Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O meu cónxuxe morreu, como tramito a pensión de viuvez?

O cónxuxe viúvo debe presentar á Seguridade Social o modelo de solicitude da pensión de viuvez cumprimentado, o certificado de defunción, o DNI e o libro de familia

img_mujer llorando

A pensión de viuvez da Seguridade Social é unha prestación económica de carácter vitalicio. Outórgase a quen tiveron un vínculo matrimonial, ou de parella de feito, cunha persoa falecida, que cotizou durante un período mínimo. Para tramitar esta pensión de viuvez, é necesario cumprimentar o modelo de solicitude de Prestacións de Supervivencia do INSS (Instituto Nacional da Seguridade Social) e formalizar unha serie de requisitos que se expoñen a continuación.

Condicións para solicitar a pensión de viuvez

Imaxe: Len Radin

A viuvez é un dos acontecementos vitais máis dolorosos para unha persoa, tanto no aspecto afectivo como no económico. Cando falece un traballador ou un pensionista, o seu cónxuxe ten dereito a solicitar a pensión de viuvez, sempre que o defunto estivese afiliado á Seguridade Social e cotizase durante un período mínimo:

As parellas de feito poden pedir pensión de viuvez se acreditan unha convivencia estable non inferior a cinco anos

    Se era un traballador en activo, ten que haber cotizado, polo menos, 500 días no últimos cinco anos.

  • O cónxuxe sobrevivente ten dereito á pensión de viuvez, aínda que o causante, á data de falecemento, non estivese de alta ou en situación asimilada, sempre que completase un período mínimo de cotización de 15 anos.

  • Se o falecemento ocorreu por unha enfermidade profesional ou por un accidente, non se esixe un período mínimo de cotización.

  • Cando a morte se debeu a enfermidade común, non sobrevinda tras o vínculo conxugal, requírese que haxa fillos comúns ou que o matrimonio se celebrase cun ano de antelación, como mínimo, á data do falecemento. Non se esixe esta duración do vínculo matrimonial cando se acredita que o período de convivencia co causante, engadido ao de duración do matrimonio, supera os dous anos.

  • As parellas de feito poden solicitar a pensión de viuvez se acreditan unha convivencia estable co causante, cunha duración ininterrompida non inferior a cinco anos, mediante o certificado de empadroamento . A parella de feito acredítase a través da inscrición nalgún dos rexistros das comunidades autónomas ou concellos do lugar de residencia ou ben mediante documento público no que conste a constitución da parella.

  • A lei limita que os excónyuges cobren a pensión de viuvez cando se volveron a casar, se viven en parella ou perciben unha pensión compensatoria. Cando hai varios excónyuges dun falecido, a repartición da pensión realízase en función do tempo de convivencia con cada un deles.

  • En ocasións, o cónxuxe sobrevivente non ten dereito á pensión de viuvez pola inexistencia de fillos comúns ou porque non pode acreditar que o seu matrimonio co causante tivo unha duración dun ano. Nestes casos, se houbo unha convivencia estable previa, o cónxuxe viúvo pode solicitar unha prestación temporal de viuvez, da mesma contía que a pensión de viuvez que lle correspondeu e cunha duración de dous anos.

O recoñecemento do dereito á pensión de viuvez corresponde ao INSS (Instituto Nacional da Seguridade Social), ao Instituto Social da Mariña (cando sexan traballadores do mar) e á Mutua de Accidentes de Traballo e Enfermidades Profesionais (se o falecemento debeuse a un accidente de traballo).

Documentos que se deben achegar para tramitar a pensión de viuvez

Para tramitar a pensión de viuvez, hai que presentar a documentación orixinal, xunto cunha copia que se compulsa, excepto para os documentos de identidade, nos que basta con mostrar o orixinal. Débese entregar toda a documentación en calquera dos Centros de Atención e Información da Seguridade Social do INSS. No caso dos traballadores do mar, a pensión tramítase a través das Direccións Provinciais do Instituto Social da Mariña (ISM).

Se o causante cotizou durante 15 ou máis anos, o seu cónxuxe sobrevivente ten dereito a pensión de viuvez

Os documentos que necesita o solicitante dunha pensión de viuvez son:

  1. Acreditación da identidade do solicitante ou do seu representante legal, a través de:

    • DNI (Documento Nacional de Identidade), cando sexa un cidadán español.
    • Pasaporte ou documento de identidade vixente no seu país e NIE (Número de Identificación de Estranxeiro), se se é cidadán estranxeiro residente ou non residente en España.

  2. Documentación que acredite a emancipación do solicitante viúvo menor de idade ou do seu representante legal (CIF/NIF e un informe no que conste o nomeamento de tutela).

  3. Certificado da Acta de Defunción do cónxuxe falecido.

  4. Libro de Familia, Acta do Rexistro Civil ou calquera documento estranxeiro equivalente (selado e traducido) que acredite o matrimonio co causante falecido e o estado civil actual do solicitante.

  5. Hai que presentar o modelo de Prestacións de Supervivencia, dispoñible nos Centros de Información da Seguridade Social. Unha vez cumprimentado, envíase por correo postal ou se presenta no Centro do INSS correspondente, xunto co resto da documentación. Esta solicitude é accesible a través da páxina web da Seguridade Social.

  6. No caso de que o falecido estivese en activo, en desemprego ou en convenio especial:

    • Se a empresa é a obrigada a facer o ingreso das cotizacións, hai que achegar un certificado relativo a cotización, cumprimentado polas últimas empresas onde traballou.
    • Se era o falecido quen estaba obrigado ao ingreso das cotizacións, necesítanse os xustificantes de pago dos últimos meses.

    • Se o causante estaba en desemprego, é necesario un certificado expedido polo SPEE (Servizo Público de Emprego Estatal).

  7. Cando o falecido era pensionista, non se necesita achegar documentos relativos á cotización.

  8. Se o solicitante estaba separado ou divorciado do falecido ou o matrimonio declarouse nulo:

    • Hai que achegar a sentenza xudicial que acredite a situación e o Convenio Regulador desta ou un documento que recoñeza o dereito a percibir pensión compensatoria ou indemnización por nulidade.
    • Débese facer unha Declaración xurada sobre a extinción da pensión compensatoria, mediante o documento facilitado polo INSS.

    • O solicitante debe acreditar que non contraeu matrimonio nin se constituíu como parella de feito con outra persoa tras cesar a súa relación co falecido, mediante unha Acta literal de matrimonio expedida polo Rexistro Civil ou unha Certificación negativa do Rexistro de parellas de feito da súa localidade de residencia ou Comunidade
      Autónoma.

    • Se non transcorreu un ano entre a data do matrimonio e a de defunción e non hai fillos comúns, necesítase un Certificado médico no que conste a data de inicio da enfermidade común que determinou o falecemento do causante.

    • Se houbo fillos en común, só tense que achegar o Libro de familia ou as actas de nacemento que o acrediten.

  9. Se o solicitante era parella de feito do causante:

    • Necesítase o Certificado de constitución da parella no rexistro correspondente da súa Comunidade Autónoma ou localidade de residencia ou ben a acreditación da constitución da parella de feito mediante escritura pública.
    • Se a parella constituíuse mediante escritura pública, hai que presentar as Actas do Rexistro Civil que acrediten que o solicitante e o falecido non estaban casados ou separados doutra persoa durante o cinco anos inmediatamente anteriores á defunción.

    • Ademais, débese achegar o Certificado de empadroamento que acredite a convivencia co causante durante, polo menos, o cinco anos inmediatamente anteriores ao falecemento.

    • Hai que acreditar os ingresos do solicitante e do causante do ano natural anterior ao do falecemento. Así mesmo, téñense que incluír as ganancias do solicitante no mesmo ano do falecemento, mediante a declaración do IRPF, nóminas salariais,
      documentos de entidades bancarias, etc..

Canto se cobra en concepto de pensión de viuvez

A pensión de viuvez distribúese en 14 pagas ao ano (dous delas son extraordinarias e abónanse en xuño e novembro) que se actualizan anualmente co IPC e que tributan polo IRPF. En cambio, nas pensións de viuvez por accidente de traballo e enfermidade profesional, as pagas repártense entre as doce mensualidades ordinarias.

A cantidade que se cobra é unha porcentaxe da base reguladora (entre o 52% e o 70%), segundo a situación laboral do causante na data do falecemento e da causa que determine a morte, e en función da idade do beneficiario, o seu estado de dependencia e se ten ou non cargas familiares.

A pensión de viuvez é compatible coas rendas do traballo ou do desemprego e con outras pensións (xubilación, incapacidade, etc.). Se o falecido era pensionista, a pensión de viuvez calcúlase coa mesma base que a de xubilación, actualizada. En 2012, aspensións mínimas de viuvez son as seguintes:

  • Para titulares con cargas familiares sitúase en 715,60 euros ao mes.
  • Para cónxuxes viúvos de 65 anos ou máis ou cunha discapacidade maior ou igual ao 65%, a pensión mínima é de 618,90 euros mensuais.
  • Quen teñen entre 60 e 64 anos percibirán 578,90 euros.
  • Pola súa banda, os beneficiarios menores de 60 anos cobrarán 468,50 euros ao mes.

Aínda que a pensión de viuvez é vitalicia, o dereito a percibila extínguese cando o beneficiario se volve a casar, vive en parella ou se lle declara culpable da morte do cónxuxe falecido. Se a morte ocorre por violencia de xénero, a pensión de viuvez engádese á de orfandade.

Cando a solicitude da prestación preséntase fóra do tres meses seguintes á data do falecemento do cónxuxe, devéñase cunha retroactividad máxima de tres meses desde a data de solicitude.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións