no IRPF, pois uns simples tickets non serían suficientes.

    Paxinación dentro deste contido

    •  Non hai ningunha páxina anterior
    • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
    • Ir á páxina seguinte: As sancións »

    RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións