Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Contratar Bonos do Estado

Moi aconsellable en períodos de alta inestabilidade bolsista, este investimento ten como contrapartida una baixa rendibilidade
Por José Ignacio Recio 29 de Agosto de 2008
Img billetes
Imagen: Steve Woods

Investimento ultradefensiva

Una dos investimentos máis seguros no mercado financeiro é a contratación de Bonos do Estado, moi aconsellable en períodos de inestabilidade bolsista como o actual. Pero a tranquilidade que procuran ao investidor estes valores ultradefensivos ten como contrapartida o feito de que a rendibilidade (depende da poxa á que se acuda) é baixa, situada en torno ao 4%. Con todo, é preciso ter en conta tamén que se trata dunha forma de investimento dirixido ao longo prazo, xa que se subscribe paira tres ou cinco anos.

As poxas

Os Bonos do Estado emítense mediante poxa competitiva. O valor nominal mínimo que pode solicitarse nunha poxa é de 1.000 euros, e as peticións por importes superiores han de ser múltiplos de devandita cantidade. Na actualidade, o Tesouro emite bonos a tres e cinco anos, valores emitidos ao desconto polo que o seu prezo de adquisición é inferior ao importe que o investidor recibirá no momento do reembolso. A diferenza entre o valor de reembolso dos bonos (1.000 euros) e o seu prezo de adquisición será o interese ou rendemento que xeraron.

Os Bonos do Estado son una investimento dirixido ao longo prazo, e subscríbense paira tres ou cinco anos

Ao principio de cada ano o Tesouro publica no Boletín Oficial do Estado o calendario das poxas, con vixencia durante todos os meses dese ano e o mes de xaneiro do ano seguinte. O calendario inclúe non só as datas de poxa, senón tamén as de presentación de peticións e desembolso. No entanto, o Tesouro se reserva a posibilidade de convocar poxas adicionais ou de cancelar algunha das poxas programadas, se o estima conveniente.

As peticións de subscrición de Valores do Tesouro poden ser de dous tipos:

  • Competitivas: o participante ten que indicar que importe nominal desexa adquirir e a que prezo desexa facelo, expresado este último en tanto por cento do valor nominal. As peticións de carácter competitivo están orientadas aos investidores cun certo coñecemento do mercado, posto que ao fixar o prezo ao que se desexan subscribir os valores asúmese o risco de que a petición non sexa aceptada polo Tesouro. Non se poden presentar peticións competitivas por importe inferior a 1.000 euros e as peticións por importes superiores deben referirse a múltiplos enteiros desa cifra. Cada participante pode presentar tantas peticións competitivas a prezos distintos como desexe.
  • Non competitivas: só é preciso indicar o importe nominal que se desexa adquirir. O prezo que se pague polos valores será o prezo medio ponderado que resulte da poxa. As peticións non competitivas son, en xeral, as máis adecuadas paira o pequeno investidor, posto que a través delas este asegúrase que a súa petición sexa aceptada (salvo que a poxa quede deserta), e recibir un interese en liña coa media resultante da poxa. O importe nominal máximo conxunto paira as peticións non competitivas presentadas por cada ofertante non poderá exceder de 1.000.000 euros.

Como contratar bonos

Como contratar bonosCalquera persoa física ou xurídica pode participar nas poxas de Valores do Tesouro, paira o que basta con presentarse en calquera das sucursais do Banco de España onde os valores adquiridos quedan rexistrados nunha “Conta Directa” de Débeda do Estado. As contas directas de Débeda do Estado son un servizo que presta a citada entidade actuando como una xestora máis, e o investidor benefíciase dunhas comisións en xeral máis reducidas que as aplicadas por outras xestoras, aínda que renuncia tamén á comodidade de manter os seus Valores do Tesouro no seu intermediario financeiro habitual.

A compra dos bonos tamén se pode tramitar a través de calquera intermediario financeiro (banco, caixa de aforros, cooperativas de crédito, sociedades de valores, etc.). Se a entidade elixida é una xestora, esta deberá rexistrar os valores adquiridos nunha “conta de terceiros” e entregar ao investidor o resgardo que acredite que realizou a correspondente anotación en conta. Se se opta por un intermediario financeiro que non sexa entidade xestora, este debe encargar o servizo de rexistro a unha entidade deste tipo e será esta última a obrigada a entregar o citado resgardo.

Os Bonos do Estado poden subscribirse a través de una chamada telefónica ou mediante Internet

Outra das vías polas que se pode subscribir este produto financeiro é chamando por teléfono ao servizo de subscrición de Valores do Tesouro da Bolsa (917 095 364). A orde será canalizada a calquera das entidades financeiras asociadas ao servizo, que se encargará de tramitala. O Tesouro Público tamén ofrece a posibilidade de servirse dunha nova canle de compravenda de débeda pública a través de Internet, que permite ao cliente realizar as seguintes operacións: subscrición de Valores do Tesouro, traspaso paira a venda de valores, traspaso de valores a outra entidade xestora, consulta de operacións realizadas, modificación de datos persoais, modificacións de conta domiciliaria e anulación de operacións.

A vantaxe de realizar as operacións de compra ou venda dos valores a través da Bolsa é que é posible coñecer de forma instantánea os prezos aos que se poden comprar ou vender os Valores do Tesouro en cada momento; isto pode facerse a través do teléfono de información do Tesouro Público (902 155 050). Ademais, a prensa diaria adoita recoller os prezos da xornada precedente. O principal inconveniente desta forma de contratación é que a execución da operación pode demorarse uns días.

A tributación dos Bonos

Como toda investimento, os intereses percibidos dos Bonos deben tributar a Facenda. O importe de tales intereses ten a consideración de rendemento de capital mobiliario do exercicio en que se perciben (ao 18%). Os rendementos xerados na transmisión ou amortización dos Bonos do Estado teñen a consideración de rendemento de capital mobiliario, suxeito ao IRPF. Devandito rendemento computarase como a diferenza entre o valor de transmisión ou amortización e o prezo de adquisición ou subscrición dos bonos que se transmiten ou amortizan. No entanto, o rendemento así calculado poderá reducirse nos gastos accesorios de adquisición e alleamento que se xustifiquen adecuadamente.

No caso de rendementos positivos tributarán tamén ao 18%, sen que proceda a aplicación de retención algunha. En canto ás vendas ou amortizacións de bonos adquiridos antes do 20 de xaneiro de 2006 (que se beneficiaban de acordo coa anterior lei do IRPF dunha redución do 40% na cantidade a integrar na base impoñible si transcorrían máis de dous anos entre a adquisición e o alleamento ou amortización do bono), a nova normativa prevé compensacións fiscais no caso de que o novo réxime fiscal resúltelle menos favorable que o anterior.