Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Declaración da Renda: como facela cando se traballa en máis dunha empresa

Si recíbense ingresos de dous ou máis pagadores, as retencións son menores que si se cobra un único salario, polo que a Declaración pode saír a pagar

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 18deXuñode2009
Img abogado Imaxe: xlucas

Paira algúns contribuíntes, facer a Declaración da Renda é un sinxelo exercicio. O habitual é ter só un pagador durante o ano, que aplica a retención pertinente nas nóminas mensuais. Ademais, moitos destes cidadáns non gozan de deducións por investimento en vivenda nin por facer achegas a un plan de pensións. Nestes casos, o máis frecuente é que o resultado, cando se presenta o imposto a Facenda, sexa próximo a cero: nin pagar nin cobrar demasiado. Á marxe dos numerosos contribuíntes que tiveron un único pagador en 2009, outros contan con varios pagadores ou durante o exercicio cambiaron de emprego, o que pode supor cambios substanciais ao presentar o seu IRPF.

Dúas pagadores

/imgs/2008/12/avogado.art2.jpgO obxectivo da Declaración da Renda é gravar todos os ingresos que obtén un cidadán ao longo dun exercicio (na campaña deste ano refírese a todo o ingresado durante 2009). O IRPF é un tributo de carácter persoal que grava a renda das persoas físicas, pero que tamén ten en conta as súas circunstancias persoais e familiares. En primeiro lugar, a esencia do imposto é gravar a totalidade da renda do contribuínte, os rendementos procedentes do traballo persoal, do capital mobiliario e inmobiliario e das actividades económicas (que teñen a súa orixe en actividades profesionais ou empresariais) e as ganancias e perdas de patrimonio da persoa física e, no seu caso, as imputacións de renda. Mesmo aínda que o contribuínte obteña rendas fose do territorio español, estará obrigado a someterse ao IRPF do noso país.

Render contas ante Facenda supón aplicar una retención sobre todas as ganancias (gravar), que recada de modo periódico co fin de contribuír á mellora de prestacións e servizos públicos, como a construción de infraestruturas, colexios ou hospitais, entre outros.

Todos os anos edítanse unhas táboas de retencións de rendementos de traballo en función dos ingresos que obtén cada contribuínte. No ano 2009, a retención de rendas por traballo cando o salario bruto era de 12.000 euros situábase no 7%. Paira rendas de 18.000 euros anuais brutos alcanzaba o 11%, paira ingresos de 25.000 ascendía ao 13%, mentres que paira 30.000 euros chegaba ao 16% e paira 50.000 euros, ao 26%. Pola súa banda, os declarantes con base liquidable xeneral superior a 53.407,20 euros, tributan a partir deste límite ao tipo do 43%. Isto é así porque o IRPF é un imposto progresivo, cunha tarifa de tipos crecentes, que atende a tramos en función da base liquidable xeneral do suxeito pasivo. Aplica a cada tramo ascendente un tipo impositivo cada vez máis elevado.

As retencións calcúlanse sobre a base da remuneración prevista paira o ano e de acordo ás circunstancias persoais e familiares do traballador

En principio, se só se ten un pagador, o normal é que a retención aplicada estea en función destas táboas e que o resultado da declaración non poida ser positivo (a pagar). No entanto, cando un contribuínte conta con dous traballos ou recibiu ingresos de dous pagadores distintos ao longo do ano, si é posible que Facenda lle retivo menos do previsto, por iso é polo que a súa declaración poida saír a pagar.

As retencións sobre rendas do traballo calcúlanse sobre a base da remuneración prevista paira o ano e de acordo ás circunstancias persoais e familiares do traballador. Se un contribuínte só ten un soldo e non se aplica ningunha dedución (vivenda habitual, plan de pensións, etc.), ao facer a declaración do IRPF, o resultado a ingresar ou devolver debería ser cero.

Excepcións

Se hai varios pagadores, cada un realizará o cálculo da retención en función do salario que vaia pagar ao traballador. Posto que a escala do IRPF é progresiva, o tipo de retención en dous soldos considerados de forma individual será inferior á retención en caso de considerar o soldo total. Por este motivo, cando se suman na Declaración, con carácter xeral, o resultado supón pagar a diferenza, aínda que esta regra pode ter excepcións.

  • Exemplo práctico: un traballador sen fillos percibe dous salarios de 20.000 e 30.000 euros, respectivamente. No primeiro caso, o tipo de retención será do 11% e no segundo, do 16%. Durante o ano, polo salario de 20.000 euros brutos, pagaría a Facenda 2.200 euros (en concepto de retención do 11%). Pola súa banda, polos 30.000 euros, a Axencia Tributaria haberá recadado 4.800 euros (retención do 16%). En total, 7.000 euros en concepto de retención. Con todo, se se computase como único salario, o contribuínte, que cobrou 50.000 euros, debería abonar a Facenda impostos por un 22% do seu soldo, isto é 11.000 euros en total (a retención ao recibir un salario de 50.000 euros brutos anuais é do 22%). Como só lle retiveron 7.000 euros, ao facer a Declaración, o lóxico é que lle salga a devolver (4.000 euros por concepto de rendementos de traballo). Cando declara os 50.000 no seu IRPF, ao acumular os rendementos terá que pagar o defecto de retención.

Este exemplo pon de manifesto que é habitual gozar de menores retencións durante o ano cando un contribuínte recibe ingresos por varias vías, xa que as súas pagadores (empresas, en xeral) tratan o seu salario de forma individual, coma se fose único.

Paira evitar ter que pagar a Facenda cando se teñen dúas pagadores durante un exercicio fiscal, pódese pedir una maior retención ao segundo pagador ou ben achegar a plans de pensións ou utilizar o investimento en vivenda, que son dúas dos incentivos fiscais máis importantes. No entanto, a Declaración pode ser máis complicada cando no mesmo exercicio cambiou a situación persoal ou familiar do contribuínte, o que tamén afecta as retencións.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: Que grava o IRPF »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións