Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

De empregado a empresario

Numerosas figuras legais garanten dereitos e beneficios laborais a quen traballa de maneira independente

Img autonomo Imaxe: Shane Adams

Axustarse a un horario estrito de entrada á oficina cada mañá e pasar case dez horas -salvo una ou dúas paira comer- no traballo é o panorama laboral do español medio. Aínda que dada a taxa de paro ninguén rexeita un emprego, o certo é que hai outras modalidades de traballo que permiten xestionar con maior liberdade o tempo. Una delas é emprender un proxecto produtivo propio -desde o desenvolvemento dunha profesión por conta propia até un negocio-, una oportunidade paira pasar de ser empregado a converterse en empresario.

Obrigacións do pequeno empresario

Una das maiores complicacións paira quen decide constituírse en empresario son as obrigacións fiscais, o pago de impostos e a xestión contable da súa actividade. Aínda que a maioría dos profesionais contan con contables e xestores que realizan esta tarefa, este é un aspecto importante á hora de avaliar a viabilidade económica e financeira dun negocio.

As cotizacións á Seguridade Social, o IRPF (Imposto á Renda das Persoas Físicas) e o IVE (Imposto sobre o Valor Engadido) constitúen as principais obrigacións dos traballadores independentes. No primeiro caso, os pagos mensuais realízanse non en función do volume de ingresos senón segundo a base de cotización elixida no momento da inscrición, cun mínimo de 800 euros e un máximo de 3.000 euros, sobre os que haberá que pagar ao redor dun 30%. Este concepto outorga o dereito a percibir una prestación por incapacidade, por baixa maternal e xubilación, e por enfermidade, suposto que era voluntario co réxime anterior até a última modificación do estatuto.

As cotizacións á Seguridade Social, o IRPF e o IVE constitúen as principais obrigacións dos traballadores independentes

En canto ao IRPF e o IVE, o pago é trimestral. O primeiro é a vía pola que se declaran as rendas ou beneficios obtidos pola actividade e pode calcularse por módulos de renda, polo cal se estima un rendemento periódico estándar (o módulo) sobre o que se paga o IRPF correspondente. Neste caso, non se consideran ingresos e gastos reais, senón estimativos paira determinadas actividades. O sistema de estimación directa, en cambio, permite ao pequeno empresario pagar o imposto sobre os seus beneficios reais: réstanse aos ingresos todos os gastos (aluguer do lugar onde se realiza a actividade, materiais, provisións e equipos, servizos como luz, auga e gas, intereses de créditos…).

O IVE é un imposto que recae sobre o consumo e grava as vendas de bens e prestacións de servizos efectuadas por empresarios e profesionais, así como as adquisicións intracomunitarias ou as importacións de bens. Tamén hai no réxime de autónomos un IVE simplificado que se paga por módulos.

O cálculo destes impostos realízase sobre a facturación da actividade. Neste sentido, paira traballar de maneira independente é importante conservar estas facturas, xa que as retencións do IRPF poden sufrir descontos en determinadas actividades ou por períodos iniciais; por exemplo, no primeiro ano de vida dun negocio. Do mesmo xeito hai actividades produtivas, como as colaboracións xornalísticas, ou as efectuadas por escritores e músicos, que están exentas do pago de IVE.

Paxinación dentro deste contido

  • Ir á páxina anterior: « Dar o paso
  • Estás na páxina: [Pág. 2 de 2]

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións