Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O dereito a abrir una conta bancaria nun país comunitario

Na actualidade non hai una norma comunitaria que fixe unas mesmas regras respecto da apertura dunha simple conta bancaria no ámbito da UE

O dereito dun cidadán comunitario a abrir una conta bancaria en calquera dos Estados membros da UE, e que constitúe un servizo esencial paira a súa vida cotiá, non está amparado por unha norma harmonizada que atribúa uns mesmos dereitos e obrigacións a todos os cidadáns fronte ás entidades bancarias. Iso determina que este simple acto, que se enmarca no ámbito dos servizos financeiros polo miúdo no mercado único, está suxeito ás leis propias de cada país e, por tanto, ao máis amplo descoñecemento das normas que o regulan por parte de cidadáns doutro Estado membro que deciden pasar tempadas máis ou menos longas como estudantes, turistas ou traballadores eventuais.

Revisión por parte da Comisión

/imgs/2007/09/banco.jpg

A falta dunha información adecuada e o descoñecemento das leis que regulan un simple acto xurídico -como é a apertura dunha conta bancaria noutro país da UE- poden carrexar serias dificultades paira o consumidor nalgúns Estados membros e, no peor dos casos, non poucos problemas, especialmente a clientes novos, pouco formados ou descoidados respecto de certas obrigacións mínimas que deben cumprir durante a vixencia do seu contrato ou antes de regresar ao seu país de orixe.

Non hai una norma que atribúa os mesmos dereitos e obrigacións a todos os cidadáns fronte ás entidades bancarias

Na actualidade os servizos financeiros polo miúdo, entre eles as contas bancarias, están suxeitos a unha profunda revisión por parte da Comisión, que quere adaptar as normas comunitarias ás novas necesidades dos consumidores do século XXI e que, ademais, andan moi necesitados dun eficaz sistema de resolución de conflitos entre consumidores e entidades financeiras do ‘país de acollida’.

Cada Estado ten as súas normas

As normas aplicables na apertura dunha conta bancaria veñen definidas por cada un dos Estados membros mediante disposicións nacionais propias que, nalgúns supostos, difiren bastante dun país a outro, e cuxa interpretación vén suxeita a diferenzas, non só entre entidades, senón tamén entre sucursais dunha mesma entidade. A situación, como podemos comprobar, non está nin moito menos harmonizada, e os Estados membros teñen modalidades de aplicación diferentes respecto ao servizo financeiro de apertura dunha conta bancaria a calquera cidadán da UE. Desta forma, algúns Estados membro obrigan, se o cidadán non ten residencia no país de acollida nin número de identificación fiscal, a achegar a proba da súa residencia noutro Estado membro, acreditar a identificación persoal ou calquera outra circunstancia que non sempre resulta fácil de obter ao recentemente chegado: contrato de aluguer, alta de subministracións na súa residencia habitual, carné de conducir homologado polo Estado en cuestión, etc.

No Reino Unido, como noutros países da UE, a decisión de aceptar ou non una solicitude de apertura dunha conta bancaria é una decisión comercial que depende da entidade financeira onde o interesado presenta a súa solicitude. O principio de liberdade contractual implica que as entidades de crédito non están obrigadas a abrir una conta corrente a calquera cidadán que o solicite e en calquera circunstancia, senón tan só nos casos en que exista acordo de vontades por ambas as partes.

No Reino Unido, como noutros países da UE, a decisión de aceptar ou non una solicitude de apertura dunha conta bancaria é una decisión comercial que depende só de entidade financeira

Doutra banda, en Bélxica hai un organismo financeiro público que obriga a aceptar todas as solicitudes de apertura e, aínda que inicialmente foi un sistema pensado paira a poboación máis desfavorecida e con poucos recursos económicos, estendeu este dereito a calquera cidadán que o solicite. Trátase dun servizo bancario mínimo ao que todo cidadán belga ou comunitario ten acceso, a fin de obter a apertura dunha conta bancaria coa que poder operar.

Como se pode apreciar, o dereito xeral a solicitar a apertura dunha conta bancaria nun Estado membro da UE está sometida a diferentes normas e interpretacións diversas. E como dereito comunitario, non representa un dereito absoluto do consumidor, senón que pode estar sometido, segundo os Estados membros de solicitude, ao principio de liberdade contractual e á aceptación de determinados requisitos. Debemos ter en conta que algúns Estados membros, como o Reino Unido, aínda que non impoñen aos seus cidadáns a obtención dun documento de identificación (o coñecido como D.N.I. en España), esixen en casos como o de apertura dunha conta bancaria a identificación persoal a través doutro tipo de documentación que debe achegar o solicitante. Un feito que, sen dúbida, pode chegar a dificultar este simple trámite paira os recentemente chegados.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións