Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Nin con mamá nin con papá: custodia a un terceiro

Outorgar a custodia dun menor a familiares ou unha institución é unha solución excepcional, que se toma en situacións de desamparo ou grave risco para o neno

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 07 de Novembro de 2019
custtodia terceros Imaxe: MabelAmper

Constitúe unha solución excepcional. A garda e custodia dun menor a un terceiro non é o habitual, pero si unha opción contemplada pola lei no caso de que se considere o máis beneficioso para o neno. Polo xeral, para un fillo o mellor é estar co seu pai, coa súa nai ou con ambos. Con todo, como explicamos neste artigo, hai situacións nas que, por incapacidade dos proxenitores, por atoparse no cárcere ou por falecemento, entre outras circunstancias, a Xustiza decide que outras persoas deben velar polos menores. Case sempre se concede a custodia aos seus parentes máis próximos, pero nalgúns casos de desamparo ou se os seus familiares non son adecuados, a Administración encárgase da súa tutela.

A quen se pode conceder a custodia dun menor?

Tras unha separación ou divorcio con fillos menores, unha das cuestións de maior relevancia está na custodia dos nenos. A custodia debe ser exercida polos proxenitores por ser eles quen ostentan a patria potestade. Pero a garda e custodia pode ser exclusiva ou compartida. No primeiro caso, o proxenitor custodio quedará ao coidado dos fillos e o non custodio terá un dereito de visitas. En España, segundo os últimos datos do Instituto Nacional de Estatística (INE), en 2018 neste tipo de custodias, a maioría outorgáronse á nai (61,6 %) e en poucas ocasións ao pai (4,2 %). O resto dos casos (o 33,8 %) concedeuse a custodia compartida, que supón unha repartición de estancias e coidados entre ambos os proxenitores. Como decidirse por unha ou outra? Sempre se escolle o tipo de custodia tendo en conta “o interese superior do menor, que prevalece sobre os dereitos do pai e a nai“, explica a avogada Pomba Zabalgo.


Imaxe: Counselling

Pero hai unha opción máis: as custodias outorgadas a outro familiar ou unha institución idónea (0,4 % dos casos). Este tipo de custodia, que non recae nin na nai nin o pai senón nun terceiro designado pola Xustiza, está regulado no artigo 103.1 do Código Civil. “Son situacións moi graves e de risco ou desamparo dos menores, sendo situacións excepcionais”, sostén Zabalgo.

En que casos concédese a custodia a terceiros?

A custodia a un terceiro concédese se ningún dos proxenitores está capacitado ou non existe, como é o caso de morte ou de afastamento, cárcere, incapacidade mental, etc.

O máis común é que se outorgue “aos parentes máis próximos, avós ou tíos, por exemplo”, aclara a avogada Charo García Mariscal, de García Mariscal Avogados. En concreto, “a Sentenza do Tribunal Supremo nº 47/2015 atribúe a custodia á tía materna fronte aos avós, por ser o máis beneficioso para o menor”, indica Pomba Zabalgo.

Pero cando os pais non poden exercer eses coidados, “ou se se dan situacións de desamparo ou desprotección dos menores”, os Tribunais poden tamén decidir que a custodia se estableza a favor dunha institución pública. Así, “no caso de que os parentes máis próximos non existisen ou non fosen adecuados, entregarase o menor á Administración para a súa tutela”, apunta García Mariscal.

O establecemento dunha garda a favor dunha institución pública —explica esta experta— pode deberse a algún destes supostos:

  • Á petición dos pais ante a imposibilidade de facerse cargo (causas excepcionais e moi xustificadas).
  • Á situación de desamparo dos menores.
  • Cando así se acorde por decisión xudicial (por causas moi excepcionais).


Imaxe: klimkin

Poden os pais visitar ao seu fillo?

Que implica para os proxenitores que se dea a custodia a un terceiro? O establecemento da garda e custodia a favor dos tíos ou avós ou institucións “non implica por si a extinción da patria potestade”. Hai que ter en conta cada caso concreto e estudar se procede un dereito de visitas e, no seu caso, poder mesmo recuperar a custodia, se cesou a situación de desamparo que levou á retirada desa garda, lembra Pomba Zabalgo.

En todo caso, a situación concreta sempre será avaliada polos servizos psicosociais adscritos aos xulgados de familia, co fin de valorar se o pai ou a nai que quere ver ao seu fillo está capacitado para ter visitas co menor. Polo xeral, concédense visitas, “pero non hai que esquecer que esta materia é moi extensa e está infestada de casuística”, sinala García Mariscal.

Criterios para outorgar a garda e custodia

A custodia dos fillos menores de idade en situacións de crises “sufriu multitude de vaivéns”, indica a avogada Charo García Mariscal. Se hai un tempo concedíase sempre á nai, despois houbo leis autonómicas que aprobaron a custodia compartida e o propio Tribunal Supremo admitiu que, por defecto, había que mirar cara a este tipo de custodia en beneficio do ben do neno. Pero na actualidade, “tanto o Tribunal Supremo como algunhas audiencias están a volver cara á custodia materna”, sinala. Ademais, de maneira esporádica e en casos de extrema gravidade ou desamparo, pódese conceder a terceiros.Tendo en conta que cada caso é distinto, e que sempre hai que considerar as súas características concretas, ao conceder unha custodia hai unha serie de criterios:

  • O ben supremo do menor.
  • As conclusións do informe psicolóxico que elaborase o equipo de profesionais dos xulgados.
  • As declaracións dos fillos respecto diso.
  • Non separar irmáns.
  • As idades dos nenos.
  • O tempo do que dispoñen os pais para poder ocuparse dos seus fillos.
  • O lugar de residencia dos proxenitores.

Etiquetas:

custodia

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións