Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O investimento en vivenda, a dedución máis importante paira aforrar no pago de impostos

Non se consideran investimentos os gastos de conservación, reparación, nin a compra de prazas de garaxe

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 17deMaiode2002

Coa actual Lei do IRPF, a dedución por investimento en vivenda habitual é a dedución máis importante no ámbito de devandito imposto, xunto ás aplicables a quen desenvolvan actividades económicas e a dedución por donativos.

Aos efectos da citada dedución, considérase investimento en vivenda habitual tanto a adquisición de devandita vivenda como a rehabilitación, construción ou ampliación da mesma, así como as cantidades depositadas en contas vivenda. Con todo, en ningún caso teñen tal consideración os gastos de conservación e reparación da vivenda, os de substitución de elementos, melloras nin adquisición de prazas de garaxe ou outros anexos que se adquiran independentemente da vivenda.

A base da dedución está constituída polas cantidades satisfeitas cada ano en concepto de investimento, isto é, as cantidades pagas ao vendedor ou, no caso de financiar a compra, os pagos correspondentes á amortización de principal, intereses e demais gastos derivados do financiamento. A lei fixa un importe máximo de base paira a desgravación polo investimento realizado que ascende a 9.015,18 euros.

O importe da dedución será o resultante de aplicar o 15% á base da dedución. No entanto, si utilízase financiamento alleo paira a compra da vivenda increméntanse as porcentaxes aplicables paira os primeiros 4.507,59 euros anuais: a dedución é do vinte e cinco por cento paira os dous anos seguintes á compra, e pasa a ser dun 20% no terceiro ano e seguintes.

Neste sentido, hai que ter en conta que estas porcentaxes incrementadas non se aplican á construción ou ampliación de vivenda, nin aos depósitos en conta vivenda e esixe que o importe financiado supoña, polo menos, o cincuenta por cento do valor de adquisición e que durante o tres primeiros anos non se amorticen cantidades que superen o 40% do préstamo.

Cando se adquira una vivenda gozando da dedución por vivendas habituais anteriores, non se poderá practicar dedución pola adquisición ou rehabilitación da nova mentres as cantidades investidas nesta última non superen as investidas nas anteriores, sempre que fosen obxecto de dedución.

No mesmo sentido, cando se transmitiu a vivenda habitual e non tributase a ganancia patrimonial por reinvestir o importe da transmisión nunha nova vivenda habitual, a base da dedución polo investimento nesta última verase tamén minorada no importe da citada ganancia non sometida a tributación. Ademais, contémplase una dedución adicional exclusivamente aplicable aos contribuíntes minusválidos, polas obras e instalacións que realicen paira a adecuación da vivenda ás súas específicas necesidades.

Por último, establécese un réxime transitorio paira vivendas adquiridas antes do 4 de maio de 1998, que permite comparar o efecto fiscal neto aplicable á vivenda habitual baixo a antiga Lei co resultado das novas regras da dedución. Si prodúcese un prexuízo paira o contribuínte, a diferenza poderase aplicar como una dedución na liquidación do IRPF.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións