Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Medidas de seguridade en balcóns e terrazas

Tomar precaucións cos menores é imprescindible para que non caian desde o balcón nin se firan cos barrotes

img_balconl

Terrazas, balcóns, áticos e azoteas son lugares moi utilizados no verán, sobre todo nas grandes urbes, pois amplían e ‘estiran’ a vivenda ao converterse en auténticos balóns de osíxeno para o cidadán. Para gozar destes lugares con plenitude é fundamental atender unha serie de recomendacións, especialmente se no fogar hai nenos.

Img balcon

É imprescindible manter os balcóns e as terrazas dunha vivenda en bo estado, mesmo na estación fría, e non convertelos nunha especie de trasteiro, onde se vai acumulando multitude de aparellos e aveños que ensucian, empolvan e ‘afean’ unha área da que se pode gozar máis de seis meses ao ano en zonas de clima suave.

Se no fogar viven nenos é fundamental atender unha serie de recomendacións, cuxo descoido pode propiciar graves situacións de risco para os mesmos. Segundo un informe da Unión Europea, a maioría das lesións e mortes de menores de catro anos corresponden a accidentes no fogar; as caídas de balcóns e terrazas son unha das principais causas, xunto coas queimaduras, as intoxicacións, a asfixia e o afogamento.

En primeiro lugar, convén revisar a conciencia o estado de todas e cada unha das partes da terraza ou o balcón. Os barrotes oxidados, as paredes con desconchones e humidades, os chans con irregularidades, as varandas soltas e os puntos de luz en mal estado poden ocasionar desde leves feridas ou rasguños innecesarios a graves accidentes. Todas estas cuestións deberían resolverse de inmediato para evitar riscos posteriores.

Os nenos menores de dez anos non deben permanecer sen vixilancia nesta zona da casa

É moi importante tamén asegurar os accesos a estes lugares da casa, instalando sistemas de bloqueo en xanelas e portas que impidan a súa apertura aos nenos. A continuación exponse unha serie de recomendacións específicas para os máis pequenos, consellos que valen pouco se o adulto non respecta a regra principal: os nenos menores de dez anos non deben permanecer sen vixilancia nesta zona da casa, aínda que se inspeccionou ao milímetro e todo se atope “aparentemente” en bo estado:

  • Os barrotes de portas, xanelas e balcóns deben estar bastante próximos entre si para evitar que os nenos introduzan o corpo entre eles. A distancia de separación dos mesmos non pode superar os 12 cm.
  • As varandas dos balcóns deben ter unha altura mínima de seguridade, que habitualmente se apunta nas Normas de Habitabilidade e Deseño das comunidades autónomas. As Normas Tecnolóxicas da Edificación (NTE) establecen que a altura das varandas non poderá ser menor a 100 cm para alturas de caída inferiores a 25 m, e non poderá ser menor a 110 cm para alturas de caída superiores. As varandas non deben incorporan elementos de vidro ou cristal.
  • Evitar a proximidade á varanda de obxectos aos que poidan subirse os nenos, como mesas, banquetes, xardineiras, maceteros e outros elementos decorativos.
  • Mosquiteros e mallas de protección non evitan posibles caídas dos máis pequenos.
  • Convén que os chans estean despexados e sen lousas mal axustadas. Non deben utilizarse ceras ou produtos esvaradíos na súa limpeza.
  • Ollo coas plantas e substratos. Se o neno é moi pequeno pode levar á boca a terra das macetas. Ademais na zona verde é posible que se instalen avespas e outros insectos que poden danar ao menor. O adulto deberá limitar o achegamento do pequeno á zona axardinada.
  • Os testos e as xardineiras nunca deben colocarse de forma que poidan caer sobre o neno. Será mellor polas sobre o chan que sobre mesas ou mobiliario auxiliar. Esta recomendación rexe tamén con todos os obxectos e elementos decorativos: lámpadas, centros de mesa, cinceiros, vaixela…
  • Se a terraza é grande, será conveniente destinar unha área a zona infantil. Canto máis delimitada estea a mesma, mellor aprenderán os nenos que ese é un espazo no que se atopan protexidos de riscos innecesarios.
  • Hai que ter moita precaución ao instalar piscinas, xa que en ocasións colócanse modelos con capacidades de litros que non soportan a infraestrutura da terraza ou azotea. Antes de pór unha piscina deste tipo, é recomendable consultar cun arquitecto, pois en principio pode non causar ningún tipo de problema, pero pasado un tempo pode terminar cedendo a terraza. Hai unhas semanas deuse este suceso nun inmoble barcelonés onde estaba instalada unha piscina (entre 2.000 e 3.000 litros de capacidade) nunha terraza situada ao mesmo nivel da planta da vivenda. Morreu unha nena de seis anos e outros tres menores resultaron feridos leves ao ceder a terraza.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións