Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O cru Brent excede os 54 dólares e anticipa un novo encarecemento dos carburantes

O litro de gasolina sen chumbo de 97 e 98 octanos custa xa máis dun euro en moitas gasolineiras
Por EROSKI Consumer 10 de Marzo de 2005

O barril de cru Brent, o de referencia en Europa, marcou onte unha nova marca no mercado de futuros de Londres ao superar o prezo de 54 dólares. A media tarde, o petróleo para entrega en abril cotizaba a 54,05 dólares, un prezo nunca visto desde que en 1988 comezou a funcionar o International Petroleum Exchange. O cru Texas, o de referencia en EE.UU., tamén rexistrou unha nova marca ao alcanzar os 55,70 dólares o barril.

Tras a marca de onte mércores, algúns expertos atrevéronse a aventurar que en poucas datas poderíase alcanzar a barreira psicolóxica dos 60 dólares, que sería case o dobre do custo que tiña o barril de cru a principios de 2004.

O novo prezo do cru adianta para os próximos días un encarecemento dos carburantes. Actualmente, o litro de gasolina sen chumbo de 97 e 98 octanos custa xa en moitas gasolineiras máis dun euro.

A escalada alcista do cru débese aos movementos especulativos e os temores de que a subministración non sexa suficiente para satisfacer a demanda de petróleo, que se incrementou con forza por mor da onda de frío no norte do planeta.

Frío e temor a unha oferta insuficiente

O elevado consumo de combustible para calefacción é unha das razóns desta subida, ademais do nerviosismo nos mercados ante a proximidade da reunión da Organización de Países Exportadores de Petróleo (OPEP), que se celebra a semana próxima en Irán. Os 11 países que compoñen este grupo controlan o 40 % da produción mundial de cru e o seu presidente expresou a súa disposición a facer todo o posible por estabilizar o mercado.

Na súa última reunión, o pasado 30 de xaneiro en Viena, os ministros da OPEP desistiron da súa intención de recortar a oferta -de 27 millóns de barrís diarios, sen incluír o bombeo de Iraq- debido a que os prezos subiran demasiado.

Ante esta escalada de prezos, as principais bolsas europeas, tamén presionadas polo alto nivel do euro (cun cambio por encima dos 1,33 dólares), tiveron un peche xeneralizado á baixa, aínda que con recortes inferiores ao medio punto porcentual salvo no índice selectivo español Ibex’35.

Como en días anteriores, non pode dicirse que houbese un feito concreto que desencadease o incremento da tarifa polo “ouro negro”; os técnicos máis ben falan dunha cadea “persistente” de factores entre os que destacan a onda de frío que afecta o hemisferio norte, que provoca un maior gasto dos derivados para calefacción, e o temor a unha oferta enerxética que podería resultar insuficiente.

Tamén pesa a incerteza que reina sobre as decisións que tomará o cártel de países produtores (OPEP) o próximo día 16 na cidade iraniana de Isfahan, onde se decidirá aumentar ou non a súa cota diaria de produción, fixada agora en 27 millóns de barrís.

Carga fiscal

A pesar de que o encarecemento dos carburantes (entre un 17% e un 25% desde xaneiro de 2004, segundo o tipo de combustible de que se trate), o Goberno descarta rebaixar algunha das cargas fiscais que pesan sobre eles, co argumento de que a Unión Europea oponse a accións “unilaterais” dos seus Estados membros nesta materia.

Segundo os cálculos que manexa o Ministerio de Economía e Facenda, o Estado ingresou algo máis de 1.450 millóns de euros extra pola subida dos prezos a través do IVE (imposto sobre o valor engadido) que se lles aplica. No entanto, unha parte desa recadación adicional retorna despois aos contribuíntes grazas ás devolucións previstas, por exemplo, no caso de transportistas e agricultores, quen as viron incrementadas no outono pasado.

O cálculo do IVE que fan os técnicos é que por cada dólar que sobe o petróleo (o barril de Brent cotizábase a 38 dólares fai catorce meses, e a finais da semana pasada alcanzaba os 51), o fisco recada 70 millóns máis de euros por esa vía impositiva.

Ademais os carburantes soportan o imposto sobre hidrocarburos, de carácter lineal e que supón unha taxa fixa por cada 1.000 litros de carburante consumido, e o chamado imposto de vendas comerciantes polo miúdo de determinados hidrocarburos, o que se coñece como o “céntimo sanitario”.