Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Montar una casa rural

Os maiores gastos aos que hai que enfrontarse son o financiamento do investimento, o mantemento e, en zonas de clima frío, a factura enerxética pola calefacción

O turismo é una das grandes fontes de riqueza do noso país. Xunto á tradicional oferta de sol e praia, nos últimos tempos foron xurdindo outras alternativas, entre as que destaca o turismo rural. Como aproveitar esta tendencia e montar una casa rural que sirva aos seus propietarios como medio de vida? O forte crecemento deste tipo de turismo nos últimos anos fixo que a competencia sexa cada vez maior. No entanto, rendibilizar una casa de campo ou de pobo é un bo negocio se se ofrece una proposta singular respecto da doutros competidores.

Principais requisitos

/imgs/2009/04/casa-rural2.art.jpgPara que una casa poida ser utilizada como hospedaxe rural esíxese que cumpra una serie de condicións mínimas. A regulación é competencia de cada comunidade autónoma, polo que difiren unhas doutras. Por tanto, é conveniente acudir á Consellería de Turismo da comunidade onde se vaia a establecer o negocio paira coñecer todos os detalles. No entanto, a Guía Práctica de Aloxamento de Turismo Rural, elaborada pola consultora Silvia Mazzoli, sinala que hai una serie de normas xerais e requisitos comúns:

  • Estética.

    Os inmobles dos aloxamentos rurais deben adecuarse ás características estéticas propias da arquitectura tradicional da zona e, nalgúns casos, a parámetros estritos de carácter arquitectónico ou relacionados coa súa antigüidade. Tanto a súa estrutura como os materiais, a decoración e o mobiliario respectarán as características propias das tipoloxías tradicionais, debendo manterse en bo estado de conservación.

  • Medidas xerais de seguridade.

    É obrigatorio expor en lugar visible unha listaxe de teléfonos básicos da localidade, o número de emerxencia (112), así como o teléfono do titular ou responsable do establecemento ou da central de reservas. Tamén é obrigatorio informar os usuarios por escrito sobre os posibles perigos da contorna (pozos, barrancos…), e sinalizar e protexer as eventuais zonas de risco que se atopen dentro da parcela. De face á seguridade infantil, é necesario adoptar una serie de medidas: protección de enchufes, parques infantís homologados, piscinas valadas, indicar a presenza de cans, conservar medicamentos e produtos tóxicos fose do alcance dos nenos, e gardar as ferramentas de labranza baixo chave.

    Tamén deberá cumprirse a normativa en materia de prevención de incendios: cada planta contará polo menos cun extintor, instalado en lugar visible, sinalizado e de fácil acceso nunha zona de uso común. Nalgúns casos esíxese explicitamente contar con caixa forte de seguridade a disposición dos usuarios, con pararraios ou cun depósito de auga de reserva e un grupo xerador de enerxía eléctrica suficiente paira casos de emerxencia.

    É obrigatorio sinalizar e protexer as eventuais zonas de risco, así como informar os usuarios por escrito sobre os posibles perigos da contorna

  • Respecto do medio ambiente.

    Esíxese velar en xeral pola limpeza e o coidado da contorna do establecemento, evitar a acumulación de materiais en desuso ou de restos vexetais ou similares en zonas próximas aos aloxamentos, utilizar deterxentes biodegradables e produtos de limpeza que non danen o medio ambiente, pinturas e vernices de baixo poder tóxico e preferentemente os que teñan concedida una ecoetiqueta, así como controlar a emisión de ruídos. Tamén hai que tomar medidas paira eliminar os eventuais malos cheiros próximos ao aloxamento.

  • Servizos.

    En canto aos servizos prestados polo establecemento, os mínimos exixibles son: o almorzo, a limpeza diaria (na modalidade de aloxamento compartido, e segundo acordo no caso de aluguer completo), lavandaría e repasado e información turística da contorna. Os aloxamentos rurais que faciliten servizos de comida ou cea deberán ofrecer nos seus pratos e viños as peculiaridades gastronómicas da comarca. No suposto de proporcionar manutención, o servizo non se poderá facilitar a un número superior ao de persoas aloxadas, salvo que estea autorizado como establecemento de restauración. Se non fóra así constituiría un exercicio irregular da actividade de restauración. Do mesmo xeito, se se ofrecen ao público en xeral servizos de restaurante integrados na mesma unidade de explotación, rexerán as normas específicas dos establecementos de restauración.

  • Períodos de apertura e funcionamento

    A normativa de cada comunidade autónoma establece os períodos mínimos de apertura e pleno funcionamento dos establecementos de turismo rural: catro meses ao ano en Aragón, sete en Madrid, oito en Galicia…, sendo obrigatorios os meses de xuño, xullo, agosto e setembro. Os titulares deben comunicar, ao comezo de cada ano, os períodos de peche á Administración competente en materia de turismo.

Rendibilidade e subvencións

Como en calquera outro negocio, a rendibilidade que se pode obter cunha casa rural depende de moitos factores. Con todo, segundo a web especializada AzRural, una rendibilidade normal sitúase “entre un 8% e un 10% do investimento, sendo posible recuperala nuns 10 anos. 90 pernoctaciones ao ano por cama é un rendemento bo”.

Tanto as comunidades autónomas como os concellos ofrecen axudas paira financiar os proxectos de turismo rural, por ser estes una boa forma de revitalizar zonas doutro xeito deprimidas, contribuír a recuperar o patrimonio histórico e favorecer a creación de servizos nesas áreas. Estas subvencións proceden, en boa parte, de fondos comunitarios, por exemplo prográmalos “Proder” e “Leader Plus”, que facilitan entre o 20% e o 60% do investimento. Paira obter as axudas e evitar a picaresca, establécense estritos requisitos que fan que, nalgúns casos, estas sexan difíciles de conseguir. Xunto á abundante documentación que se debe presentar, pódese esixir, por exemplo, una antigüidade mínima en funcionamento de dous anos paira o pago da subvención, ou o compromiso de manter a actividade durante un período de cinco a dez anos.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións