Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Montar un negocio

É recomendable contar con capital propio que rolde a metade do investimento total necesaria

Canto diñeiro necesítase?

/imgs/2008/12/cartón.negocio.art.jpgA pesar da crise económica, segue habendo emprendedores que se propoñen pór en marcha un negocio. Algúns, porque teñen una forte vocación empresarial e creen firmemente na viabilidade dun proxecto. Noutros casos trátase de persoas que perderon o seu traballo e optan polo autoemprego como forma de supervivencia profesional ou mera subsistencia económica. Quen pretende montar un negocio coñece á perfección o produto e o mercado onde quere traballar. O que non está tan claro é que saiba de finanzas, auténtica materia pendente de moitos creadores de empresa e que hai que dominar polo menos en canto a algúns conceptos craves, tal como sinala José de Jaime Eslava, no seu libro “As claves da análise económica-financeiro da empresa”

As dúbidas máis habituais que xorden á hora de montar un negocio, as preguntas decisivas adoitan ser: canto capital necesítase? que parte deste diñeiro débese pedir ao banco? canto destinar a investimento e canto a tesouraría? que instrumentos financeiros pódense utilizar en caso de necesidade? O primeiro que hai que ter claro é que non se pode tentar pór en marcha un negocio sen contar cun mínimo de capital paira investir. Por tanto, o primeiro cálculo que hai que facer é determinar canto vai ser este capital mínimo.

Non se pode emprender un negocio sen contar cun mínimo de capital paira investir

Os expertos recomendan contar cun capital propio (procedente dos aforros) que se achegue á metade do investimento total necesaria. Deste xeito, terase una empresa solvente desde o principio. Con esta porcentaxe, o banco percibirá que é un proxecto no que se cre e polo que se está disposto a apostar parte do patrimonio, o que fará máis fácil a concesión dun crédito. Segundo Mario Cantalapiedra, autor do libro “Manual de Xestión Financeira paira Pemes”, os bancos son un apoio paira conseguir os obxectivos financeiros marcados pola empresa, e cando se acuda a eles en busca de financiamento é moi importante transmitir con claridade o destino dos fondos solicitados e disipar calquera dúbida respecto diso.

Falta de liquidez

Un mal cálculo das necesidades de liquidez (o diñeiro necesario paira satisfacer os pagos no curto prazo) pode chegar a provocar moitas dores de cabeza e unha infinidade de problemas. Que facer ante unha situación como esta? Os expertos recomendan:

  • Renegociar a débeda

    Una estratexia habitual consiste en tentar cambiar a estrutura da débeda pasándoa de curto a longo prazo. Isto lógrase mediante a renegociación de préstamos cos bancos, ampliando a súa duración, realizando ampliacións de capital ou solicitando préstamos a longo prazo que cancelen parte das débedas a curto prazo. Por exemplo, pódese ampliar a hipoteca dun local comprado paira a empresa, e así se obtén ademais una interesante vantaxe: desgravar polos intereses que se han de pagar.

  • Solicitar una liña de crédito

    Trátase dun produto moi usado polas pemes e os profesionais autónomos paira resolver problemas puntuais de liquidez (nóminas, pagos urxentes…). Consiste nun crédito a curto prazo polo que o banco pon á súa disposición a cantidade acordada nunha conta de crédito. A partir deste momento pódese dispor del segundo se vaia necesitando. Por exemplo: si conceden una liña de crédito de 60.000 euros, tense tal cantidade dispoñible, pero non é necesario utilizala de golpe. Así, si empréganse 20.000 euros, só se pagan os intereses correspondentes a devandita cantidade. É dicir, que o banco só cobra polo diñeiro que se utilizou.

  • Xestionar pagos de clientes e provedores

    A causa principal dos desfasamentos puntuais de liquidez que se producen en determinados momentos hai que buscala nos desaxustes entre os pagos a provedores (gastos da empresa) e o cobro aos clientes (ingresos do negocio). Isto é algo moi frecuente nas pequenas empresas, xa que os clientes adoitan pagar a 90 días e os provedores afán dar unha reducida marxe ás pemes, que xeralmente teñen pouca capacidade paira negociar. Paira resolver este desequilibrio, albíscanse as seguintes solucións:

    1. Desconto comercial: mediante instrumentos financeiros como as letras ou os pagarés, existe a posibilidade de obter por anticipado o importe das facturas dos clientes, a cambio dunhas comisións e tipos de interese que se establecen cando se contratan as liñas de desconto. Que significa isto? Pois que a empresa cede os seus dereitos sobre estes efectos ao banco, que se encargará de cobralos aos clientes. Esta forma de financiamento ten bastantes vantaxes, como a facilidade e a rapidez coa que se obtén o efectivo (non require avais porque o banco xa ten a garantía do papel). Iso si, a entidade resérvase o dereito de estudar un por un os efectos presentados e decidir cales desconta e cales non. En caso de falta de pagamento, o banco pode actuar tanto contra o librado (o cliente) como contra o librador (a empresa).
    2. “Factoring”: trátase dunha fórmula similar ao desconto comercial, pero algo máis completa. Mediante o factoring pódese cobrar en man o importe das facturas cedidas á entidade financeira, pero ademais obtéñense una serie de servizos engadidos: a xestión de cobros, a cobertura do risco de insolvencia, a xestión de impagados, etc. Como no desconto comercial, hai que pagar á entidade financeira unha porcentaxe do valor das facturas, que se determina en función da solvencia do cliente, o importe e o prazo de cobro. O seu maior inconveniente é que o tipo de interese adoita ser máis elevado que o do desconto comercial.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións