Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como tributan as colaboracións

Facenda adoita devolver parte das retencións aplicadas nas colaboracións, sobre todo cando os titulares son autónomos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 28deAbrilde2008

Facer a Declaración da Renda é, habitualmente, un exercicio confuso que adoita xerar numerosas dúbidas, sobre todo cando as rendas que reciben os contribuíntes proceden de moi diversas vías. Os maiores problemas xorden, por exemplo, cando ademais do salario normal, os cidadáns recibiron pagos en concepto de colaboracións no exercicio fiscal sobre o que están a declarar. Pero, como tributan as colaboracións no IRPF? Paira empezar, hai que diferenciar as colaboracións efectuadas por autónomos e as realizadas puntualmente por traballadores por conta allea. En todos os casos, haberá que declarar por elas no IRPF. En numerosas ocasións, o contribuínte gozará da devolución por parte de Facenda das retencións aplicadas.

As colaboracións dos autónomos

Todos aqueles contribuíntes que traballan por conta propia e que, por tanto, son considerados autónomos, están suxeitos a un réxime fiscal particular, e todos están obrigados a presentar a Declaración da Renda. Estes profesionais son considerados prestadores de servizos e, en moitos casos, realizan traballos paira terceiros, denominados colaboracións, a través de una contraprestación económica.

Á hora de elaborar a Declaración da Renda, os traballadores autónomos que realizan colaboracións (por exemplo albaneis, pintores ou xornalistas “freelance”) deben declarar todos os ingresos que obteñan no exercicio da súa actividade. Para que a elaboración do IRPF sexa correcta e legal, teñen que estender e gardar todas e cada una das facturas correspondentes ás colaboracións cobradas. Todos os profesionais autónomos están obrigados a emitir estes documentos (facturas) polos servizos prestados, e son de vital importancia á hora de realizar a Declaración da Renda.

Os autónomos que fan colaboracións deben declarar os seus ingresos, e teñen que gardar todas e cada das facturas correspondentes ás colaboracións cobradas

A importancia de devanditas facturas radica, sobre todo, nas retencións aplicadas que, en moitos casos, son devoltas por Facenda ao facer a Declaración. A retención que se aplica ás colaboracións dos autónomos no IRPF é habitualmente do 15%, aínda que en situacións especiais pode reducirse até o 7%. Isto ocorre, por exemplo, no primeiro ano de vida da posta en marcha dun negocio e nos dous seguintes anos, sempre que sexa o primeiro traballo como profesional que desenvolve o contribuínte. Elaborar ben as facturas deste tipo de colaboracións será moi importante no IRPF, xa que a retención aplicada será a parte do diñeiro que tras a declaración da renda sairalle a devolver.

Ademais, nas facturas das colaboracións realizadas deberá figurar claramente o IVE (Imposto sobre o Valor Engadido). O IVE xeral é do 16%. En calquera caso, una mención especial merece un tipo de colaboracións específicas, que non implican IVE, como son as efectuadas por xornalistas, escritores, músicos ou artistas (todos aqueles traballos con dereitos de autor están exentos de IVE).

Como calcula o IRPF un autónomo

As rendas que obteñen os profesionais autónomos polas colaboracións efectuadas considéranse rendementos de actividades económicas e así deberá figurar na súa Declaración da Renda. A diferenza das persoas que traballan por conta propia, os autónomos poden calcular os seus rendementos fiscais de tres formas distintas:

  • Sistema de estimación Obxectiva por Módulos: Este sistema de cálculo utilizado en actividades empresariais estima un rendemento periódico estándar, co que non ten en conta ingresos e gastos reais, senón estimativos. No caso dos autónomos que traballan realizando colaboracións, este adoita ser o método de cálculo máis utilizado.

  • Sistema de Estimación Directa: Este método de cálculo permite ao autónomo pagar en función dos beneficios reais. Isto é así porque as rendas calcúlanse restando aos ingresos todos os gastos relativos ao negocio, e que permiten desenvolvelo (o aluguer dos inmobles, pagos de materiais, provisións e equipos, auga, luz, intereses de créditos…).

  • Sistema de Estimación Obxectiva por coeficientes: É similar ao método anterior, aínda que exclúe gastos como amortizacións, servizos de asesoría e provisións por morosidade.

Todo traballador autónomo está obrigado a declarar todas as rendas que recada polo exercicio da súa actividade. Paira iso, debe encher un impreso coñecido como “Alta Censal”. Como calquera outro contribuínte, ao cumprimentar a súa Declaración da Renda, deberá contabilizar todas as colaboracións que efectúe no exercicio fiscal e sumar a contraprestación económica que iso lle supuxo. En función dos seus ingresos totais e das retencións efectuadas, Facenda calculará si debe devolverlle parte dos impostos pagos ou si, pola contra, o contribuínte deberá abonar máis tributos.

Colaboracións esporádicas

Un tipo particular de colaboracións son as elaboradas dentro do mundo do xornalismo. No caso dos “freelance” ou xornalistas autónomos, á hora de elaborar a súa Declaración da Renda deberán escoller un dos métodos mencionados anteriormente (módulos, estimación directa ou estimacións obxectiva por coeficientes). Con todo, dentro do mundo das Humanidades (xornalistas, escritores, artistas…) tamén é posible realizar colaboracións paira terceiros, mentres se está contratado por conta allea noutra empresa. Convén sinalar, por tanto, que non todo o que realiza un traballo de forma autónoma ten a condición de traballador autónomo, polo menos aos efectos da súa inclusión no réxime especial da Seguridade Social.

Se a actividade non é periódica ou, pola súa escasa contía, non se pode considerar suficiente como medio de vida, o contribuínte non deberá darse de alta como autónomo nin deberá constar como tal no réxime da Seguridade Social. Tense, por tanto, a posibilidade legal de realizar colaboracións sen estar dado de alta e cotizando ao réxime especial de traballadores autónomos da Seguridade Social. Neste caso, a prestación económica derivada de devanditas colaboracións integrarase na base impoñible do contribuínte como rendemento de traballo (este tipo de colaboracións esporádicas é tratado, a efectos fiscais, como rendemento de traballo persoal).

As colaboracións de prensa están exentas de IVE, aínda que si se aplica retención, importante paira calcular a posible devolución por parte da Axencia Tributaria

Como cantidade orientativa, non se está obrigado a darse de alta como autónomo cando os ingresos mensuais obtidos pola realización de colaboracións non alcanzan o salario mínimo interprofesional, fixado en 600 euros ao mes paira o ano 2008 (o que equivale a 7.200 euros anuais).

As colaboracións de prensa están exentas de IVE, polo que os contribuíntes que as realicen non están obrigados a declarar por este imposto, nin en consecuencia, a realizar as declaracións trimestrais e o resumo anual que si debe facer a maioría dos traballadores autónomos. No entanto, sobre estas colaboracións xornalísticas si que se aplica a súa correspondente retención (habitualmente do 15%), importante paira calcular a posible devolución por parte da Axencia Tributaria. En calquera caso, cando un profesional que traballa por conta allea realiza, paira complementar os seus ingresos, colaboracións paira terceiros, debe saber que non sempre lle sairá a súa Declaración a devolver. Á hora de calcular o seu IRPF, teranse en conta todos os seus ingresos e en función da súa contía, Facenda aplicará a porcentaxe correspondente de pago de impostos.

Por tanto, se un contribuínte estivo facendo colaboracións cunha retención do 15% pero contabilizando todos os seus ingresos merece pagar por todos eles un 23% en impostos, ao final deberá pagar a Facenda a diferenza, posto que a retención polas colaboracións sería menor á que lle corresponde. En calquera caso, sempre poderá recorrer ás opcións en vigor paira reducir impostos no IRPF, como son contar cunha hipoteca, achegar a un plan de pensións ou contratar una conta aforro-vivenda, entre outras.

O PAGO DE IMPOSTOS EN FUNCIÓN DAS RENDAS

Ao facer a Declaración da Renda, é importante coñecer cal é o tipo marxinal de cada contribuínte xa que o IRPF é un imposto que grava a totalidade da renda do contribuínte. Na elaboración da Declaración, téñense en conta os rendementos procedentes do traballo persoal, do capital mobiliario e inmobiliario e das actividades económicas e as ganancias e as perdas de patrimonio da persoa. Como o IRPF é un imposto progresivo, canto maiores sexan as rendas obtidas, maior será a porcentaxe das mesmas que haberá que destinar ao pago de impostos.

Coa entrada en vigor da última reforma fiscal (que se aplica por primeira vez na Declaración da Renda que se presenta este ano), modificáronse os tramos paira calcular a porcentaxe en impostos que cada cidadán debe pagar a Facenda en función das súas rendas totais:

  • Os contribuíntes con rendas até 17.360 euros deberán pagar un 24% en impostos.

  • Os que reciban rendas entre 17.360 e 32.360 euros pagarán un 28% en impostos.

  • Os que gañen entre 32.360 e 52.360 euros deberán pagar un 37%

  • Os que obteñan rendas por máis de 52.360 euros, abonarán o 43% en impostos.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións