Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Libro Branco da electricidade aposta por que os consumidores paguen os custos de xeración

Propón a implantación de contratos "virtuais" para os excedentes de produción

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 27deXullode2005

O Ministerio de Industria, Turismo e Comercio deu a coñecer onte o chamado Libro Branco para a reforma da xeración eléctrica, elaborado polo profesor José Ignacio Pérez Arriaga e o seu equipo do Instituto de Investigación Tecnolóxica da Universidade Pontificia de Comiñas (Cantabria).

Este documento, que servirá de base para os cambios que pretende levar a cabo o Executivo, urxe ao Goberno a resolver a concentración que vive o mercado, e aposta por que as tarifas recollan os custos de xeración. Ademais, propón limitar a cantidade de electricidade que os operadores poidan levar de forma libre ao sistema, e implantar contratos “virtuais” para os excedentes de produción.

O Libro Branco destaca o “atasco regulatorio” en materia de xeración, o que provocou que o sector se concentrase “ en exceso”. En resumo, o Goberno enfróntase a un “país cun modelo enerxético insustentable”.

Os intentos por evitar a inxerencia de operadores estranxeiros levaron a que “dous das empresas -en alusión a Endesa e Iberdrola- sexan demasiado grandes” para o actual mercado. Para liquidar isto, o informe propón limitar a potencia que as empresas leven libremente ao sistema a unha porcentaxe de poténciaa punta estimada polo Ministerio para cada exercicio.

Se se aplicase esta regra este ano cun 22% de máximo -que o Libro pon como exemplo-, Endesa só podería negociar o 67% da súa capacidade efectiva e Iberdrola, un 70%. O resto de compañías non se verían afectadas. O límite, di, deberíase fixar con tres anos de antelación e afectaría tamén as compañías en casos de concentración ou fusión. “A regra non limita necesariamente a cota de mercado dun axente, senón a súa capacidade de manipular o prezo do mercado no seu beneficio”, engade.

O resto de capacidade das empresas non desaparecería do mercado, senón que quedaría sometida a un procedemento que, ademais, liquidaría o problema dos custos de transición á competencia (CTC) dunha forma que non alterase o mercado. Sería a través de varios mecanismos como a venda de activos, a venda virtual de enerxía por un prazo de polo menos cinco anos, ou os denominados contratos “virtuais”. Nestes últimos, que se presentan como unha efectiva solución e nos que o regulador fixa o prezo, non existe unha contraparte ás operadoras que compre a enerxía senón que, chegado o vencemento, a diferenza (positiva ou negativa) entre o prezo pactado e o de mercado trasladaríase á tarifa.

Pérez Arriaga e o seu equipo opinan que “é hora de romper o mito de que o éxito dunha reforma regulatoria estriba en que o prezo da electricidade baixe indefectiblemente”. Lembran que na formación das tarifas inflúen moitos aspectos que quedan fóra do alcance do regulador, como os tipos de interese ou o comportamento do petróleo, que é necesario trasladar ao consumidor.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións