Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Factura da luz: que e canto nos cobran

O 45% do recibo da luz destínase a pagar a electricidade consumida, mentres que o resto cobre impostos, amortización do déficit, primas e subvencións a renovables

Aínda que en 2012 os españois padeceron dúas subidas da luz, unha en abril do 4% e outra en xullo do 7%, este ano 2013 trae consigo máis incrementos. Ademais da alza do 3% na factura, un novo instrumento para cuantificar a tarifa eléctrica engade unha recarga progresiva en función do consumo, que pode facer que o recibo de fogares e pemes encarézase de forma adicional entre un 3% e un 7%. Con estas subidas, preténdese ingresar uns 280 millóns de euros, que axuden a compensar o déficit tarifario. Pero, cales son os diferentes conceptos aos que vai destinado o diñeiro que cada consumidor paga na súa factura da luz? Ao longo deste artigo trátase de despexar todas as dúbidas.

A que se destina o diñeiro que abona o consumidor na súa factura

Imaxe: Joel Bez

Para entender a factura da luz, convén coñecer en que conceptos desagrégase e onde vai destinado cada euro que se paga. Desta forma, pódese tentar axustar o consumo e reducir o gasto enerxético, de face á subida do recibo este ano.

Menos da metade da factura da luz destínase para pagar o que se consumiu (ao redor dun 45%). O resto repártese entre os impostos (ao redor dun 20%), o déficit de tarifa, as curmás ás enerxías renovables (que supoñen máis do 19% da factura), as compensacións extrapeninsulares ou os impostos, e as distintas subvencións, todos eles factores alleos ás compañías eléctricas.

O 55% da factura destínase a impostos, amortización do déficit, primas e subvencións a enerxías renovables

Segundo a patronal de empresas eléctricas, UNESA (Asociación Española da Industria Eléctrica), integrada por Endesa, Iberdrola, Gas Natural Fenosa, HidroCantábrico e E.On, o importe da factura da luz que abona un consumidor con Tarifa de Último Recurso (TUR) destínase a diferentes conceptos que, de maior a menor porcentaxe, son os seguintes:

  1. A enerxía (23,8%):

    O custo da enerxía que abonan os clientes acollidos á TUR, estipúlase mediante unha poxa en libre competencia que se celebra cada tres meses e que se coñece como CESUR (Compra de Enerxía para a Subministración de Último Recurso). Se non se inclúen as subvencións ás renovables e á cogeneración, a enerxía representa menos dun terzo do custo total do recibo.

  2. As subvencións ao réxime especial (19,7%):

    As empresas que producen enerxía eléctrica con tecnoloxías renovables ou mediante cogeneración cobran igual que o resto dos produtores, máis unha subvención chamada curmá. O prezo final que os consumidores teñen que abonar por esta enerxía vai desde case o dobre, no caso das instalacións eólicas, e ata dez veces, no caso das fotovoltaicas.

    O importe total que os usuarios teñen que pagar en concepto de curmás é duns 7.000 millóns de euros anuais e refírese a:

    • Enerxía eólica: é a tecnoloxía renovable con maior implantación en España e as subvencións a esta tecnoloxía son as menores de todas as renovables. En 2010 percibiron 40 euros por cada megawatt producido.
    • Enerxía fotovoltaica: o rendemento medio non é demasiado alto xa que, por norma xeral, só transfórmase en electricidade o 13% da enerxía que se recibe do sol. Hai que diferenciar as instalacións que se están incorporando á produción na actualidade, das que o fixeron no ano 2009 e anteriores. As novas cobran unha subvención duns 110 euros por MWh xerado, mentres que as antigas ingresan 370 euros. Durante 2010 estas instalacións, que só produciron o 8% do total da enerxía renovable, percibiron o 24% do total das axudas.

    • Enerxía termosolar: as instalacións termosolares transforman a calor do sol en enerxía eléctrica. Trátase dunha tecnoloxía que aínda está en fase de investigación e desenvolvemento cuns custos moi elevados (a subvención é de preto de 250 euros por MWh producido). Estas axudas superarán os 2.000 millóns de euros anuais.

    • Cogeneración eléctrica: a cogeneración aproveita procesos industriais para producir enerxía eléctrica. No ano 2010 en España producíronse 29.000 Gigavatios por hora mediante cogeneración e tratamento de residuos e a subvención media foi de 60 euros por MWh producido.


  3. Os impostos (19,4%):

    Na factura da electricidade cárgase o IVE e o Imposto sobre a electricidade. O IVE aplícase no citado imposto de electricidade.

  4. A distribución (15,2%):

    A actividade de distribución leva a enerxía eléctrica aos consumidores, fogares e empresas. As redes de distribución toman a enerxía da rede de transporte, pero tamén das instalacións de produción renovables e cogeneración, ás que se adoita denominar como xeración dispersa. A xeración dispersa é ao redor dunha terceira parte do total da enerxía distribuída.

  5. A amortización do déficit (8,5%):

    Desde hai uns anos os distintos gobernos optaron por endebedar aos consumidores de electricidade, en lugar de adecuar as tarifas eléctricas aos custos reais da subministración. O custo de amortizar a débeda e os seus intereses ascende a máis de 2.200 millóns de euros anuais.

  6. Outros custos (8,1%):

    A tarifa eléctrica serve para pagar os custos do CNE (Comisión Nacional da Enerxía); cobre as rebaixas na factura a determinados consumidores e a empresas que se ofrecen a desengancharse do sistema en caso de necesidade (a interrumpibilidad); paga a moratoria que compensou ás eléctricas pola paralización da construción de nucleares; soporta o pago das curmás ás renovables; compensa ás empresas eléctricas que prestan servizo en Baleares, Canarias, Ceuta e Melilla e achega o necesario para cubrir o déficit de tarifa, etc.

  7. O transporte (4,7%):

    As liñas de transporte trasladan, en alta tensión, a enerxía eléctrica desde as instalacións de produción ata as poboacións para que as redes de distribución fagan chegar a electricidade aos fogares e as empresas. O transporte componse de liñas, cables e subestacións nas que se eleva ou reduce a tensión.

Os detalles da facturación do recibo

  • Potencia contratada. A TUR (Tarifa de Último Recurso) é a máis común en España e equivale a unha potencia menor de 10kW. Existe unha variante da TUR para os consumidores acollidos ao bono social e outras tarifas como as de contratos de potencia inferiores a 3kW, as situadas entre 10 e 15kW e as superiores a 15kW. Para obter a potencia total, multiplícase a contratada (kW) polo número de días da factura e polo prezo do kW/día en euros.

  • Enerxía consumida. As cantidades detalladas no recibo da luz son os kWh consumidos no período indicado na factura, o prezo do kWh e o importe total dos kWh consumidos no tempo sinalado no recibo.

  • Contía da peaxe. Expresa o custo por utilizar as redes da compañía distribuidora e estipúlaa o Goberno tras cada poxa eléctrica.

  • Impostos. Aplícanse á suma dos custos da potencia contratada e da enerxía consumida. Inclúe o 21% de IVE, o imposto da electricidade e outros impostos implícitos (Imposto de Sociedades, Imposto de Actividades Económicas, taxa de ocupación de dominio público e, mesmo, os impostos ambientais das comunidades).

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións