Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Javier da Rega Rodríguez, experto en Recursos Humanos e autor do libro ‘O directivo despedido’

Quedar sen traballo permite explorar opcións laborais que non se atenden na rutina do día a día

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 25 de Novembro de 2009

A crise converteuse nun drama profesional e persoal para certas persoas. Entre elas, quen tiveron que rebaixar aínda máis o seu nivel de vida porque pasaron de percibir un soldo adecuado a dispor tan só da prestación por desemprego. Tamén afecta a quen desempeñaron durante moito tempo postos de certo prestixio profesional (directivos ou altos executivos) e agora ocupan un traballo de menor recoñecemento social. O experto en Recursos Humanos Javier da Rega explica como afrontar estes cambios de status no plano psicolóxico e laboral.

Executivos e profesionais despedidos, que antes cobraban grandes soldos, agora apenas perciben 1.000 euros. Como afecta este cambio ás súas vidas?

A situación persoal e laboral do despedido é dura. Os cambios de estado anímico son constantes. Para poder empezar a resolver a nova situación, hai que interiorizar que esta non é indigna e que o despedimento non é un feito illado. O cambio de status económico afectará máis ou menos os obxectivos vitais. Se a propia madurez e a das persoas que rodean ao afectado permítenlle estar lúcido respecto das cuestións importantes, superará tarde ou cedo o ocorrido. Sempre se abrirán as portas a novos traballos.

Pero hai persoas que viven esta situación cun sentimento de “vergoña”.

É un erro grave. É esencial que a persoa que perdeu o seu emprego entenda que non é a única, que non se debe sentir soa e que hai miles de persoas na súa mesma situación. A sensación de fracaso ou a posible entrada nunha depresión son os factores que menos animan para saír a buscar un novo emprego. Hai que ser positivos e capaces de transmitir esa enerxía cando se tenta atopar traballo.

Estar o paro pode afectar á autoestima se, debido á nova situación, pérdese contacto coas persoas a quen se vía cada día. Como hai que asumir esta circunstancia?

Cando a relación das persoas que traballan xuntas convértese en amizade, aínda que haxa un compoñente xerárquico, o día en que se acaba o contrato e este compoñente xerárquico desaparece pode compararse coa data en que se quitan os “ruedines” á bicicleta: pódese manter o equilibrio e unha boa amizade, ou caer. Hai tres sitúes: quen de verdade senten o despedimento e manteñen a mesma relación, quen ven este cambio como unha posibilidade de ascenso e quen se fan invisibles mentres esperan para coñecer ao novo xefe. Dos dous últimos grupos non se deben esperar, a curto prazo, signos de amizade. En todo caso, hai que ser conscientes desta posibilidade e prepararse para sufrir o menos posible.

Como hai que explicar este cambio de status aos fillos? Eles mesmos poden verse afectados pola nova situación: cambio de colexio, vacacións en condicións máis modestas…

“Antes de falar cos fillos hai que coñecer a fondo cales son as condicións económicas e expectativas materiais reais”

Os fillos, en xeral, responden o despedimento do pai ou da nai conforme ao seu grao de madurez e ao tipo de educación e de valores que se compartiron con eles. Pode ser unha traxedia ou un feito que una máis á familia. Se son pequenos e coñecer a situación non lles achegará nada, non hai que dicirllo porque non o entenderán. Pero se son maiores, hai que reunirlles e comunicarlles a nova situación. Antes, é imprescindible coñecer a fondo cales son as condicións económicas e expectativas materiais reais (indemnización, tempo de paro , aforros, posibilidades reais de atopar novo emprego…) para ter respostas concretas ás preguntas que, sen dúbida, farán os fillos.

A nova situación afecta en ocasións ás relacións de parella. Algunhas persoas senten mesmo menos atractivas debido á perda de status profesional.

Hai quen afronta a “visita” á oficina do INEM como algo indigno e cunha sensación estraña entre desazón e medo a ser “descuberto” por algún veciño ou coñecido. Pregúntanse, mesmo, que pensará o conserxe do portal ao verlles sen traxe. Pero nas relacións coa parella, o problema non radica tanto no despedimento en si, como na fase da vida profesional en que nos atopemos. Un momento complicado é a franxa entre os 40 e os 50 anos. Nesta etapa, non son raros os casos de parellas en situacións que xa están deterioradas, co que o despedimento precipita a separación, pero en xeral non ten por que ser así. É habitual que a parella se envorque no outro e axúdelle a superar unha situación problemática. Só relacións pouco estables ou xa rotas de antemán cambalean nunha situación estresante.

Cando hai que comezar a procura dun novo emprego?

“Hai que comezar a buscar emprego de inmediato, cando están frescos os contactos”

A mellor decisión é facelo de inmediato. A procura de emprego comeza coa comunicación da nova situación á rede de contactos profesionais, clientes e amigos. Por moi boa que sexa unha persoa na súa profesión, o tempo vai en contra. Hai que esforzarse ao máximo de maneira inmediata, cando están frescos os contactos. A memoria do mercado é moi curta.

Téndese a buscar traballo en empresas e funcións similares ás realizadas no último traballo. No entanto, outra posibilidade é tentar cambiar de sector.

Non se debería pensar que a única maneira de gañarse a vida é continuar cos labores desenvolvidos nos últimos anos. Hai moitas portas e opcións que non se exploran debido á rutina do traballo do día a día. Este é un bo momento para facelo. Tamén se pode reflexionar sobre a propia preparación: reciclaxe, formación adicional…

Antes falaba de aproveitar as redes de contacto. É este o método máis adecuado para atopar emprego na actual conxuntura?

“O currículo permite transmitir as virtudes ou a preparación, pero a rede de contactos é máis eficaz para atopar emprego”

O currículo é un documento que permite transmitir ás empresas, ou a terceiros descoñecidos, as virtudes, preparación ou experiencia profesional, polo que debería actualizarse, pero tampouco pode considerarse a mellor ferramenta de procura de emprego. Considérase máis eficaz a rede de contactos.

Como se xestionan con eficacia estas redes?

Hai que coidalas ao longo dos anos. Son contactos profesionais cos que quizá haxa certo grao de amizade, pero en ningún caso débese crer que é posible chamar a alguén a quen non se atendeu en tres ou catro anos e esperar que se poña ao teléfono e, ademais, preocúpese. Hai que coidar as relacións e, se non se fixo, habería que empezar o proceso de recuperación. Se se perde o emprego, é moi importante que os contactos, polo menos os máis importantes ou significativos, non se decaten da situación por terceiros.

MEDIDAS DE CHOQUE

Ao quedar en paro, os esforzos céntranse en tentar que o nivel de vida resíntase o menos posible. Algunhas medidas para complementar o seguro de desemprego son:

  • Investir ben a indemnización: hai que tentar sacar algunha rendibilidade a este diñeiro cun investimento seguro. Se non se teñen grandes aforros, débese fuxir da Bolsa e recorrer a produtos como os depósitos ou os fondos de investimento de renda fixa.
  • Alugar a segunda vivenda: se se ten unha segunda vivenda (unha casa na serra, un apartamento na praia…), pódese alugar para obter ingresos extras.
  • Cambio de vivenda: en casos extremos (se hai escasas posibilidades de atopar emprego no curto prazo), pódese vender ou alugar a vivenda habitual e arrendar ou adquirir outra máis económica.
  • Redución de gastos: convén analizar cal é a estrutura de gastos familiar, que partidas pódense reducir e cales eliminar.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións