Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Compras de obxectos de segunda man

Si a diferenza de prezo entre un produto de segunda man e un novo non é importante convén non arriscarse porque sempre achegará maiores garantías o produto novo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 05deMarzode2007

En España, aínda que lonxe da aceptación que teñen en Francia ou o Reino Unido, hai numerosas tendas onde poden atoparse artigos usados por un prezo loxicamente inferior ao dos novos. Vehículos, roupa, maquinaria industrial, material informático, mobles, e un longo etcétera conforman o negocio da segunda man, que ofrece oportunidades non sempre exentas de risco. Comprobar o produto antes de adquirilo é o principal consello. No entanto, existe un prazo de polo menos un ano de garantía -fronte aos dous obrigatorios dos bens novos- cando a compra realízase nunha empresa. Se a transacción efectúase entre particulares queda regulada polo Código Civil, que decreta un prazo de seis meses paira detectar defectos ocultos.

Un negocio moi amplo

/imgs/2007/03/segundamanod.jpg

Comprar cousas usadas pode ser moi práctico, ecolóxico e ‘conveniente’ porque se aforra diñeiro, pero tamén entraña un risco. Os consumidores sábeno e, por iso, o mercado está máis ou menos desenvolvido dependendo do produto e da súa demanda, que á súa vez obedece ao prezo final e ao resultado de cada produto. Uno dos que máis éxito teñen no noso país son os vehículos xa que -segundo os datos da Asociación Nacional de Vehículos a Motor e a Asociación Española de Fabricantes de Automóbiles e Camións- en España compráronse oito coches usados por cada dez novos en 2006, una tendencia que vai en aumento.

Nas estatísticas de Eurostat contémplase a venda ao público de produtos de segunda man, que inclúe, por exemplo, antigüidades, roupa usada ou libros “de vello”. Con todo, a venda de automóbiles de ocasión non entraría neste capítulo, que segundo os datos de 2003. na Unión Europea de 25 países alcanzaba un volume de vendas de 7.200 millóns de euros e una man de obra de 106.000 persoas. O peso relativo de venda polo miúdo de bens de segunda man no comercio comerciante polo miúdo e a reparación estaba entre o 0,4% e o 0,7%.

Reino Unido e Francia xeraron conxuntamente ao redor do 60% do volume total destas vendas, aínda empregando só ao redor dun terzo da man de obra, isto significa que é nestes países onde marcha mellor este tipo de venda polo miúdo de mercadorías de segunda man en tendas. En España, os datos do INE sinalan que o volume de negocio en 2004 foi de 128,6 millóns de euros.

Pero, aínda que non haxa moitos datos paira comparar, o negocio da segunda man en tendas é moi amplo. Abarca desde vestidos de noiva a roupa de bebé pasando por maquinaria industrial, computadores, mobles, xoias… Algúns inclúen até a vivenda. Julián Tío, asesor de consumo e membro da Xunta Directiva da Confederación Española de Consumidores e Usuarios (CECU), cre que na nosa contorna “o usuario decántase principalmente por adquirir produtos de electrónica”, como axendas PDA ou reprodutores MP3, ademais de música e libros.

En relación con este tipo de bens novos e outros de segunda man, como poderían ser os instrumentos musicais ou o material deportivo, “haberá que valorar se a diferenza económica é importante, xa que en caso contrario non merece a pena a adquisición deste tipo de produtos”, aseguran desde a Asociación Familiar paira a Orientación do Consumo de Euskadi (ASCOFA).

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Garantías, por lei »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións