Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Miniempleos, todas as claves

Considérase miniempleo a un traballo de baixa cualificación cun teito salarial de 400 euros

img_waiter

Case 5.000.000 de españois están en paro. Os subsidios termínanse, o número de persoas que presta os seus servizos baixo o limiar de economía mergullada non deixa de ascender e as distintas modalidades de contrato que apareceron para mellorar a situación non chegaron a dar os seus froitos. Nas últimas semanas fálase da implantación dos miniempleos, traballos de escasa remuneración e xornada reducida, cos que se tentaría rebaixar as altas taxas de paro. É un termo que parece abrirse paso como no seu momento fixérono os denominados contratos lixo ou o mileurismo, pero que empeora con fartura as condicións laborais de ambos.

Que é un miniempleo

Img waiter art
Imaxe: Archibald Ballantine

Os miniempleos, tamén denominados “minijobs”, naceron en Alemaña a principios do século XXI, aínda que se xestaron desde a década do noventa do século pasado. Coa súa implantación pretendíase terminar coas altas taxas de paro que sufría o país tras a reunificación e pór fin á economía mergullada. Hoxe en día, 6.000.000 de alemáns teñen este tipo de contrato.

Son traballos con xornada reducida que levan aparellada unha microrremuneración de, como máximo, 400 euros mensuais. Este é o teito salarial, pero a contía podería diminuír en función do número de horas polas que se contratou ao traballador.

A contía do salario podería diminuír en función do número de horas polas que se contrate ao traballador

Aínda non se sabe se se adoptará en España esta modalidade de traballo e se, en tal caso, faríanse modificacións respecto ao formato orixinal. No noso país habería que fixar o número de horas máximas que pode facer un traballador cun miniempleo, un tope que non hai en Alemaña. Alí tampouco hai Salario Mínimo Interprofesional, que en España serve para establecer a contía mínima que pode percibir ao mes un cidadán que traballa a xornada completa. Os alemáns obteñen un soldo en función do sector ao que pertenzan e do empresario ao que presten os seus servizos.

O que si está permitido é compatibilizar varios miniempleos. Unha persoa pode ter máis dun traballo con xornada reducida, sen a obrigación de facerse cargo da súa cotización ou dos impostos que si pagaría con outros contratos.

Os tipos de traballos

Para poder contratar a unha persoa cun minijob, o oficio que desempeñe ha de ser non cualificado, non ha de requirir unha titulación previa.

Exemplos de miniempleos serían os que se realizan cinco días á semana durante tres horas nun restaurante, pór copas os fins de
semana ou ser operario nunha cadea de montaxe que non requira especialización e en xornada reducida. Tampouco se podería, en principio, utilizar este contrato se o funcionamento da empresa dependese dese traballo.

A cotización

O salario bruto que percibe o traballador e o neto son da mesma contía, xa que o empregado non ten que facerse cargo de ningunha cotización, non paga Seguridade Social e tampouco IRPF ou outros impostos.

O empregado non ten que facerse cargo de ningunha cotización, non paga Seguridade Social nin impostos

O empresario que emprega a unha persoa a través dun minijob paga á Seguridade Social un 28% do soldo. O 15% vai ao seguro de pensións e o 13% restante, ao de enfermidade. Ademais, abona a Facenda un 2% do que cobra o asalariado. En total, o empregador sufragaría 120 euros por todos estes conceptos, ademais dos 400 ao obreiro.

Esta cotización daríalle dereito, como ao resto dos traballadores, a ter vacacións, baixa por enfermidade e, a longo prazo, unha pensión, aínda que esta sería de ínfima contía.

Proles e contras

Calquera persoa que desempeñe un labor non cualificado pode ter un miniempleo. A miúdo, diríxense a mozos que compatibilizan os seus estudos con pequenos traballos e outras, a quen coidan dos seus fillos ou a persoas maiores e teñen unhas horas ao día para traballar. En Alemaña, os minijobs complétanse con bolsas ou subsidios estatais.

Hoxe en día, serían persoas que están no paro os principais destinatarios destes traballos. Suponse que con eles se rexistraría unha flexibilización do mercado laboral, que permitiría aos empresarios contratar con máis facilidade, para momentos puntuais ou determinadas horas do día nas que hai máis traballo.

En paralelo, crearíase un colectivo de empregados precarios, con soldos ínfimos, a quen se podería despedir con facilidade e que formarían un círculo do que é difícil saír. Esta é unha das críticas que se empezan a facer en Alemaña: crea guetos e é complicado que unha persoa que leva anos con miniempleos sáeche
a un traballo de calidade, salvo quen os compatibilizan cos estudos.

En xeral, acéptanse como mal menor, como alternativa ao paro, pero non porque o traballador os elixa como primeira opción.

Non existían xa?

En España hai modalidades parecidas aos minijobs, pero aínda non existe como tal este formato de contratación. Si que hai contratos de aprendizaxe, a tempo parcial, de xornada reducida, pero ningún ten como teito salarial 400 euros.

Non sería igual que un contrato a tempo parcial, no que se reducede maneira proporcional a remuneración en función das horas traballadas, porque esa modalidade permite empregar a xente cualificada e, por tanto, ter un soldo elevado, o que non ocorre cos miniempleos.

Tampouco sería un contrato de aprendizaxe porque estes teñen un tope de idade, 30 anos, unha duración de dous anos prorrogables a tres e o 25% da xornada débese dedicar a formación. Ademais, non se pode pagar por baixo do salario mínimo, que se sitúa en 641 euros. O miniempleo diríxese a calquera idade, pódese facer por un período indefinido e non leva aparelladas horas de formación.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións