Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Como organizar un funeral económico

Prescindir de recordatorios e de publicar necrolóxicas nos medios, ou facer o velorio en casa, pode abaratar os custos dun funeral de maneira considerable

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 01 de Novembro de 2013
img_cipreses 1

Hoxe os cemiterios énchense de flores e de familiares que visitan as tumbas dos seus seres queridos. Dar sepultura a un achegado, ademais de ser un dos momentos máis dolorosos da vida, pode resultar moi caro, xa que o prezo dos servizos funerarios oscila, de media, entre 3.000 e 3.500 euros, segundo sinala Jesús Pozo, responsable de prensa da Empresa Mixta de Servizos Funerarios de Madrid (EMSF) e a compañía funeraria Funespaña. Cando as economías españolas non pasan polo seu mellor momento, facer un enterro digno pero sinxelo é posible, como se resume nas seguintes liñas, e, ademais, abarataranse moitos custos. Así, prescindir de recordatorios e de publicar necrolóxicas nos medios, ou facer o velorio en casa, resulta máis económico.

Funeral digno, pero sinxelo

Imaxe: Antonio Tajuelo

Inhumaciones, cremaciones ou doar o corpo á ciencia. Tras a morte, o aloxo dos restos do falecido pódese facer de diversas maneiras. En España, a práctica máis utilizada é a inhumación, aínda que cada vez hai máis cremaciones, como indica Jesús Pozo, quen engade que a media de incineracións é do 33%. E hai casos, como os de Málaga e Sevilla, onde se superan o 70% de cremaciones. En xeral, a incineración é máis barata, pero tampouco é unha regra aplicable a todos os municipios españois.

Os servizos funerarios móvense nunha pinza de prezos de entre 3.000 e 3.500 euros de media

Á hora de saber canto pode custar un funeral, convén distinguir entre o servizo funerario e o de enterramento. Os custos funerarios (que inclúen un tanatorio) adoitan estar unificados en calquera lugar de España, mentres que hai moita diferenza cos gastos de enterramento, que dependen da localidade.

Os prezos dun funeral móvense, de media, nunha pinza de entre 3.000 e 3.500 euros. Estes custos pódense rebaixar, se se escollen materiais de calidade media e réstanse complementos á hora de despedir a un ser querido:

  • Cadaleito ou urna: hainos de importes moi diversos e de calidades tamén moi distintas. Non é preciso escoller o de máis alta gama e a madeira máis nobre, nin o máis ornamentado. Un sinxelo féretro é suficiente. Os mesmos criterios que aos cadaleitos pódense aplicar ás urnas funerarias, cada vez máis utilizadas.

  • Lápida: aínda que se teña comprado un nicho ou columbario (nicho para albergar cinzas), a pedra de mármore que os reviste e as inscricións hai que abonalas aparte. Este gasto non é habitual que se contemple ao comprar un nicho e encarece de modo notable o enterro. Como no caso do féretro ou a urna, non é preciso contar co mármore de mellor calidade, nin encher a lápida con inscricións, fotografías ou debuxos.

  • Flores: a variedade de arranxos florais é bastante ampla. Hai ramos, centros, coroas, almohadillas… e algúns, mesmo, levan as cores do equipo favorito do finado. Pero non é preciso alagar de flores o cemiterio. Se non se dispón de moito orzamento, un arranxo sinxelo e bonito basta para dar o último adeus a un familiar.

  • Tanatorio: son moi prácticos, e utilízanse para pasar o tempo que transcorre entre o momento en que se produce o falecemento dunha persoa e a saída cara ao cemiterio. Pero o uso destas instalacións non é obrigatorio, e abarátanse os custos dun funeral se o falecido permanece no seu domicilio ou nos velorios de hospitais, residencias, etc. No caso dos centros hospitalarios, hai un horario limitado para velar ao cadáver.

  • Necrolóxicas: resultan moi útiles para dar a coñecer a morte dun ser querido, e para que persoas que o trataron en vida poidan despedirlle no cemiterio ou o tanatorio. Inclúense nos xornais máis lidos da cidade e, nalgúns municipios, colócanse no portal da casa onde residía o falecido ou en rúas céntricas. É máis un símbolo social, do que se pode prescindir en momentos de apuro económico. Sen necrolóxicas, pódese comunicar a morte dun familiar ás persoas máis próximas, e estas darán a noticia ao resto de coñecidos.

  • Recordatorios e mesas de firmas: como no caso das necrolóxicas, os recordatorios e os libros de firmas son gastos perfectamente prescindibles cando a economía familiar non pasa polos mellores momentos.

  • Coches de acompañamento: os vehículos fúnebres son esenciais para trasladar o féretro. Pero pódense obviar os dos acompañantes, que poden trasladarse ao cemiterio nos seus automóbiles particulares. Nalgúns casos, o cemiterio non está preto e as persoas que desexan acudir á inhumación ou cremación van nun autobús disposto pola funeraria; é, por suposto, outro dos primeiros servizos que hai que recortar.

No lado contrario da balanza están as peticións especiais por parte dos familiares e a personalización do servizo, que custan moito máis diñeiro. Aínda que poida parecer estraño, nunha situación de crise como a actual, hai unha tendencia á alza nestes encargos.

Con seguro, máis cómodo e sinxelo

Tras a morte dun familiar, á dor únese a necesidade de darlle sepultura ou incineralo e de realizar numerosos trámites administrativos para certificar o seu deceso. O proceso é sinxelo, pero confuso, sobre todo tendo en conta o estado de ánimo dos máis achegados ao defunto, cuxo último pensamento é, neses momentos, facer xestións. Por iso, as aseguradoras encárganse de todos os detalles.

O ramo de decesos é un dos máis antigos do mercado español de seguros, e o 51% da poboación ten un

O ramo de decesos é un dos máis antigos e específicos do mercado español de seguros, e o 51% da poboación do noso país ten un seguro de decesos. Esta cifra amplíase ao 60% no caso dos falecidos. O seguro cobre os gastos de tanatorio, flores, recordartorios… e fai fronte aos custos do funeral, os desprazamentos, as necrolóxicas e, mesmo, a volta a casa se a morte ocorre no estranxeiro ou a asistencia xurídica á familia.

Cando se produce un falecemento, basta con ter o DNI do finado, a súa póliza do seguro e o último recibo abonado. Con eses datos chámase á aseguradora, que correrá cos gastos e encargarase de resolver os trámites e xestións administrativas inherentes á morte.

Pero hai que ter en conta que as compañías de seguros non son funerarias, non teñen tanatorios, coches fúnebres para o traslado de falecidos, nin fornos crematorios… Para todos estes servizos, subcontratan a unha empresa funeraria que debe elixir a familia. A aseguradora limítase, despois, a pagar en función do que se contratou en póliza.

Funerais laicos

A maioría dos funerais que se celebran en España son relixiosos (católicos, case todos). Pero tamén hai funerais doutras confesións e funerais laicos, que cada vez son máis demandados.

Respecto do seu prezo, depende do que requira a familia, porque o abanico é moi grande. Hainos con música en directo, música enlatada, con vídeos, libros familiares, recordos, servizo de catering…

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións