Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Embargar o crédito dos cartóns

A última novidade en cuestión de embargos é requisar o saldo dos cartóns de crédito, una medida drástica ratificada por varias sentenzas
Por Blanca Álvarez 6 de Decembro de 2007
Img cartera
Imagen: sanja gjenero

A casa, o coche, as xoias… un pode pensar que o entregou todo paira pagar as súas débedas e que non dispón de ningún ben máis que póidalle ser embargado. Pero non. Entre os “bens” máis insospeitados que tamén poden embargarse figura o crédito dos cartóns. Numerosas sentenzas avalan que é posible que un acredor cobre a súa débeda co saldo dos cartóns de crédito que teña subscritas o presunto moroso.

Un procedemento inusual

Embargar o saldo dos cartóns de créditos é un procedemento inusual, pero o certo é que, aos poucos, vai gañando terreo en España. Segundo datos do Rexistro de Economistas Forenses, no terceiro trimestre deste ano triplicouse o número de familias que se declararon en quebra, sobre todo ante a forte subida que rexistraron as hipotecas nos últimos anos. A proliferación de morosos no noso país motivou que algúns despachos de avogados estean a expor novas solucións que permitan aos seus clientes recuperar o seu diñeiro. Una delas, promovida en España por un despacho de avogados, é solicitar o embargo do saldo dos cartóns de crédito. Juan Alonso Zamorano, presidente do bufete, afirma que foron os primeiros en iniciar procedementos de embargo deste tipo. De feito, gañaron varios xuízos neste sentido, e consideran que esta iniciativa “reforza a eficacia dos Tribunais, erradica a sensación de desamparo dos acredores, e establece unha nova orde no que os morosos-insolventes-millonarios terano bastante máis difícil paira burlarse de toda a sociedade”, comenta.

O embargo do crédito dos cartóns é una práctica que pode ter xustificación, sobre todo, en caso de morosos recalcitrantes, que son capaces de empregar calquera argucia con tal de librarse dos pagos, mentres seguen gozando de luxos e vivindo “coma unha bala”. Iso, en ocasións, é posible xa que hai morosos “profesionais” que contan con numerosos cartóns de crédito, concedidas por varias entidades financeiras.

O embargo do crédito do cartón está xustificado en casos de morosos “profesionais”, que non pagan e viven como millonarios

En calquera caso, trátase dunha medida non exenta de polémica, que está a producir discrepancias entre avogados, xa que a lei non é moi clara neste sentido. A normativa actual -repartida por múltiples reais decretos (Real Decreto Lexislativo 2/1995, de 7 de abril, Real Decreto 1415/2004, de 11 de xuño) e expresada no Código Civil- expón que son bens embargables as contas correntes do moroso e o seu salario, a vivenda, o coche, xoias, obxectos de arte e inmobles… e una lista moito máis ampla de bens concretos. A lei, con todo, non especifica en ningún lugar que se poida (pero tampouco que non se poida) embargar o saldo dos cartóns de crédito. Existe un certo baleiro legal. De aí a controversia entre os distintos bufetes de avogados. Desde o despacho de Alonso Zamorano, por exemplo, entenden que si é posible e legal embargar o crédito dos cartóns, xa que estiman que, en moitas ocasións, un presunto moroso segue gozando de luxos, viaxes e facendo innumerables compras a crédito cos seus cartóns, mentres ten moitas débedas pendentes.

Juan Alonso Zamorano afirma tamén que embargar o crédito dos cartóns fai posible que o afectado cobre a súa débeda, de modo que están a favor de aplicalo en caso necesario. No entanto, as entidades de crédito non están de acordo con esta práctica nin coas sentenzas de varios Xulgados de Primeira Instancia, xa que estiman que é una práctica que lles prexudica directamente.

O proceso de embargo

Calquera acredor poderá cobrar a súa débeda ou parte da mesma con cargo ao crédito dos cartóns dun suposto moroso, sempre que este teña subscrito este produto con algunha entidade financeira. Para que poida levar a cabo un embargo deste tipo hai que pór en marcha, como adoita ser habitual, un procedemento xudicial. Hai que partir, por tanto, de que previamente se ditou una sentenza na que se condena ao demandado ao pago dunha débeda.

Una vez ditada sentenza e aberto o procedemento de embargo, o avogado da parte demandante deberá presentar un escrito no que achegará una relación das entidades bancarias coas que se sospeita pode ter o demandado contratadas una ou máis cartóns de crédito. As entidades, en colaboración coa xustiza, deberán contestar sobre este punto, indicando, en caso positivo, o saldo dispoñible e o disposto a esa data nos mencionados cartóns.

Posteriormente, o avogado solicitará o embargo do saldo dispoñible, polo importe non disposto, dos cartóns de crédito das que resulte ser titular o executado. No caso de que o xuíz dite una resolución favorable que acorde o embargo do crédito dos cartóns do moroso, as entidades bancarias deberán reter e pór a disposición do Xulgado as cantidades embargadas en contía suficiente paira cubrir a débeda reclamada. Canto diñeiro pódese embargar dun cartón de crédito? O crédito medio que presenta una cartón de crédito oscila entre os 1.500 e os 3.000 euros ao mes, aínda que en ocasións, pode alcanzar os 6.000 euros. Segundo as sentenzas favorables que se ditaron en España, os xuíces poden decretar embargable todo o saldo non disposto do cartón. É dicir, se o titular non consumiu aínda nada deses supostos 6.000 euros (3.000 ó 1.500, segundo cal sexa o límite), todo ese diñeiro pode ser embargable. En calquera caso, sempre se terá en conta a contía da débeda.

Pódese decretar embargable todo o saldo do cartón, até 6.000 euros, aínda que se terá en conta a contía da débeda

O principal beneficiado deste tipo de embargos é, como é lóxico, o acredor, é dicir, a persoa coa que o presunto moroso ten contraídas as débedas xa que, de anunciarse una sentenza favorable ao embargo do saldo dos cartóns, podería recuperar parte do seu diñeiro. Con todo, trátase dun procedemento polémico e desfavorable paira as entidades financeiras que serían quen, en principio, perderían o diñeiro embargable dos cartóns de crédito. A débeda que se pode executar transfírese ás entidades financeiras, co que estas pasan a ser acredores.

Á hora de subscribir una cartón, os clientes asinan un contrato cos bancos e caixas no que estas outorgan un dereito de crédito sobre unha contía mensual determinada, fixada de antemán. A entidade, no caso de que se solicite o embargo, deberá cubrir o crédito como está pactado. Posteriormente, se o cliente non paga o crédito como está pactado (o que adoita ser pouco habitual xa que cando se recorre a este tipo de embargos é porque se está tratando con morosos profesionais e bastante enxeñosos) terá que dirixirse contra el. Una vez que o xuíz dita sentenza, as entidades involucradas deberán pagar o saldo dos cartóns solicitado. Posteriormente, poderán anular os cartóns e solicitar, tamén vía xudicial, a débeda impagada.