Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Entrevistas laborais: as preguntas máis comúns e as respostas máis apropiadas

Lograr o éxito nunha entrevista de traballo non só depende de contestar ben as preguntas, senón do modo en que se responden

O obxectivo da entrevista de traballo é convencer ao entrevistador de que un sente motivado e capacitado para o posto de traballo ofrecido. Por iso, é recomendable informarse previamente sobre a actividade da empresa e as súas últimas actuacións. Desta maneira, poderanse preparar con suficiente antelación as respostas ás preguntas máis habituais que se fan nunha entrevista de traballo. Ao longo da mesma débese mostrar motivación por traballar e desempeñar o posto ao que se aspira; escoitar atentamente cada pregunta e esperar uns segundos antes de responder denotan confianza nun mesmo, e é esencial establecer unha boa relación co interlocutor. Levar preparadas algunhas preguntas sobre o posto, a empresa e o proceso de selección pode ser de gran axuda. Con todo, non é recomendable facer preguntas sobre vacacións, salario, beneficios extrasalariales, etc., e só no caso de que o suxira o entrevistador darase opinión a ese respecto.

Img jefe2 art

Preparase a fondo

Os expertos Charles-Henry Dumon e Alexis de Bretteville, autores do libro “O posto é seu”, sinalan que, segundo sexa o entrevistador, a súa experiencia, o seu grao dentro da xerarquía, o emprego do seu tempo…, un candidato poderá atoparse con todo tipo de cuestións. Algúns entrevistadores poden facer preguntas sorprendentes como: que idea ten da felicidade? Por iso é polo que se deba estar preparado para todo tipo de cuestións, aínda que o principal no momento de responder a unha pregunta é saber como adaptar a resposta ás necesidades do interlocutor, así como ás características do posto que hai que cubrir.

Por regra xeral, as preguntas máis frecuentes enfócanse cara a aspectos persoais, de formación e experiencia profesional. Estas son as que con maior frecuencia aparecen nas entrevistas laborais:

  • Cal cre que é a súa mellor cualidade? O candidato debe resaltar os seus puntos fortes. Á parte de ser sincero, convén que se centre nas cualidades que estime que máis valora o entrevistador, segundo puidese percibir na súa charla. Aínda que depende do tipo de empresa e a actividade que realiza, as cualidades máis valoradas son a responsabilidade, a seriedade no traballo, a crenza de que o cliente é sempre o máis importante, a facilidade para traballar en equipo, a motivación ou a disposición a traballar duro. Ante todo hai que fuxir da petulancia, pero si mostrar o grao de autoestima xusto.
  • E o seu maior defecto? Non se debe pretender non ter ningún, pero tampouco é conveniente expor os máis importantes. A solución máis diplomática pasa por referirse a algún irrelevante ou esaxerar algún punto forte. Por exemplo, mencionar como defecto o ser, talvez, “demasiado perfeccionista”. Así se deixa entrever unha disposición a envorcarse no traballo ofertado.
  • Como elixiu os seus estudos e por que? Hai tantas respostas a esta cuestión como estudos. Con todo, hai que tentar demostrar moita coherencia na exposición. A resposta máis adecuada é a da “vocación”: realizáronse estes estudos porque levarían ao tipo de traballo (que precisamente é para o que se opta na entrevista) para o que un sente máis capacitado, e que sempre quixo facer.
  • Como financiou os seus estudos? Esta cuestión ten por obxectivo avaliar a capacidade de autonomía e a madurez do candidato. Convén demostrar que se realizaron prácticas ou traballos de verán co fin de financialos.

    Entre as cualidades máis valoradas destacan a responsabilidade, a seriedade no traballo ou a disposición a traballar duro

  • Por que razón enviou a súa solicitude á nosa empresa? Para responder a isto serán moi útiles as investigacións que se fixeron sobre a empresa. Ao interlocutor gustaralle ter diante a alguén que coñece a empresa e que non escribiu ao azar. Así, na conversación convén deslizar algúns datos concretos sobre clientes para os que traballa, plans de expansión ou os seus principais produtos.
  • Que é o que lle chamou a atención do anuncio ao que respondeu? É importante ser preciso na resposta e evitar dicir frases como: “non me acordo moi ben do texto do anuncio” ou “non estou seguro porque o anuncio non estaba demasiado claro”. Non hai que esquecer que o interlocutor é quen dirixiu ese anuncio.
  • Que sabe da nosa empresa? Non hai que lanzarse a dar un discurso sobre a mesma. Demóstrase interesarse por ela dicindo: “conseguín o seu informe anual (se existe), pedín que me enviasen o seu folleto comercial e para coñecer os seus balances busquei en Internet…”. É aconsellable non profundar demasiado nas afirmacións xa que iso provocaría outras preguntas máis puntuais.
  • Que expectativas ten en relación ao seu próximo posto de traballo? Hai que reafirmar as competencias técnicas, as cualidades e motivacións, de maneira que coincidan co perfil do emprego proposto.
  • Por que motivos gustaríalle traballar na nosa empresa? Hai que tentar enfocar a resposta ao redor de motivacións sas e claras: a natureza do posto, os membros da empresa que se coñezan, as perspectivas da empresa, a calidade dos produtos, a dirección… Convén evitar dar estas respostas: “porque a súa empresa é o número uno, porque ten unha boa reputación, ou porque as súas instalacións son moi agradables”, pois son respostas simplistas que din moi pouco das verdadeiras aspiracións do candidato.
  • Que pensa que pode achegar á nosa empresa? Se esta pregunta formúlase ao principio da entrevista, haberá que remarcar que “é difícil responder porque aínda non se coñece do todo o posto de traballo”. Se a fan ao finalizar, saberase máis achega do posto, polo que é importante facer fincapé nas capacidades de adaptación e propor unha estratexia concreta, como: “empezarei por observar e escoitar; despois, de acordo coa miña posición, decidirei as accións que debo emprender”.
  • Por que quere deixar o seu posto actual? Aquí o interlocutor tenta coñecer se é o candidato quen desexa abandonar a empresa ou se a empresa decidiu desfacerse del. Hai que ser breve e preciso na resposta, por exemplo dicindo: “desexaría evolucionar para asumir responsabilidades adicionais, cousa que desgraciadamente non podo facer no meu posto actual”.

    Valórase a capacidade dun candidato de asumir as diferenzas e rebatelas, pero con tacto

  • Cal é a situación máis difícil á que tivo que enfrontarse na súa profesión? Con esta pregunta trátase de comprobar a capacidade para resolver problemas e o grao de decisión do aspirante co fin de soportar e superar momentos de presión. É importante ilustrar os propósitos describindo unha situación difícil da cal non se foi responsable.
  • Alcanza sempre os seus obxectivos? Aínda que sexa tentador responder que si, resulta máis apropiado dicir que, nos negocios, o éxito depende de moitos factores, sobre todo externos, e é difícil conseguir sempre os obxectivos fixados. Desta maneira, evítase dar unha imaxe de triunfalista “inxenuo”, nada aconsellable no mercado laboral.
  • Na súa opinión, canto tempo necesitaría para realizar unha verdadeira contribución á nosa empresa? Para responder a esta cuestión hai que ter en conta dúas posibilidades. A primeira é que se o interlocutor xa falou do posto e da empresa, entón tense a oportunidade de vender os puntos fortes e as vantaxes que se poden ofrecer. Hai que procurar non dar datos precisos e dicir que se está seguro de poder achegar unha contribución rápida, pero que o primeiro que hai que facer é escoitar e comprender á empresa e aos colaboradores.
    Se aínda non se falou do posto nin da empresa, a resposta máis adecuada é a seguinte: “gustaríame aproveitar esta oportunidade para que me precisase os labores do posto, porque sen eles me será difícil responder con exactitude”. Desta maneira demóstrase realismo e madurez.

  • Tivo que tomar algunha vez unha decisión impopular? Esta cuestión é importante porque permite ao interlocutor coñecer con máis precisión o nivel de responsabilidade e actividade. Canto máis elevado sexa o nivel de responsabilidade do candidato máis probable será que tivese que tomar decisións deste tipo. Para iso, haberá que explicar por que a decisión foi impopular e que se fixo para tentar suavizar o seu impacto. Ademais, hai que demostrar que se sabe tomar decisións impopulares -pero boas para o interese da empresa- sen deixar de ser humano.
  • Gústalle traballar só ou en equipo? Se se contesta sen ter un coñecemento suficiente do emprego solicitado, estase perdido. Pódese dicir: “adáptome a todas as circunstancias. Son capaz tanto de illarme para reflexionar, como de abrirme para traballar en equipo”.

    É determinante que o aspirante ao posto demostre un equilibrio tanto nas cuestións profesionais como persoais

  • Que faría se estivese en desacordo con algún superior? Isto é o mesmo que dicir: como reacciona ante unha tensión ou un conflito? A isto pódese responder: “durante unha conversación ou unha reunión, se o meu xefe pídeme a miña opinión, dareilla, aínda que non estea de acordo con el. Se pola contra, non me pide a miña opinión, expresareilla posteriormente e exporeille entón os meus temores”. Desta maneira, demóstrase ser capaz de asumir as diferenzas, pero sempre con tacto.
  • Se pedise aumento de soldo, como o xustificaría? É importante evitar esta resposta: “porque mo merezo”. O que hai que demostrar ante todo é o valor engadido, a contribución que se achega á empresa.
  • Cales son as súas afeccións? Que fai no seu tempo libre? O entrevistador desexa coñecer ao candidato un pouco mellor. É aconsellable, unha vez máis, resaltar as cualidades que se desenvolven nas afeccións e que poden ser útiles para exercer o posto requirido. E no caso de que non se teña ningún pasatempo destacable, convén explicar que se está dedicado plenamente ao traballo e á familia. Non hai que esquecer que o esencial é demostrar que se ten unha vida equilibrada.
  • Por que leva tanto tempo no paro? A isto pódese responder: “vostede sabe tan ben como eu que a situación do emprego non é nada boiante debido á crise económica”, ou “creo que é prexudicial aceptar calquera emprego. Penso que podo satisfacer as súas necesidades. Esta é a razón pola que estou diante de vostede”.
  • Ten outras alternativas? Realizou outras entrevistas? O máis apropiado é dicir que si, pero sen dar demasiada información acerca das empresas, e sendo moi preciso sobre a función. É normal non citar o nome das empresas. Hai que concluír afirmando que as outras oportunidades interesan menos que a que se está ofrecendo na entrevista, sempre que se argumente a resposta.
  • Por que cambiou tantas veces de empresa en cinco anos? Ou devandito doutro xeito, é vostede inestable? Hai que responder demostrando a coherencia do progreso, e facendo fincapé nos incrementos salariais que se conseguiron con cada cambio de empresa. Por último, débese comentar que estes cambios contribuíron positivamente ao coñecemento da profesión.
  • Ten unha cita co seu médico ás 12:00 horas. Tardou tres semanas en conseguila. No último minuto xorde unha reunión profesional urxente. Que fai? Esta é unha técnica de entrevista denominada “de situación”: o entrevistador expón un problema e analiza a resposta do candidato. Neste caso concreto, convén tentar porse no lugar do director. Se eu fose o director e víseme obrigado a planificar unha reunión urxente, cal sería a miña reacción se un dos meus colaboradores dixéseme que ten unha visita co médico? É unha cuestión de matices: se a visita é por unha grave enfermidade a resposta é clara.
  • Como me avalía como entrevistador? É unha pregunta perigosa. Non sempre é bo dicir a verdade: se se pensa que o interlocutor é un incompetente, non debemos dicilo. Pódese responder: “é unha das entrevistas máis difíciles que realicei. Devandito isto, comprendo moi ben o significado das súas cuestións e o que quere saber de min. Todo é normal”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións