Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dereitos de imaxe

A reprodución sen autorización dunha imaxe pode dar lugar a unha indemnización ao vulnerarse un dereito fundamental

Se durante unha excursión a un lugar público, como un parque de atraccións, tomásese a imaxe dunha familia gozando desa xornada sen o seu consentimento, sería legal utilizala despois como reclamo publicitario? A resposta é negativa. A Constitución recoñece como fundamental o dereito á propia imaxe. A súa vulneración supón una intromisión ilexítima no espazo protexido dunha persoa e dá lugar a que esta sexa resarcida. Salvo cando se trate de persoas que exercen cargos públicos ou que teñen proxección pública, e a súa imaxe sexa captada con fins informativos, é necesario outorgar una autorización paira a captación, reprodución ou publicación de imaxes, una obrigación que a Lei elimina cando a imaxe aparece como “accesoria” da información sobre un suceso ou acaecimiento público. Determinar cando se comete una violación do dereito de imaxe non é fácil, hai que analizar caso por caso, pero existen unhas pautas que axudan a determinar que situacións poden ser ilexítimas.

Onde están os límites?

O artigo 18.1 da Constitución outorga aos dereitos á honra, á intimidade persoal e familiar e á propia imaxe rango de fundamentais. Esta definición establece a necesidade de respectalos e pon límite ao exercicio da liberdade de expresión porque, segundo explica a avogada Lida Barrio, “en sentido xurídico, implica a facultade exclusiva do interesado a difundir ou publicar a súa propia imaxe e, por tanto, o seu dereito a evitar a súa reprodución”. Con todo, a reprodución ou difusión dunha imaxe non sempre é consentida pola persoa, xa sexa un personaxe público ou anónimo, e é aí onde se pode cometer una infracción. “O dereito á imaxe é innato, irrenunciable e inalienable, é o dereito da persoa a que os demais non reproduzan os caracteres esenciais da súa persoa sen o seu consentimento. Violalo significa un atentado contra os dereitos fundamentais da persoa”, reflexiona Barrio.

A lei non impide a captación, reprodución ou publicación de imaxes de persoas que exercen cargos públicos ou que teñen proxección pública. Non é necesario que estas dean o seu consentimento para que a súa imaxe poida ser recollida nos medios de comunicación, aínda que só cando se empregue con fins informativos. Outros usos ou fins, como os publicitarios e comerciais, requiren sempre consentimento. Cando se trata de persoas sen proxección pública, a captación, reprodución ou publicación da súa imaxe é, a priori, una intromisión ilexítima,“Cando se trata de persoas sen proxección pública, a captación, reprodución ou publicación da súa imaxe é, a priori, una intromisión ilexítima” “excepto cando a imaxe aparece como meramente accesoria respecto da información sobre un suceso ou acaecimiento público”. No entanto, hai que analizar cada caso por separado e é aí onde reside a polémica. “Paira a súa valoración hai que ter en conta as ideas que prevalezan en cada momento na sociedade”, apunta a letrada. Nunha sentenza do Tribunal Supremo, de xullo de 2004, considerouse que se produciu una intromisión ilexítima ao publicarse nun xornal una fotografía de tamaño considerable coa imaxe clara dunhas persoas novas, que non deron o seu consentimento paira a publicación. A imaxe formaba parte dunha reportaxe referida á inxestión de bebida alcohólicas, o que se estima un ‘tema marxinal’, polo que se considerou como “atentatoria” contra o seu dereito á honra.

/imgs/2006/12/camarad.jpg

No caso de persoas falecidas, o dereito á imaxe non se extingue, xa que o exercicio das accións de protección civil da honra, a intimidade ou a imaxe desta persoa corresponde a quen designe paira iso no seu testamento. Si no testamento non se recolle este desexo ou a persoa designada falece, “estarán lexitimados paira solicitar a protección o cónxuxe, os descendentes, ascendientes e irmáns da persoa afectada que vivisen ao tempo do seu falecemento”. “A falta de todos eles, o exercicio das accións de protección corresponderá ao Ministerio Fiscal, que poderá actuar de oficio ou a instancia de persoa interesada, sempre que non transcorran máis de oitenta anos desde o falecemento do afectado”, lembra Lida Barrio. Noutra sentenza de 2005, o Tribunal Supremo non considerou ilexítima a difusión nunha canle de televisión das imaxes dun falecido en accidente de tráfico. Aínda que a familia asegurou que a difusión desas imaxes supuxo una intromisión ilexítima no seu dereito á honra, estimouse que esas imaxes eran “accesorias” respecto da información esencial do programa e o seu obxectivo: facer reflexionar aos espectadores acerca dos graves riscos da circulación, chamar á prudencia dos condutores e dar a coñecer o funcionamento dos servizos médicos e de emerxencias.

O dereito á intimidade supón paira a persoa a garantía de “un ámbito reservado da súa vida fronte á acción e ao coñecemento de terceiros”, tantos poderes públicos como particulares. Así o regula a Constitución, que liga este aspecto ao respecto da dignidade. “O dereito á intimidade atribúe o poder de resgardar ese ámbito reservado polo individuo paira si e a súa familia dunha publicidade non querida. Garante o dereito de todo individuo ao segredo, a ser descoñecido, a que os demais non saiban quen é, que fixo, nin o que lle pasou, quedando resgardada toda a súa vida privada da curiosidade allea, sexa cal for o contido desa vida privada”, explica Barrio. En ocasións, a publicación dunha fotografía, por pequena que sexa, vulnera o dereito á intimidade, polo que o Tribunal Constitucional establece que “mediante a captación e reprodución gráfica dunha determinada imaxe dunha persoa pódese vulnerar o seu dereito á intimidade sen lesionar o dereito á propia imaxe, o que sucederá nos casos nos que mediante as mesmas invádase a intimidade, pero a persoa afectada non resulte identificada a través dos seus trazos físicos”.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Indemnizacións »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións