Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Estafas por Internet

Coñecer como operan os "ciberestafadores" pode salvar aos usuarios de ser vítimas dun timo

Img timointernet Imaxe: d70focus

Craves bancarias e firmas electrónicas

/imgs/2008/09/oficinistas.art.jpgTermos como phishing ou vishing substituíron, no argot da delincuencia, ao tradicional timo da estampita, o tocomocho ou os trileiros. Aínda que estas últimas estafas séguense dando, actualmente proliferan as fraudes masivas a través da Rede e os teléfonos móbiles. Coñecer como operan os “ciberestafadores” é de gran utilidade, e pode salvar aos usuarios de ser vítimas deste tipo de enganos.

Fai relativamente pouco tempo Internet entrou en gran parte dos fogares españois. Nestes anos facilitou moito a vida aos cidadáns e abriu una gran xanela ao coñecemento. Cun só clic pódese acceder a enciclopedias, biografías, visitar virtualmente calquera parte do mundo ou manexar as contas bancarias sen necesidade de saír de casa. Pero paralelamente a este desenvolvemento xurdiron métodos, cada vez máis sofisticados, de enganar ao internauta mediante correos lixo e usurpación de identidades, que pode permitir a apropiación, por parte de “ciberdelincuentes” dos datos persoais, claves bancarias e firmas electrónicas.

Una das estafas que máis sofren os usuarios de Internet é o phishing ou suplantación de identidade, coa que os estafadores conseguen información privada dos usuarios como números de conta, contrasinais paira operar en entidades bancarias… Os delincuentes envían millóns de correos electrónicos fraudulentos que aparentemente proceden de sitios de confianza: organizacións, bancos e mesmo organismos públicos. Paira iso, os falsificadores deseñan una web igual á real e utilizan logotipos, símbolos, cores corporativas ou tipografía idénticos aos da páxina lexítima. Ademais, a mensaxe adoita incluír enlaces que levan á web creada polos delincuentes.

Deseñan una web igual á real e usan logotipos, cores ou tipografía idénticos aos da páxina lexítima

Un dos trucos que utilizan os estafadores é pedir ao cliente que comprobe a súa conta picando o enlace que crearon paira poder ter acceso a ela. Nese momento solicítanlle datos como o nome de usuario, o contrasinal, o número da Seguridade Social, etc., segundo do tipo de web que falsifiquen. Como a súa aparencia é moi similar á real, moitos usuarios confían no sitio simulado e dan todos os seus datos. En ocasións os delincuentes, finxindo ser empregados do banco, alertan aos consumidores de que a súa conta está a ser utilizada de forma fraudulenta e advírtenlles de que si non contestan rapidamente ao correo, a conta bancaria será cancelada. Deste xeito, a vítima, ao tentar evitar que continúe o suposto ataque cae na trampa e dá a información requirida. Una vez que conseguiron as claves, os ladróns levan o diñeiro das contas do estafado. Tamén se pode obter calquera outro tipo de datos confidenciais sobre o cidadán.

Consellos paira evitar o phishing

Ademais de ter instalados no computador programas antivirus e devasa, hai una serie de pautas que o consumidor pode seguir paira tentar evitar ser vítima dunha fraude por suplantación de identidade.

  • Instalar no computador o filtro de suplantación de identidade que advirte ou bloquea os sitios web fraudulentos. Deste xeito, o cidadán está máis protexido contra o roubo de datos persoais.
  • Eliminar directamente calquera correo que poida parecer sospeitoso sen chegar a abrilo. É frecuente recibir correspondencia electrónica na que se solicita a clave dunha conta bancaria dunha entidade da que o receptor nin sequera é cliente. Se non se solicitou a mensaxe e descoñécese a súa remitente, é aconsellable borralo porque o correo é o medio de propagación da maioría dos virus. Os bancos nunca piden contrasinais das contas correntes a través dun correo electrónico
  • As cadeas de mensaxes nas que se asegura que si se reenvía o correo a un número de persoas o interesado recibirá un premio ou axudará a unha persoa enferma a curarse adoitan ser o medio que utilizan os estafadores paira conseguir as direccións da xente. Se se reenvía, debe facerse utilizando a opción “con copia oculta” para que as direccións e os nomes non estean á vista.
  • Se o internauta cre que recibiu un correo no que se suplanta a identidade dunha organización non debe responder. É aconsellable que o poña en coñecemento da entidade ou organismo paira saber se realmente trátase ou non dunha mensaxe fraudulenta.
  • Os bancos, caixas de aforro e organismos do Estado xamais piden a través do correo electrónico non solicitado as claves de acceso a contas, números da Seguridade Social ou o Documento Nacional de Identidade, polo que o cidadán nunca debe facilitar estes datos.
  • É recomendable non picar nos vínculos que inclúen as mensaxes dos bancos porque se non son da entidade lexítima poden enviar a páxinas fraudulentas. Ás veces, ao facer clic nestes enlaces, na barra de direccións pode aparecer a dirección correcta porque está falsificada e o cliente dá os datos coma se fose o sitio verdadeiro. Por este motivo, sempre é mellor escribir a dirección da organización ou organismo oficial na barra de direccións. Se xa se abriu a xanela emerxente tras picar o vínculo nunca se debe escribir nela información persoal ou confidencial.
  • Antes de introducir datos persoais nunha páxina web hai que comprobar o certificado de seguridade. En Internet Explorer pódese verificar mirando, na barra de estado, se o cadeado amarelo está pechado. Se isto é así significa que o sitio é seguro e protexe a información persoal que dá o consumidor. Con todo, do mesmo xeito que se crea una páxina simulada, tamén se pode falsificar o cadeado. Se se fai dobre clic nesta icona, mostra o certificado de seguridade do sitio. De todos os xeitos, as verdadeiras webs dos bancos teñen sistemas de seguridade sólidos e o usuario, una vez entrou, pode navegar tranquilo por elas.
  • Cando o internauta cre que foi vítima dunha fraude deste tipo debe comunicalo canto antes. Se deu información bancaria ha de porse en contacto coa entidade para que esta bloquee a conta. Debe informarlles, ademais, de que a identidade da súa empresa está a ser suplantada. Tamén é conveniente denuncialo ante a Policía ou a Garda Civil.
  • A vítima debe cambiar as claves dos seus correos electrónicos, contas correntes e todas as que crea que poden estar en poder dos estafadores.

    Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións