Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Financiar a antena colectiva

As empresas de instalación adoitan admitir o pago a prazos e algunhas comunidades autónomas mesmo ofrecen subvencións
Por Anna Elisa Savelli 17 de Outubro de 2008
Img antenna tdt
Imagen: JOAN PLANAS

A posibilidade de instalar unha antena colectiva no edificio é un punto de discusión frecuente nas reunións de veciños. Para poder levar a cabo a instalación, cuxo custo para un inmoble de 14 vivendas estaría ao redor dos 2.000 euros, esíxese unha maioría cualificada, dun terzo dos propietarios. Non todos os veciños están dispostos a desembolsar un diñeiro que estiman preciso para cubrir outras necesidades máis urxentes, pero a maior parte de empresas permite financiar a instalación da antena mediante o pago aprazado, e algunhas comunidades autónomas mesmo ofrecen subvencións aos propietarios.

Adaptar a antena que xa temos

A maior preocupación dos veciños respecto da Televisión Dixital Terrestre é o custo da instalación da antena. Aínda que non fai falta instalar unha nova, hai que modificar as existentes segundo os requisitos técnicos da TDT. E iso supón un gasto extra, un desembolso que non todos os propietarios dunha comunidade -sobre todo, os de maior idade- están dispostos a asumir. O custo da adaptación da antena colectiva depende do estado da instalación antiga, e do número de veciños por edificio segundo explica José Pérez García, director xeral de Asimelec, quen sinala así mesmo que o desembolso por veciño oscila, como media, entre 60 e 250 euros. No peor dos casos, cando hai que cambiar o cableado para instalar un amplificador, as empresas adoitan facer un orzamento de entre 500 a 900 euros para esta operación.

A maioría das empresas de instalación de antenas ofrece a posibilidade de financiar o pago a prazos no caso de que os propietarios non poidan facer fronte ao gasto, aínda que ás veces son medidas exclusivas para aquelas comunidades de veciños coas que xa se manteña un contrato de mantemento. O financiamento, nestes casos, varía segundo a contía da obra e a antigüidade do devandito contrato.

O custo medio da instalación para un inmoble de 14 vivendas estaría ao redor dos 2.000 euros

Se o inmoble onde se desexa instalar é un edificio antigo, algunhas comunidades autónomas como Madrid e Valencia ofrecen subvencións que poden resultar interesantes para os propietarios. Os madrileños, desde hai dous anos poden beneficiarse das axudas ás comunidades de veciños para cubrir parcialmente o custo da adaptación das antenas colectivas á Televisión Dixital Terrestre, que rolda o 50% do custo en edificios con máis de 20 vivendas, e entre o 20% e o 30% nos inmobles de menos fogares. En concreto, o custo tipo de adaptación de antenas foi o pasado ano de 390 euros no caso de Madrid capital, e de 343 euros no resto da rexión.

Por agora, Valencia é unha das poucas comunidades onde se conceden axudas para a rehabilitación e mellora das fachadas, e unificación de antenas televisivas. Son obxecto de subvención os edificios cuxa antigüidade supere os 40 anos e cuxo uso sexa residencial en, polo menos, un 70% da súa superficie. No caso da unificación de antenas a contía da subvención fíxase no 25% do orzamento. Os beneficiarios das mesmas son:

  • Propietarios do edificio, usuarios ou non do mesmo.
  • Inquilinos ou arrendatarios do edificio, contando coa autorización por escrito do propietario.
  • Comunidades de propietarios dos edificios.
  • Asociacións benéficas, relixiosas ou sen ánimo de lucro.

Instalar a antena en solitario

A instalación de antenas colectivas non é un capricho, senón que vén determinada pola necesidade de evitar a proliferación de antenas individuais, e de adaptarse á lei (o Real Decreto Lei 1/1998 sobre Infraestruturas Comúns de Telecomunicación establece que o número de antenas individuais non pode ser superior a un terzo do número de vivendas), como sinala Juan Rodríguez Baeza, administrador de leiras e xestor da páxina www.comunidades.com. Pero se a instalación solicítaa un só propietario e non obtén a aprobación da comunidade para facer fronte ao custo da mesma en conxunto, será este veciño quen pague a colocación e mantemento da antena. Tal e como sinala o avogado Jaime Segura Vico, trátase dunha antena privativa “a pesar de que cabe a posibilidade de enganche do resto de veciños”. Por suposto, no momento en que un novo propietario desexe acceder á antena, deberá abonar a parte proporcional do custo de instalación, así como contribuír ao mantemento da mesma.

Se a instalación solicítaa un só propietario e non obtén a aprobación da comunidade, el custeará a colocación e mantemento da antena

Se un propietario único instala unha antena individual nun elemento común para o seu uso exclusivo (a comunidade non pode negarlle tal dereito, establecido no mencionado Real Decreto Lei 1/98, xa que prima o dereito á información sobre o dereito de copropiedade) a comunidade pode reservarse a decisión sobre o lugar no que ha de instalarse.

Instalación conxunta

Se se opta pola instalación conxunta da antena por parte da comunidade de propietarios, os veciños que voten en contra quedan libres de pagar os gastos de instalación e mantemento, sempre que non sexan usuarios da mesma. Como todas as cuestións comunitarias, a instalación da antena debe tratarse nunha xunta xeral, sexa ordinaria ou extraordinaria, ben por iniciativa do presidente ou a petición dalgún veciño, facendo uso do establecido no artigo 16.2 da Lei de Propiedade Horizontal. Os orzamentos, segundo Rodríguez Baeza, debe buscalos o presidente (ou administrador se o houber), ou mesmo o promotor ou promotores da iniciativa, para presentalos en dita xunta.

Pódense considerar diversos supostos:

  • Substitución ou reparación da antena existente.

    A reparación é obrigatoria para manter os servizos necesarios na comunidade, e só podería someterse a votación a decisión entre os distintos orzamentos (nunca o feito da reparación en si, e mesmo a súa substitución se diferentes técnicos consultados expoñen esta necesidade como a alternativa idónea).

  • Instalación dos elementos necesarios para a adaptación á TDT.

    Para a instalación dunha antena dixital, débese aplicar o indicado no artigo 17.2. da Lei de Propiedade Horizontal, onde se establece que “a instalación das infraestruturas comúns para o acceso aos servizos de telecomunicación regulados no Real Decreto-lei 1/1998, de 27 de febreiro, ou a adaptación dos existentes poderá ser acordada, a petición de calquera propietario, por un terzo dos integrantes da comunidade que representen, á súa vez, un terzo das cotas de participación”.

Segura Vico engade que este tipo de instalacións son consideradas pola normativa como “innovacións”, ben requiridas para a adecuada conservación e habitabilidade do inmoble, ou non. Para determinar se se trata dunha innovación dun tipo ou outro no caso da instalación dunha antena colectiva ou común, hai que ter en consideración se o edificio é antigo ou moderno:

  1. No caso de edificios modernos non hai inconveniente algún en considerar que a instalación é unha innovación requirida, pois na actualidade non se concibe un fogar sen televisión. Neste caso, calquera veciño pode solicitar a instalación, e se a xunta non o aproba pode acudir aos tribunais para que estes decidan. E todos os veciños deben contribuír economicamente á súa instalación e mantemento, votasen a favor ou non.

  2. En edificios antigos, que en moitos casos non contan con antenas colectivas, o feito de recibir o sinal de televisión non pode considerarse como estritamente necesario, polo que a súa instalación non pode ser imposta como innovación requirida, e debe correr a cargo daqueles veciños que a desexen.