Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Imposicións a prazo fixo: interesantes?

Ofrecen menos rendibilidade, pero máis seguridade paira o aforrador

Pequenos e grandes aforradores buscan sempre alternativas de investimento que lles ofrezan o menor risco e a maior rendibilidade. A combinación é complicada, polo que é aquí onde as imposicións a prazo fixo (IPF) cobran especial importancia. Trátase de produtos bancarios cuxo tipo de interese non adoita superar o 3% pero que, ao establecer una rendibilidade fixa, libran ao consumidor da posibilidade de perder diñeiro ao final do ano, como pode ocorrer na adquisición de accións de Bolsa. As vantaxes fiscais tamén son importantes, xa que se o depósito establécese por un prazo superior a dous anos, o interesado só tributa polo 70% dos intereses xerados (o 60% a partir do pasado 1 de xaneiro).

Remuneración

Sen dúbida, este capítulo merece una mención especial posto que é o aspecto que máis preocupa aos clientes dunha conta a prazo fixo. O habitual é que a remuneración se estableza a partir dun tipo de interese e que se abone ao vencimiento do prazo, pero tamén é posible establecer o cobro xornal de intereses.Existen, ademais, outras formas de remuneración como a que só concede ao cliente un agasallo a cambio do seu diñeiro. Nestes casos, adoita tratarse de depósitos a prazo dun ano contratados a cambio de vaixelas, toallas, televisores ou bicicletas.

Tamén se contemplan os tipos de interese:

  • Crecente ou decreciente, de acordo a un pacto alcanzado previamente.
  • Indexados ou referenciados, segundo a porcentaxe da revalorización media dun determinado índice -IBEX, MIBOR, EURIBOR?-.
  • Mixtos, que aplican un interese fixo máis outro variable referenciado a un índice determinado.

En xeral, o cobro de intereses realízase nunha conta asociada ao depósito, polo que, se o cliente non posúe una na entidade elixida, deberá abrila no momento de formalización do contrato. De cando en cando está permitida a reinversión no propio depósito dos intereses obtidos, pero, de darse esta posibilidade, supón a obtención de importantes beneficios.

Ademais, débese ter en conta a existencia ou non de distintos tramos de remuneración, xa que o interese pode cambiar de acordo á contía da imposición, e ser consciente de que os depósitos a prazo fixo constitúen paira a entidade financeira una operación de captación de recursos, é dicir, que o diñeiro do aforrador pasa a formar parte dos recursos do banco e, en consecuencia, este pode reinvestilos noutros mercados.

Fiscalidade

Até 1999, este tipo de depósitos non estaban obrigados a practicar retención a conta sobre os intereses xerados. Con todo, a reforma fiscal daquel ano deu un xiro a esta situación e implantou una retención do 18% por parte das entidades bancarias sobre os intereses xerados en todas as contas e depósitos, así como nos investimentos en Letras e Débeda Pública.

Outra das novidades desta reforma recollía que a partir dos dous anos e un día -ou o que é o mesmo, tres anos fiscais-, os rendementos xerados e percibidos contan cunha exención do 30%. “Isto significa que só se tributará polo 70% dos intereses percibidos”, confirma un responsable do Ministerio de Facenda.

A retención dos intereses, que teñen a consideración fiscal de rendemento de capital inmobiliario, realízase no momento no que se retiran, xeralmente cando vence o prazo fixado, e tributan na parte xeral da base impoñible da declaración da renda, como un ingreso máis do exercicio.

Cando o período de xeración de intereses supera os dous anos, os rendementos intégranse tamén na base impoñible da declaración só no 70% fixado, e sobre este rendemento reducido aplícase a retención do 18%, co que resulta una retención do 12,6% (70% x 18% = 12,6%).Non se consideran como gastos deducibles do rendemento íntegro de capital mobiliario os gastos ou comisións que a entidade financeira haxa cobrado ao cliente pola administración ou custodia dos depósitos ou outro tipo de contas.

Desde o 1 de xaneiro de 2003, con todo, o panorama cambiou. A maneira de tributar sigue sendo a mesma, pero as cifras varían e é importante telas en conta paira a declaración do próximo ano. Así, a nova lei do IRPF reduce a retención practicada polo banco até o 15% e establece a exención a partir de dous anos nun 40%. “Estas reducións aplícanse independente da cantidade que teñamos no depósito e supoñen importantes vantaxes á hora de configurar a próxima declaración da renda”, asegura o xerente do Rexistro de Economistas Asesores Fiscais do Consello Xeral do Colexio de Economistas, Luís do Amo.

Perfil do cliente

A retribución fixa periódica que ofrecen os depósitos a prazo fixo orixina que, habitualmente, os seus clientes presenten un perfil conservador propio de quen non desexa asumir os riscos inherentes a investimentos en renda variable, pero que busca obter proveito do seu diñeiro.

En xeral, trátase, de clientes de clase media e media alta, con escasa cultura financeira e que están máis afeitos aforrar que a buscar fórmulas de investimento supostamente máis proveitosas e arriscadas, como as accións en Bolsa.Este tipo de investimentos son, por iso, uno dos produtos preferidos das familias aforradoras, tal e como confirma o feito de que en 2002 o diñeiro en efectivo e os depósitos superaron por primeira vez desde 1996 ás accións en canto a preferencias de aforro das familias.

Segundo datos do Banco de España, en total, a finais de ano, o diñeiro en efectivo e os depósitos alcanzaron o 44,3% dos activos financeiros, mentres que accións e outras participacións situáronse no 34,12%.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións