Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Contratos fixos

Os únicos traballos realmente fixos son os que se desempeñan na Administración Pública como funcionario de carreira ou persoal laboral non temporal
Por Elena V. Izquierdo 23 de Abril de 2008
Img contrato
Imagen: h9k

Contrato indefinido

“Ao meu fillo acábanlle de facer un contrato fixo” É frecuente escoitar esta conversación cando una persoa comeza un traballo que non é temporal. Con todo, a frase non é do todo correcta xa que o contrato fixo, como tal, non existe, a non ser que o emprego desenvólvase na Administración como funcionario de carreira ou persoal laboral non temporal, ou se trate dun traballo como “fixo descontinuo”. O que coloquialmente se denomina “contrato fixo”, quere dicir indefinido, é dicir, aquel que se concierta sen establecer límites de tempo na prestación dos servizos no que se refire á duración da actividade laboral.

O contrato indefinido pódese formalizar tanto de maneira verbal como escrita, a non ser que se estipule o contrario, como ocorre coas persoas acollidas ao programa de fomento da contratación indefinida. No entanto, calquera das partes, mesmo durante o transcurso da relación laboral, pode esixir que quede formalizado por escrito.

En todo caso, a lei establece as circunstancias polas que os empregados adquiren a condición de fixos, sen importar a modalidade da súa contratación:

  • Aqueles que non fosen dados de alta na Seguridade Social, -transcorrido o período de proba que legalmente se fixou-, “salvo que da propia natureza das actividades ou dos servizos contratados dedúzase claramente a duración temporal dos mesmos”.

  • Os traballadores con contratos temporais celebrados en fraude de lei.

  • Aqueles que, nun período de trinta meses, estivesen contratados durante un prazo superior a vinte e catro meses -con ou sen solución de continuidade- “paira o mesmo posto de traballo coa mesma empresa, mediante dúas ou máis contratos temporais, -sexa directamente ou a través da súa posta a disposición por empresas de traballo temporal- coas mesmas ou diferentes modalidades contractuais de duración determinada”. Isto non será de aplicación á utilización dos contratos formativos, de substitución e interinidade.

Cun contrato indefinido, a indemnización por despedimento improcedente ascende a 45 días de soldo por ano traballado

Con todo, un dos factores que induce a pensar que realmente non existe o contrato fixo é a contía das indemnizacións. En determinadas circunstancias, principalmente cando a persoa leva traballando pouco tempo, o despedimento improcedente non é demasiado caro paira o empresario. O importe que cobra o traballador contratado como indefinido será de corenta e cinco días de salario por ano de servizo, cun máximo de corenta e dúas mensualidades. En atención ás circunstancias concorrentes e aos prexuízos ocasionados pola non readmisión ou pola readmisión irregular, o xuíz poderá fixar una indemnización adicional de até quince días de salario por ano de servizo cun máximo de doce mensualidades.

Fomento da contratación indefinida

Xunto ao contrato indefinido ordinario, atópase o de fomento da contratación indefinida. O obxectivo que se persegue con esta modalidade é a colocación estable dos desempregados e os traballadores suxeitos a temporalidade. Está dirixido a persoas inscritas nas oficinas de emprego que formen parte dalgún dos seguintes colectivos:

  • Mozos entre 16 e 30 anos.

  • Mulleres desempregadas ás que se contrate paira prestar servizos en profesións con menor índice de emprego feminino.

  • Traballadores maiores de 45 anos.

  • Parados que leven inscritos, polo menos, seis meses ininterrompidos como demandantes de emprego.

  • Traballadores con discapacidade.

  • Persoas que, cando se celebra este novo contrato de fomento do emprego indefinido, estivesen a traballar na mesma empresa mediante un contrato de duración determinada ou temporal celebrado antes do 31 de decembro de 2007.

É obrigatorio que este contrato se formalice por escrito. Se a relación laboral extínguese por causas obxectivas e declárase que é improcedente, a indemnización que recibe o traballador ascende a 33 días de salario por ano traballado. É dicir, inferior á que obtería si o seu contrato fose indefinido ordinario.

Contratos fixos na Administración

Contratos fixos na Administración

Os únicos traballadores que gozan dun contrato fixo como tal son aqueles que están ao servizo das administracións públicas, e non todos. Estes empregados clasifícanse en funcionarios de carreira, funcionarios interinos, persoal laboral -que pode á súa vez ser fixo, indefinido ou temporal- e traballadores eventuais.

  • Os funcionarios de carreira desempeñan servizos profesionais retribuidos de maneira permanente, e “en virtude de nomeamento legal están vinculados a unha Administración Pública por unha relación estatutaria regulada polo Dereito Administrativo”.

  • Os interinos son nomeados cando hai prazas vacantes que non se poden cubrir por funcionarios de carreira, paira substituír de maneira transitoria aos titulares, executar programas de carácter temporal ou paira ocuparse dunha acumulación de tarefas.

  • É persoal laboral o que, en virtude de contrato de traballo formalizado por escrito en calquera das modalidades de contratación de persoal previstas na lexislación laboral, presta servizos retribuidos polas administracións públicas. En función da duración do contrato este poderá ser fixo, por tempo indefinido ou temporal.

  • O persoal eventual é aquel que realiza funcións cualificadas como de confianza ou asesoramento especial con carácter non permanente. O seu nomeamento e cesamento é libre, pero este producirase en todo caso cando cese a persoa á que asesora ou presta a función de confianza. Por tanto, de todos os traballadores que desempeñan o seu labor na Administración só contan cun contrato fixo una parte do persoal laboral e os funcionarios de carreira.

Todos os cidadáns teñen dereito a acceder, de acordo cos principios de igualdade, mérito e capacidade, a un emprego público. Paira iso, as administracións seleccionan ao seu persoal mediante procedementos nos que se garanten principios como a publicidade das convocatorias e as súas bases, a imparcialidade e profesionalidade dos membros que constitúen os órganos de selección, a transparencia e a obxectividade nos procesos selectivos cuxo contido, en todo caso, terá que adecuarse ás funcións e tarefas que se desenvolvan.

Requisitos de acceso

Os requisitos xerais que han de cumprir quen desexen asinar este tipo de contrato fixo son estar en posesión da nacionalidade española -a Lei establece as esixencias que han de cumprir os cidadáns estranxeiros-, ter capacidade funcional paira desempeñar as tarefas, cumprir 16 anos e non exceder da idade máxima establecida paira a xubilación forzosa. O aspirante tampouco pode ser separado mediante expediente disciplinario do servizo de calquera das administracións públicas, nin acharse en inhabilitación absoluta ou especial paira empregos ou cargos públicos. En todo caso ha de estar en posesión da titulación esixida.

A Lei establece, ademais, que nas ofertas de emprego público reservarase unha cota “non inferior ao 5% das vacantes paira ser cubertas entre persoas con discapacidade, sempre que superen os procesos selectivos” e acrediten que a discapacidade que padecen é compatible co desempeño das tarefas. O obxectivo é que progresivamente se alcance o 2% dos efectivos totais en cada Administración Pública.

Os sistemas selectivos aos que se enfrontan quen desexan traballar como funcionario de carreira son os de oposición ou concurso-oposición que deben incluír varias probas paira determinar a capacidade dos aspirantes e a orde de prelación. Nos procesos selectivos do persoal laboral fixo pódese utilizar, ademais dos dous procedementos anteriores, o concurso de valoración de méritos soamente, algo que non é posible paira os funcionarios de carreira salvo con carácter excepcional e si una lei establéceo así. O concurso de méritos valora traballos, cursos ou actividades anteriores.

É realmente difícil que, se o funcionario de carreira desexa desempeñar o seu traballo ao longo de toda a súa vida laboral, póidaselle separar do seu cargo

Os procedementos de selección poden incluír probas nas que se demostren os coñecementos e a capacidade analítica dos aspirantes, expresados de forma oral ou escrita. Tamén se pode pedir a realización de exercicios cos que se evidencie a posesión de habilidades e destrezas, a comprobación do dominio de linguas estranxeiras e, no seu caso, a superación de probas físicas. Paira asegurar a obxectividade e a racionalidade dos procesos selectivos, as probas poderán completarse coa superación de cursos, de períodos de prácticas, coa exposición curricular polos candidatos, con probas psicotécnicas ou coa realización de entrevistas. Igualmente poderán esixirse recoñecementos médicos.

Una vez superado este proceso selectivo, e tras acreditar os requisitos e condicións esixidos na convocatoria, adquírese a condición de funcionario de carreira. Previamente hai que cumprir una serie de trámites como son o nomeamento polo órgano ou a autoridade competente, que será publicado no Diario Oficial correspondente, o acatamento da Constitución e o resto do Ordenamento Xurídico, e a toma de posesión.

A partir dese momento, o traballador só pode perder a condición de funcionario de carreira no caso renunciar a esta condición, de perder a nacionalidade, xubilarse, sufrir una sanción disciplinaria de separación do servizo con carácter firme ou ser inhabilitado de maneira absoluta ou especial paira cargo público. É moi difícil que se o funcionario de carreira desexa desempeñar o seu traballo ao longo de toda a súa vida laboral póidaselle separar do seu cargo. Os erros que carrexan una sanción disciplinaria ou a inhabilitación paira exercer un cargo público han de ser moi graves, polo que pode afirmarse que os contratos que se asinan na Administración son os únicos aos que realmente se lles pode denominar fixos.