Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consellos paira chegar a fin de mes

Na partida de gastos é onde as economías dispoñen dun certo poder paira mellorar as súas finanzas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 01deXaneirode2002

Salvo determinadas profesións nas que os ingresos poden ser variables, sobre todo nas
relacionadas coa venda, a maioría dos asalariados viven dun soldo fixo. Iso sitúa a
boa saúde económica da familia no terreo do gasto, excepto cando os membros que
traballen pacten coas súas empresas mellores condicións salariais ou melloren a súa retribución con
un cambio de empresa.

Os gastos domésticos son de diversa natureza. Os gastos fixos non varían ou o fan una
vez ao ano, caso dos créditos hipotecarios a tipo variable. Logo atópanse os gastos
variables, nos que se engloban os recibos da luz, a auga, o teléfono, o gas… Con todo, a
peor partida dun orzamento é a que corresponde aos imprevistos. Estes son os que dan
ao traste co orzamento do mes e os responsables dese “que non chego a final de mes” tan
coñecido.

Equilibrio de gastos

A elaboración do orzamento debe permitir a conversión en case fixos dos gastos variables
para que exista unha marxe paira loitar contra os imprevistos. E tamén permitir que as pagas
extras destínense ao lecer ou ao aforro, finalidades bastante máis edificantes que ter que cubrir
o “pufo” do cartón de crédito ou o sobreendeudamiento no hipermercado.

A vivenda é un gasto fixo. Polo menos por períodos de doce meses, o prazo en que se revisan
as cotas dos créditos hipotecarios a tipo variable ou determinados tipos de alugueres. Os
seguros sanitarios tamén son un gasto fixo (o único que varía son as visitas, que adoitan
requirir a entrega de talóns, pero os recibos paira estas son relativamente económicos).

O transporte é una cantidade fixa, ben sexa porque se realiza mediante abono de transportes ou
porque si cóllese o coche paira ir ao traballo o percorrido é o mesmo sempre. Igual concepción
de gasto fixo é o da escola e os cursos aos que asisten as cabezas de familia ou os fillos.
Os gastos de alimentación, aínda que deberían ser variables, a maioría das familias os
converten en fixos, asignando una cantidade ao mes. Por desgraza, con excesiva frecuencia se
adoitan utilizar paira corrixir desviacións noutros gastos.

Os gastos variables

Teñen esta consideración os de luz, teléfono, gas e auga. Estes gastos constitúen una
primeira fonte de desequilibrio dun orzamento. Ao ser bimestrales (pásanse una vez cada
dous meses) producen una sensación ficticia de axuste e desaxuste do orzamento. Un mes vai
todo ben e ao seguinte prodúcese o caos. Paira estes gastos non existe outra fórmula de
equilibrio que computar o gasto global nos doce meses anteriores e dividilo por doce paira
obter o custo mensual que debe recollerse no orzamento e cumprirse todos os meses.
Mesmo desta forma poderían producirse desaxustes.

Pódese orzar 10.000 pesetas de gastos de luz mensuais, pero atoparse con que
o seguinte recibo da luz é de pleno inverno e elévase a 40.000 pesetas. Pero nalgún
momento hai que empezar a axustar este gasto. Quizá sería conveniente comezar nos meses
de verán yhacer “hucha” paira o inverno. A luz, que inclúe calefacción de tarifa nocturna, xa
levou ás eléctricas a ofrecer aos seus clientes servizos de estabilización das facturas
mediante a mesma fórmula. O cliente decide un recibo fixo que pagará cada mes e cando
finalizan os doce meses realízase un axuste, segundo o consumo, que pode resultar favorable ao
cliente (devolvéndoselle as cantidades pagas en exceso) ou á compañía.

Como a calefacción tamén pode ser por gas, o mesmo truco pódese aplicar ao recibo de
esta enerxía. O público non debe esquecer que existen una serie de trucos paira reducir o consumo
das enerxías que se consumen no fogar. Os recibos do teléfono (bimestral) e da auga
(trimestral) son máis previsibles, polo que calquera aumento inesperado de ambos debe ser
obxecto de atención porque seguramente se deberá a condutas que poden corrixirse entre os
membros da familia.

Os imprevistos

Só existen dúas fórmulas paira afrontar os imprevistos que, con demasiada frecuencia adoitan
mancar os orzamentos domésticos: a autofinanciación ou o crédito. O financiamento propio
só pode conseguirse se o orzamento está confeccionado para que exista un excedente de
ingresos que se poida ingresar nun fondo paira imprevistos. O crédito, normalmente
instrumentado mediante a utilización de cartóns de crédito, é máis custoso e supón una
hipoteca paira orzamentos futuros, porque as débedas sempre hai que pagalas.

Existe, aínda, una terceira fórmula: o descuberto en conta corrente. A maioría dos bancos e
caixas de aforros admiten un determinado descuberto de urxencia, cando os clientes teñen
domiciliada a nómina nesa entidade. En calquera caso, o descuberto en conta resulta aínda
máis custoso que a disposición mediante cartón

Etiquetas:

aforra

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións