Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Límites ao pago en efectivo: como nos afecta?

A nova medida trata de reducir a fraude fiscal e a economía mergullada, e obriga a que os cidadáns utilicen máis os bancos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 01deFebreirode2012
img_monedas euros 1

As medidas anticrises continúan entrando en vigor. Á subida de impostos, os recortes sociais e a reforma laboral súmase desde o pasado mércores lalimitación ao pago en efectivo. No BOE do 30 de outubro 2012 publicouse a Lei 7/2012, de 29 de outubro, de modificación da normativa tributaria e orzamentaria e de adecuación da normativa financeira para a intensificación das actuacións na prevención e loita contra a fraude. Esta norma, que prohibe realizar pagos en efectivo a partir de 2.500 euros a condición de que unha das partes intervenientes sexa un empresario ou profesional, afecta de forma significativa aos aforradores. Máis aló desta cantidade, os pagos deberán realizarse a través de entidades financeiras para que Facenda poida controlar as operacións. A medida afecta a cidadáns do montón e empresarios. Como? Cales son os seus proles e os seus contras?

Os proles de limitar os pagos en efectivo

Img monedas euros articulo
Imaxe: Images Money
  • Loita contra a fraude:

    O principal obxectivo co que se pon en marcha a limitación ás transaccións en metálico é o de evitar a economía mergullada, os pagos que se fan á marxe de Facenda. Ata agora, as transaccións de elevado importe efectuadas en metálico serviron a numerosos cidadáns para facer pagos en diñeiro negro de coches e diversos bens de luxo. Tamén é habitual abonar unha parte dun inmoble en “” B (diñeiro non declarado) para poder escriturar o piso por baixo do valor real de compra. Evitar a fraude, erradicar a economía mergullada e facilitar o cumprimento das obrigacións fiscais son tres das metas da nova iniciativa.

    Este punto é positivo para o aforrador. Acabar ou limitar a fraude servirá ao estado para incrementar os seus ingresos (vía impostos declarados que puideron estar a se esquivar durante anos) e tratar de equilibrar as maltreitas contas públicas. Todo o que axude a mellorar a situación económica fomentará a reactivación do emprego, o consumo… e, en xeral, potenciará a saída da crise. Acabar coa fraude é beneficioso para a poboación no seu conxunto.

  • Seguridade nos pagos:

    Un dos principais efectos colaterais da limitación ao efectivo será a maior bancarización dos cidadáns. Como é lóxico, se se pon coto aos pagos en metálico por encima dunha contía (que podería quedar fixada en 1.000 euros), haberá que recorrer aos bancos para concluír o pago mediante transferencia, cheque ou cartón de crédito. Isto implica maior seguridade nos pagos e, tamén, maior control.

    A medida esixirá familiarizarse máis cos cheques bancarios, as transferencias ou os xiros bancarios ou postais. A regulación destes métodos de pago bancarios, controlados polo Banco de España e pola Axencia Tributaria, fai que sexan máis seguros que os metálicos.

  • Información en comercios:

    A nova norma vai esixir, sobre todo ao principio da súa implantación a partir do día 19 de novembro, máis transparencia en comercios e tendas.

    Os empresarios deberán informar con carteis visibles cales son os medios de pago que aceptan, e as condicións que esixen. Por exemplo, deberán especificar se aceptan ou non cheques conformados, transferencias, cartóns e a partir de que importes. Este aspecto será importante para que o usuario poida botar contas e utilizar os servizos bancarios que menos comisións lle cobren.

Os contras

  • Máis comisións:

    A maior bancarización que esixe a nova norma que pon coto ao efectivo obrigará aos aforradores a pagar máis comisións bancarias. O pago en metálico non inclúe, como é lóxico, ningún abono de comisións. Con todo, se se recorre aos bancos, o normal será que obriguen a pagar unha taxa á entidade financeira por actuar como intermediario. Ademais, neste sentido, non hai boas noticias para os aforradores: as comisións por servizos bancarios básicos incrementáronse unha media do 20% ao longo do pasado ano. Os servizos que deberán utilizar máis os cidadáns para cumprir coa esixencia de limitar os pagos en efectivo figuran entre os máis encarecidos. Por exemplo, unha das prácticas que máis se elevará será a de realizar transferencias e non é, precisamente, un servizo barato.

    En 2011, a comisión media que cobraban bancos e caixas por realizalas subiu un 44,26%, segundo datos do Banco de España. De media, cada vez que se realiza unha transferencia, o aforrador paga 4,53 euros (fronte aos 3,14 euros do ano anterior). Con todo, hai entidades que poden cobrar ata 20 euros, como así se reflicte nos seus folletos de comisións máximas rexistradas no Banco de España. Para sortear estes pagos, o mellor é abrirse unha conta nun banco en liña. Algúns como Openbank, ING Direct, Banco Popular-e ou Un-e non cobran polas transferencias realizadas.

    Pagar ou cobrar un cheque bancario é tamén agora moito máis caro. Se o ingreso do cheque realízase na propia praza da entidade bancaria, o custo medio é de 2,94 euros, pero o custo máximo pode alcanzar 6 euros. Se o cheque cóbrase nunha praza distinta á do banco emisor, a comisión media é de 3,13 euros (a máxima tamén é de 6 euros). Neste sentido, no entanto, tamén é vantaxosa a banca por Internet. As entidades que operan en exclusiva a través desta canle ofrecen talonarios de cheques para pagar nas súas entidades sen ter que abonar comisións.

    En referencia aos cheques, no entanto, hai unha mala práctica bancaria xeneralizada que é a de solicitar unha comisión por cobrar o cheque. En moitos casos, se se reclama, o propio banco dá a razón ao usuario e adoita devolverlle a comisión.

  • Cartóns máis caros:

    Os cartóns de crédito, sen dúbida, sufrirán un gran impulso coa limitación aos pagos en efectivo. Trátase dun dos servizos de pago máis rápidos e cómodos. No entanto, non é barato. En 2011, as cotas de mantemento de cartóns de débito e crédito foron as que máis creceron dentro dos servizos bancarios básicos. As de débito, por exemplo, incrementáronse un 17% de media e as de crédito, un 9,6%. Ter un cartón de débito custa, de media, 20,25 euros anuais. Iso de media. Pero hai entidades que cobran ata 30 euros. No ámbito do crédito, a cota media é de 37,71 euros, aínda que pode alcanzar 60 euros.

    Se se limita o efectivo e promóvese unha maior bancarización dos cidadáns é posible que algúns aforradores aposten por contar con varios cartóns de crédito ou débito, de varias entidades, co que verán incrementada a factura polo cobro de comisións e cotas de mantemento. Polo xeral, algúns bancos eximen destes pagos, pero só se se está vinculado coa entidade con nómina e recibos, algo que só se pode conseguir cunha entidade. Co resto, será difícil sortear o pago destas comisións.

  • Impacto a pequenos empresarios:

    Os empresarios ou donos de pequenos negocios figuran entre quen máis sufrirán o impacto da norma. En particular, pode afectar a pequenos autónomos que realizaban traballos polos que non declaraban o IVE e polos que non emitían facturas, por exemplo por labores de albanelaría, pintura, carpintaría… Ademais, é máis que probable que a norma afecte ao cobro do IVE e ás devolucións.

O exemplo francés

En Francia, a normativa respecto da limitación nos pagos en efectivo está desenvolvida de pleno e ten numerosas peculiaridades.

  1. A medida, por exemplo, non afecta as operacións que se realizan entre cidadáns de forma privada, por exemplo a venda de artigos de segunda man como coches, aparellos de tecnoloxía…
  2. Con todo, se as transaccións efectúanse entre un particular e unha empresa, o límite que non pode superarse está fixado en 3.000 euros (incluído o IVE).
  3. Se son dous profesionais ou empresas as que negocian, cómpraas-venda de servizos limítanse aos 750 euros en metálico.
  4. Nas empresas, non se poden abonar salarios en metálico por encima dos 1.500 euros.
  5. No ámbito doméstico, os abonos por prestación de servizos (asistentas do fogar, por exemplo) están limitados a 450 euros en metálico.

A norma francesa é, no entanto, moi peculiar. Por exemplo, só afecta os contribuíntes franceses ou nacionalizados no país galo. Os estranxeiros que están de paso polo país poden realizar compras con diñeiro en efectivo ata un límite de 15.000 euros.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións