Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Inger Berggren, presidenta do Banco Mundial da Muller en España

Non podemos pagar as débedas das mulleres pero si evitar que se endebeden

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 26deXuñode2007

Non é fácil atopar un banco que unicamente preste os seus servizos ás mulleres e, menos aínda, que o faga de maneira gratuíta. Con todo existe e áchase aquí, no noso país. A delegación en España do Banco Mundial da Muller (BMM), creada en 1989, dedícase a facilitar a concesión de créditos ás traballadoras e a xestionar os seus investimentos, entre outros moitos trámites financeiros. Inger Berggren, a súa presidenta, chegou de Suecia en 1986 e cambiou o seu posto de traballo no departamento de relacións internacionais dos sindicatos suecos pola creación dunha oficina deste banco para mulleres. Berggen defende a natureza dunha entidade destas características porque considera que a maior parte dos bancos están pensados para os homes. Comenta, a modo de exemplo, que en Suecia a maioría das mulleres xa traballaban fóra de casa cando ela chegou a España -hai xa 18 anos- e que por este motivo pensou que era unha boa idea promover unha sede do BMM no noso país, onde traballaban fóra de casa moi poucas mulleres. “Buscamos clientas para outros bancos e evitamos que a desesperación leve a que soliciten créditos cuxo custo posterior sexa demasiado alto”, explica. “Non podemos pagar as débedas das mulleres pero si evitar que se endebeden”.

Que ten de especial o Banco Mundial da Muller respecto doutras entidades bancarias?

O Banco Mundial da Muller (Women’s World Banking), que nace en Nova York en 1977 como organismo relacionado co Banco Mundial, ten un obxectivo moi claro: favorecer e facilitar o acceso das mulleres ao mercado laboral como empresarias autónomas. Encargámonos de informarlles, asesorarlles e apoiarlles en diversos trámites, desde solicitar créditos e microcréditos ata xestionar os seus investimentos.

Será difícil convencer a unha muller sen avais e por tanto, sen que lle concedan un préstamo bancario, de que non se deixe enganar pola atracción doutros créditos máis fáciles de conseguir

Si. Nestes momentos a nosa preocupación é o endebedamento das nosas mulleres. De feito, en xaneiro do próximo ano esperamos habilitar un servizo de información e asesoramento sobre o endebedamento. Non podemos pagarlles as débedas pero si queremos que reciban asesoramento e información sobre como resolver esta situación mediante as distintas renegociaciones, establecemento de prioridades, análises dos ingresos e os gastos, etc. Queremos evitar que a desesperación lles leve a solicitar créditos inadecuados polos que acaben pagando un prezo demasiado alto.“En xaneiro esperamos habilitar un servizo de información e asesoramento para mulleres sobre o endebedamento”

Sempre tivo moi claro, desde que abriu a sede deste Banco no noso país, do problema que supuñan os avais para o desenvolvemento das mulleres como traballadoras autónomas.

Si, por iso cando empezamos a traballar, en 1989, fixémolo con dous programas. O primeiro estaba destinado a mulleres que podían obter avais, e as miñas compañeiras nesta empresa e eu limitámonos a xestionar préstamos en condicións máis favorables. Pero tamén nos atopamos con mulleres que non podían obter ningún tipo de aval e, por tanto, non tiñan garantías de poder acceder aos créditos. Así que decidimos atopar a forma de axudarlles dalgunha maneira e elaboramos un convenio tripartito para garantir eses avais. Así, a sede do BMM en Nova York avalaba o 50% da suma total, a sede en España un 25% e Caixa Madrid o 25% restante.

Como conseguiron asinar estes acordos para facilitar os avais?

Vimos que non tiñamos suficiente diñeiro e que cada vez nos resultaba máis complicado poder avalar os proxectos, así que seguimos avanzando coas propostas. Pero o que realmente nos motivou foi o desexo de que se estas mulleres recibisen o mesmo trato que se lles brinda aos homes que representan ás grandes empresas cando piden un crédito para pór en marcha un negocio. Tardamos 18 meses en conseguilo.

Resultoulle complicado convencer ás entidades bancarias?

A verdade é que si. Pero agora traballamos con Caixa Madrid, Caixa Catalunya, A Caixa, Banco Popular e Caixa San Fernando. Curiosamente agora son os bancos os que veñen buscarnos para asinar acordos.“Curiosamente agora son os bancos os que veñen buscarnos para asinar acordos”

A que se debe ese cambio de actitude?

Nós buscámoslles as clientas. Ademais, facemos o estudo de viabilidade do negocio e xamais presentamos unha solicitude aos bancos se non o consideramos viable. Para eles este feito é unha garantía.

Que outros proxectos están a levar a cabo?

Á parte da xestión de créditos, anualmente celebramos a Feira da Muller Emprendedora con charlas, coloquios e reunións onde se pon en común as propostas e os servizos que ofrecen as nosas ‘mulleres empresarias’. Tamén creamos as casas de comercio.

Que son exactamente estas ‘casas’?

Son tendas onde vendemos produtos artesanais elaborados por mulleres nos seus países de orixe. Despois de que as mulleres traballan neles durante dous meses, analizamos a relación-prezo dos diferentes artigos e realizamos un informe no que lles indicamos onde se poden comercializar e como poden mellorar e sacar adiante os seus produtos. En España tivemos seis casas de comercio -todas cofinanciadas pola UE- dúas en Madrid, Málaga, Segovia e Xixón. Acabamos de inaugurar unha en Marrakech.

Como conseguen financiar todas as súas actividades?

Dado que todos os nosos servizos son completamente gratuítos para as mulleres necesitamos recibir todo tipo de axudas económicas e subvencións. A principal axuda con que contamos procede da Administración -do Ministerio de Traballo, Agricultura, do Instituto da Muller, da Axencia Española de Cooperación Internacional, etc.-. Ademais, temos convenios asinados con diversas obras sociais.

Tamén reciben axudas de organismos internacionais?

Como formamos parte do Women’s World Banking mantemos contacto fluído con compañías internacionais, sobre todo en América Latina. Pero, ademais, formamos parte de varios proxectos da Unión Europea sempre que se nos dá a posibilidade de coñecer iniciativas e actividades doutros países. Todas as axudas son ben recibidas.

Cal é o principal problema ao que se enfronta actualmente o Banco Mundial da Muller?

A gran dificultade á que nos enfrontamos agora é atopar mulleres emprendedoras con proxectos realmente viables. En xeral, hai poucas ideas e as que nos ofrecen xa están demasiado explotadas e non teñen cabida nun mercado saturado en todos os sentidos, sobre todo á hora de abrir pequenos comercios.“A gran dificultade á que nos enfrontamos agora é atopar mulleres emprendedoras con proxectos realmente viables”

Que entende por un proxecto viable?

O que mellor funcionan son as pastelarías, chocolatarías e negocios dese tipo, xa sexa a través de servizos de catering ou como locais independentes, rexentados por mulleres inmigrantes.

A que se debe esta tendencia?

Creo que o segredo está en que ofrecen produtos típicos dos seus países de orixe. Os ingredientes, os doces e a forma de preparalos son distintos e, por tanto, supoñen unha novidade para a maior parte da sociedade española.

Entón, as mulleres inmigrantes forman un grupo importante dentro das beneficiarias dos microcréditos

En efecto. Só en 2006 o 55% dos microcréditos que se xestionaron correspondían a mulleres inmigrantes. Parece que son as que máis iniciativa teñen.

Ou máis necesidade. Cal é perfil da muller que solicita en España un microcrédito?

Si, pode ser. En 2006 elaboramos un estudo sobre o impacto dos microcréditos, do que se deduciu que o perfil dos seus demandantes era o dunha muller de 40 anos, casada e con fillos. Un 39% delas tiña formación académica universitaria, uns 27% estudos medios, os 23% estudos profesionais, mentres que o 1% non tiña ningún tipo de formación.

Todas as mulleres que solitan a súa axuda deben facerse socias do BMM?

Non, non é necesario. Aínda que si nos gustaría que o fixesen porque iso podería supor unha axuda económica extra. Actualmente contamos con 400 socias en España, unha cifra algo baixa se temos en conta que creamos máis de 3.000 empresas en case 20 anos. Con todo, despois dalgún tempo adóitanse dar de baixa porque xa non necesitan tanta información, porque non encaixan no perfil das subvencións que ofrecemos exclusivamente ás socias, etc. “Creamos máis de 3.000 empresas en case 20 anos”

Con maior investimento económico…

Poderiamos ofrecer máis servizos específicos para estas mulleres, como crear unha xestoría que lles axudase coa contabilidade dos negocios, un dos aspectos que máis lles preocupa.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións