Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Custodia compartida, fórmulas para aplicala

Hai varios modos de aplicar a custodia compartida, que dependen dos acordos que alcancen os pais e a súa dispoñibilidade para estar cos fillos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 16 de Agosto de 2012

As fórmulas de aplicación da custodia compartida son diversas, e a lei non sinala prazos para a alternancia. Así, a periodicidade pode ser semanal, mensual, trimestral ou anual. Mesmo cada día. Todo depende dos acordos que alcancen os pais e do mellor interese dos menores, segundo a valoración do Ministerio Fiscal e dos xuíces de familia. E teñen moito peso tanto os horarios laborais dos pais como a súa dispoñibilidade.

1. Os fillos nunha casa común

Imaxe: Neeta Lind

A aplicación da garda e custodia compartida dos fillos implica, ás veces, que os fillos continúen vivindo no antigo domicilio familiar. Consérvano ao seu favor, e os pais son quen deben trasladarse desde o seu a leste de maneira alterna.

Para moitos divorciados é insustentable que os fillos vivan no antigo domicilio familiar e os proxenitores altérnense

Esta fórmula -fillos que residen no antigo domicilio familiar e os dous proxenitores facendo e desfacendo maletas para estar con eles- pode beneficiar o benestar do menor, que continúa a súa vida de maneira "normal" sen engadir á ruptura familiar o cambio de domicilio.

O principal inconveniente para os proxenitores radica en que ao mantemento do fogar familiar debe sumarse o dos seus respectivos domicilios. E a lei sinala que hai que garantir ao menor unha vivenda digna, acorde á súa vida anterior ao divorcio. Esta solución resulta insustentable no plano económico para moitos divorciados.

2. Os menores acoden a casa dos seus pais

Hai outra maneira de aplicar a garda e custodia compartida: quen fan a mochila para trasladarse do domicilio dun proxenitor ao do outro son os nenos. Os seus detractores alegan que xera inestabilidade nos menores, e que para evitalo habería que ampliar os períodos de visitas dos fillos a cada casa.

Dentro desta opción de que quen se trasladen sexan os nenos a casa de cada proxenitor, o máis práctico -e en ocasións o necesario para unhas adecuadas relacións familiares- é vender a vivenda común. Iso facilita aos dous proxenitores constituír un novo fogar, xa sexa en propiedade ou alugado.

Tras a ruptura, convén que os pais vivan preto para que os fillos manteñan unha vida parecida á anterior

En calquera caso, recoméndase aos pais vivir preto o un do outro para facilitar que os fillos continúen a súa vida sen maiores complicacións: acudir ao mesmo centro escolar, relacionarse coas amizades de sempre e participar en similares actividades extraescolares e sociais.

Na custodia compartida, ademais, débese realizar un continuado exercicio de corresponsabilidade: hai que deixar de asumir a completa atención e o coidado cotián dos fillos para pasar a compartilo ao 50% entre pai e nai. Manter unha boa comunicación, relacionarse de maneira habitual coa antiga parella e alcanzar acordos na educación dos fillos é esencial para que todo funcione.

Dificultades e cambios legais

O Código Civil quedouse, no sentir de moitos, obsoleto. A sociedade reclama criterios de corresponsabilidade no coidado dos fillos, algo que levaría a investir o réxime xeral de custodia monoparental (na práctica para a nai) por outro no que prime a garda e custodia compartida.

Non é unha fórmula moi aplicada en España. Debe solicitarse de mutuo acordo, aínda que de maneira excepcional pode ser acordada polo xuíz a petición dun só dos proxenitores se se determinase que así se protexe máis o interese do menor.

De maneira excepcional, a custodia compartida pode ser acordada polo xuíz para protexer o interese do menor

Con todo, o habitual cando non hai acordo é que a custodia sexa só para un dos pais. En desacordo, o uso da vivenda familiar e dos obxectos de uso ordinario corresponde aos fillos e ao cónxuxe en cuxa compañía queden. Como en España hai que realizar un enorme esforzo para conseguir unha vivenda en propiedade, un dos principais obxectivos das partes nos procesos xudiciais de divorcio é conseguir para si o uso da casa. Isto, asociado á custodia e garda dos fillos, deu como resultado que no 85% dos procesos xudiciais resólvanse ambas as cuestións a favor da nai.

Para finais de ano poderá haber unha Lei estatal de custodia compartida

En numerosos casos isto deixou nunha situación dramática ao outro proxenitor, que debe abandonar a vivenda familiar, procurarse outra en propiedade ou arrendamento e pagar as pensións de alimentos dos seus fillos.

En pouco tempo poderá cambiar esta situación, se se cumpren as previsións do Ministerio de Xustiza. O pasado mes de xuño comprometeuse no Congreso a presentar para finais deste ano unha Lei estatal de Custodia Compartida:

  • Será o xuíz quen teña a liberdade de elixir o modelo conveniente para o neno, custodia compartida ou monoparental.
  • Os proxenitores de mutuo acordo, ou ben aquel que solicite a garda e custodia compartida, deberán presentar un Plan de Vida no que se establezan as relacións parentales e regúlense distintos aspectos como a forma de compartir decisións.

    Así se fai xa en Cataluña, e en Valencia a custodia compartida é o réxime preferente.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións