Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Contribuíntes exentos de facer a Declaración

Quen cobren menos de 22.000 euros non teñen que presentar a Declaración, aínda que o límite redúcese a 20.000 euros no País Vasco e a 11.250 en Navarra
Por Elena V. Izquierdo 8 de Abril de 2008
Img joventrabajador
Imagen: Penny Mathews

A cita coa Axencia Tributaria é inevitable. Chega a hora de facer contas e, campaña tras campaña, os contribuíntes afrontan de forma inexorable a chamada de Facenda. Pero non todos os españois están convocados a este encontro. Segundo a contía das súas rendas, do número de pagadores ou da procedencia dos seus ingresos, moitas persoas non estarán obrigadas a facer a Declaración. No entanto, o feito de non ter que presentala non quere dicir que isto sexa o máis beneficioso paira o cidadán. Non subscribir o borrador pode suporlle una perda económica importante, xa que con frecuencia é o Estado quen ten que devolver diñeiro aos particulares.

Rendementos do traballo

Si téñense en conta os rendementos do traballo, están exentos de presentar a Declaración os contribuíntes que perciban rendas de até 22.000 euros ao ano. Ademais dos soldos e salarios, enténdese como rendementos do traballo as prestacións por desemprego, as pensións ou as prestacións públicas por incapacidade, viuvez ou accidente, entre outros. En xeral, todas as contraprestacións que deriven de maneira directa ou indirecta do traballo persoal ou dunha relación laboral ou estatutaria e non teñan carácter de rendementos de actividades económicas son rendementos do traballo.

O límite paira considerar a unha persoa exenta de declarar redúcese a 11.200 euros cando os rendementos do traballo obtidos polo contribuínte procedan de máis dun pagador. No entanto, esta norma ten algunhas excepcións:

Se a suma das cantidades percibidas do segundo e restantes pagadores non supera no seu conxunto os 1.500 euros anuais, xa que o máximo sitúase en 22.000. Una persoa empregada en dúas empresas, que cobre nunha delas 1.000 euros e na outra 18.000, non estará obrigada a facer a Declaración. Con todo, quen preste os seus servizos en dúas compañías, na primeira por 10.000 euros e na segunda por 2.000, si debe presentala.

Quen teñan rendas do traballo inferiores a 22.000 euros e un só pagador, en principio, están exentos

O límite de 11.200 euros tampouco se aplica aos pensionistas cuxos únicos rendementos do traballo sexan as súas prestacións pasivas, aínda que estas procedan de dúas ou máis pagadores. Paira iso, os contribuíntes teñen que facer antes una solicitude, nos meses de xaneiro e febreiro de cada ano, a través do modelo 146, co fin de que a Axencia Tributaria determine o importe anual das retencións do IRPF. Para que o tope sitúese en 22.000 euros, ademais deste requisito previo, teñen que cumprir outras condicións:

  • O número de pagadores de prestacións pasivas non pode aumentar ao longo do exercicio 2010 con respecto ao informado ao facer a solicitude.
  • O importe das prestacións satisfeitas polos pagadores non ha de diferir en máis de 300 euros anuais do comunicado inicialmente.
  • Non se pode producir durante 2010 ningunha circunstancia que determine un aumento do tipo de retención.

Tamén se sitúa en 11.200 euros o límite de exención cando o contribuínte reciba pensións compensatorias do cónxuxe ou anualidades por alimentos non exentas. Considéranse exentas as percibidas dos pais en virtude dunha resolución xudicial.

Cando o pagador dos rendementos do traballo non estea obrigado a reter, só estarán exentos quen cobren até 11.200 euros e o mesmo sucede no caso de quen perciban rendementos íntegros do traballo suxeitos a un tipo fixo de retención. Segundo o Regulamento do IRPF, ten esta consideración “o 35% aplicable ás retribucións percibidas pola condición de administradores e membros dos consellos de administración, das xuntas que fagan as súas veces e demais membros doutros órganos representativos, así como o 15% aplicable aos rendementos derivados de impartir cursos, conferencias e similares, ou derivados da elaboración de obras literarias, artísticas ou científicas, sempre que se ceda o dereito á súa explotación”.

Paira determinar o número de pagadores, terase en conta de maneira individual a cada membro da unidade familiar

Todos estes máximos aplícanse ao facer a tributación conxunta. Con todo, paira determinar o número de pagadores terase en conta de maneira individual a cada un dos membros da unidade familiar. Se cada cónxuxe recibe as súas retribucións dun só pagador, o límite que determina a obrigación de declarar sitúase en 22.000 euros pois non se suman os pagadores.

Rendementos do capital e ganancias patrimoniais

Ademais dos rendementos do traballo, hai outros aspectos, como os rendementos do capital mobiliario, as ganancias patrimoniais ou as rendas inmobiliarias, que se teñen en conta e que poden facer que un cidadán estea exento de declarar.

Non están obrigados a presentar a Declaración quen teñan rendementos íntegros do capital mobiliario e ganancias patrimoniais, sempre que estean sometidos a retención ou ingreso en conta, co límite conxunto de 1.600 euros anuais. Enténdese por rendementos íntegros do capital mobiliario os intereses dos depósitos, os dividendos de accións non exentos… E constitúen as ganancias patrimoniais aquelas derivadas de reembolsos de participación en fondos de investimentos ou os premios recibidos por participar nun concurso, entre outros.

Tamén están exentos quen teñan rendas inmobiliarias imputadas, rendementos íntegros do capital mobiliario que non estean suxeitos a retención derivados de Letras do Tesouro e subvencións paira adquirir Vivendas de Protección Oficial ou de prezo taxado cando a súa contía global non sexa superior aos 1.000 euros anuais. Nin a vivenda habitual nin as prazas de garaxe -cun límite de dous- nin o chan non edificado impútanse neste caso como rendas inmobiliarias.

Por outra banda, tamén carecen do deber de facer a Declaración quen en 2010 obtivesen só rendementos íntegros do traballo, do capital mobiliario ou inmobiliario ou de actividades económicas, así como ganancias patrimoniais -independentemente de si sufriron ou non retencións- até un importe conxunto de 1.000 euros e perdas patrimoniais de menos de 500 euros anuais.

Paira ningún destes límites marcados téñense en conta as rendas exentas do IRPF. É o caso das bolsas públicas paira cursar estudos, os premios ou apostas organizados por Lotarías e Apostas do Estado, a ONCE, Cruz Vermella ou determinados organismos da UE, as anualidades recibidas polos pais por decisión xudicial ou os dividendos aos que resulte aplicable a exención.

Cando convén facer a Declaración

O feito de que una persoa non teña a obrigación de realizar a Declaración da Renda non quere dicir que non deba facela, simplemente conta coa alternativa de presentala ou non. Moita xente perde diñeiro cada ano porque, ao estar exenta, non declara

Paira decidir que facer, o máis recomendable é que o contribuínte pida os seus datos fiscais e comprobe si, no suposto de facela, corresponderíalle pagar diñeiro ou Facenda devolveríalle. Só con descargarse un simulador e introducir os datos, o usuario pode coñecer con rapidez se a balanza inclínase do seu lado ou favorece á Axencia Tributaria. Si ao contribuínte sálguelle a devolver, o máis aconsellable é que presente a Declaración.

Si ao contribuínte sálguelle a devolver, o máis aconsellable é que presente a Declaración

Outras persoas que forman parte do grupo que, en principio, non ten obrigación legal de declarar son quen cumpren cos límites establecidos en canto aos rendementos do traballo, rendas do capital ou ganancias patrimoniais, pero queren exercitar o seu dereito a recibir una desgravación. Teñen que presentala, pero só polo seu propio beneficio.

É o caso dos contribuíntes a quen se lles pode aplicar una dedución por conta aforro-empresa ou por dobre imposición internacional. Tamén, segundo informan desde a Administración Tributaria, quen “fagan achegas a patrimonios protexidos de persoas con discapacidade, a plans de pensións, a plans de previsión asegurados, a mutualidades de previsión social, a plans de previsión social empresarial ou a seguros de dependencia polas que teñan dereito a reducir a base impoñible do imposto”.

Un contribuínte que en 2010 investise 9.015 euros na adquisición da vivenda habitual -incluídos os gastos e impostos que teña que pagar pola compra- poderá desgravarse até 1.352 euros, e obtería a mesma cantidade se tivese una conta vivenda. No caso de que desde o 14 de abril de 2010 fixese obras de mellora de eficiencia enerxética na súa casa ou no edificio no que esta se sitúa, podería desgravarse até 400 euros. En realidade, son persoas que non están obrigadas a facer a Declaración, pero han de presentala paira poder obter os beneficios que lles corresponden.