Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O FMI prevé agora que a economía española caia un 3% este ano e un 0,7% en 2010

Calcula que o paro chegará aos 4,5 millóns de persoas o próximo ano

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 23deAbrilde2009

España seguirá en recesión ata 2011. Dio o Fondo Monetario Internacional (FMI), que realizou unha nova revisión dos seus prognósticos, tan só tres meses despois da última. As súas novas previsións son, se cabe, aínda máis pesimistas.

O FMI estima que o Produto Interior Bruto (PIB) español caerá un 3% este ano e outro 0,7% en 2010, fronte á contracción do 1,7% e do 0,1%, respectivamente, que augurara en xaneiro pasado. Con isto vén dicir que a recuperación non comezará ata 2011. O Executivo contempla unha contracción do 1,6% para este ano e un crecemento do 1,2% en 2010

Este prognóstico é moi similar ao realizado a comezos de abril polo Banco de España e está moi lonxe dos cálculos do Executivo, que contempla unha contracción do 1,6% para este ano e un crecemento do 1,2% en 2010.

O informe do Fondo tamén se aliña coas teses do Banco de España respecto ao desemprego, ao asegurar que afectará ao 17,7% da poboación activa en 2009 e alcanzará o 19,3% en 2010, é dicir, 4,5 millóns de parados.

Baixón inmobiliario

No caso español, á inestabilidade financeira internacional e o retroceso da produción en Europa e Estados Unidos durante o últimos seis meses, únese o baixón interno do sector inmobiliario, que debe continuar aínda “de forma considerable”, e os seus prezos caer outro 15% en termos reais, segundo vaticina o organismo internacional.O FMI considera inevitable a fusión dalgunhas caixas de aforros pola súa dependencia do sector inmobiliario

Á banca española, o FMI augúralle un ano “moi difícil” e considera inevitable a fusión dalgunhas caixas de aforros pola súa dependencia do sector inmobiliario. Tamén anuncia un aumento dos préstamos dubidosos pola crise do mercado da vivenda, o que obrigará á banca a adoptar plans de continxencia.

As caixas piden un plan de continxencia

As caixas de aforros urxen ao Goberno á aprobación dun fondo de capitalización, un instrumento de rescate, e mesmo demandan a preparación dun plan de continxencia por se a situación da economía real agrávase. Os bancos, en cambio, estiman suficiente o recurso aos Fondos de Garantía de Depósitos, aínda que tamén cren que chegou o momento de actuar.

O presidente da Confederación Española de Caixas de Aforros (CECA), Juan Ramón Quintás, dixo onte durante un Encontro Financeiro que habería que esixir responsabilidades ao Banco de España se, finalmente, o custo de recursos públicos que leva a intervención de Caixa Castela-A Mancha (CCM) supera con fartura os 1.200 millóns da valoración inicial que fixo das necesidades desta entidade. Lembrou que a fusión con Unicaja fracasou porque a caixa andaluza reclamaba unha achega de 3.000 millóns, que o Fondo de Garantía das Caixas non afrontou á vista da avaliación da autoridade monetaria.

Quintás deseñou un esquema para delimitar o terreo da intervención pública, baseado nos niveis de solvencia. Ás entidades en dificultades quedarían reservadas actuacións como os avais á emisión de títulos preferentes, e procederíase ao rescate -se é posible, mediante integracións- das non viables. O presidente da CECA advertiu de que ninguén no sector financeiro español, nin tampouco os bancos, está agora a salvo de problemas. “Gustaríame que alguén, aínda que non o diga, estea a facer un plan de continxencia ante riscos catastróficos, que os hai”, dixo Quintás, aínda que matizou que son “de bajísima probabilidade”.

Pola súa banda, o presidente da Asociación Española de Banca (AEB), Miguel Martín, descartou “catástrofes no sistema financeiro español”. Recoñeceu, no entanto, a necesidade imperiosa dunha reestruturación se se quere facer fronte á “desconfianza e incerteza”. Neste sentido, defendeu un modelo de actuación baseado nos Fondos de Garantía de Depósitos, agora dotados exclusivamente coa contribución dos distintos sectores.

“Usemos as achegas de capital público -avogou Martín- para fortalecer o sistema no seu conxunto, non para salvar entidades individuais”. “E que quede claro que ningunha entidade debería ser liquidada, senón aproveitada para contribuír a crear outra de maior potencia para crear riqueza e benestar”, puntualizou. De maneira que “se se inxecta capital nunha entidade, debe precisarse desde o principio que deberá devolvelo”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións