Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Incineración de cadáveres

Aproximadamente o 25% das persoas que falecen son incineradas, una opción máis económica que a inhumación

A incineración é un servizo cada vez máis demandado. Dos máis de 370.000 falecementos que se rexistraron en 2004, realizáronse unhas 92.500 incineracións. Una cifra que crece cada ano. As razóns paira decidirse pola cremación son o prezo, moito máis económico (ao redor de 350 euros) que o da inhumación (1.500 euros), a perentoria falta de nichos e fosas nos cemiterios e a elección dunha alternativa máis hixiénica que a sepultura. O procedemento realízase, como mínimo, 24 horas despois da defunción e dura entre dúas e catro horas. Nese tempo, o corpo queda reducido a cinzas óseas, que se gardan nunha urna e deposítanse nun columbario ou se entregan á familia. Ademais, cada vez está máis de moda a incineración, individual ou colectiva, de animais domésticos, una práctica que permite dar ás mascotas un adeus máis digno e levar as súas cinzas a casa.

Procedemento

Cando una persoa falece un familiar do defunto debe solicitar a cremación. Se o solicitante non ten parentesco coa victima, polo menos debe acreditar o desexo do falecido, anotado con anterioridade no testamento ou noutro documento con validez legal. Só así, e una vez pasadas un mínimo de 24 horas desde a morte, procédese á cremación. “Esta opción é elixida por concepto persoal, pola propia idiosincrasia da familia ou, sinxelamente, por prezo”, explican desde Afues. Antes de ser incinerado, elimínase calquera válvula ou by-pass que poida ter o defunto, “paira evitar que explote”, a familia comproba a identidade do falecido e introdúceselle no forno dentro dun féretro de madeira, que non contén ningunha parte de metal ou cristal. A unha temperatura entre 800 e 900 graos centígrados, a cremación dura de dúas a catro horas. “É un proceso curto, hixiénico e que non prexudica para nada ao medio ambiente, xa que se emprega un sistema de combustión que evita a emisión de gases por encima do límite permitido”, aseguran en Afues.

Una vez terminado este proceso, déixanse arrefriar as cinzas e sepárase a madeira dos restos óusevos, que son golpeados paira facelos máis pequenos e introducilos nunha urna. Posteriormente, estas urnas son depositadas en columbarios, salvo que os familiares decidan levarllas a casa. Segundo explican desde Afues, non hai una lei que regule os crematorios nin que reglamente que se pode facer coas cinzas, porque non é correcto tiralas ao mar ou esparcirlas polo campo, xa que non son cinzas inocuas. “Queremos que se defina o concepto de cinzas e o seu destino final para que a xente non poida facer o que queira”. “Queremos que se defina o concepto de cinzas e o seu destino final para que a xente non poida facer o que queira” Actualmente, son as persoas novas quen teñen máis clara a súa preferencia por esta alternativa, “xa que entre a xente maior non é aínda una opción moi ben vista”, sinala o portavoz de Afues. Ademais, cando a morte é violenta, recoméndase non incinerar o corpo por si fose necesario practicarlle a autopsia ou buscar probas paira un posible xuízo. Todo isto débese especificar á funeraria ou á compañía de seguros, que adoitan ser as encargadas de realizar as xestións.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións