Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Custodia compartida

Una fórmula que xa se implantou noutros países

Cada ano aumentan os casos de separación e divorcio en España. En 2002 houbo máis de 115.000 rupturas matrimoniais, e aínda que as leis conceden igualdade de dereitos aos dous proxenitores, a custodia dos fillos adxudícase á nai no 95% dos casos. Ante esta situación, moitos pais separados ou divorciados uníronse paira reclamar a custodia compartida, una figura xurídica que xa se aplicou noutros países e que leva una serie de beneficios, sobre todo, paira os fillos, pero tamén paira os ex cónxuxes.

A custodia dos fillos en España

Desde que en 1981 aprobouse en España a Lei do Divorcio, o número de rupturas matrimoniais foi en aumento. Segundo os datos do Consello Xeral do Poder Xudicial, en 2002 houbo no noso país 115.049 demandas por separación ou divorcio, un 20% máis que no ano 2000.

Na actualidade, calcúlase que o número de parellas separadas españolas rolda 1.800.000, cun total aproximado dun millón de nenos afectados por esta nova situación familiar. Respecto da asignación dos fillos non emancipados, a nosa lexislación establece que sexa o xuíz quen decida e, a diferenza doutras, distingue entre dous conceptos: a custodia, que se define como a tenencia ou control físico dos pais sobre os seus fillos; e a patria potestade, que é o conxunto de dereitos e obrigacións que corresponden aos pais sobre cada fillo non emancipado.

Segundo este sistema, despois da separación ou divorcio, a patria potestade segue correspondendo normalmente aos dous proxenitores. Con todo, aínda que a lexislación establece que calquera dos cónxuxes poida optar por igual á garda e custodia dos seus fillos, a estatística afástase moito desta igualdade xurídica: nos procesos de ruptura matrimonial que se producen en España, a custodia dos fillos adxudícase á nai no 95% dos casos, e cando os nenos son menores de sete anos, a asignación destes dereitos á nai é practicamente automática. Ademais, o proxenitor custodio tamén adoita gozar na práctica do domicilio conxugal, polo que o exercicio da patria potestade resúltalle moito máis fácil que ao outro proxenitor.

Fronte a esta situación, que afecta a uns catro millóns de persoas no noso país -entre proxenitores, fillos e familiares directos-, moitos son os pais que reclaman a implantación da custodia compartida, tamén denominada “coparentalidad” ou “responsabilidade parental conxunta”. Este concepto implica un acordo mediante o cal, tras a ruptura matrimonial, os fillos pasan una parte do seu tempo cun proxenitor e outra parte co outro, dunha forma máis ou menos equitativa. O acordo tómase a través da mediación, é dicir, mediante profesionais ou familiares que levan ás dúas partes a buscar puntos en común acerca dos fillos, evitando así calquera litixio.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións