Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O ouro

Ante calquera dúbida sobre o material ou o quilataje dunha xoia, pódese acudir a laboratorios oficiais que certifican si cumpre coas normas legais imprescindibles paira a súa venda aos público
Por Tatiana Escárraga 15 de Maio de 2006

A elección do ouro como agasallo, xa sexa en forma de colares, aneis, pendentes, pulseiras ou reloxos está a aumentar a pesar do seu prezo. O 63% dos españois adquiren ao longo da súa vida xoias, pezas de platería e reloxos por valor de até 1.083 euros. A calidade e o deseño do traballo de ourivaría son dúas dos factores que máis inflúen no seu custo, así como as tendencias da moda. Pero tamén resulta decisivo no prezo final o quilataje do ouro co que se fabrica a peza, isto é, o grao de pureza do prezado elemento.

Prezos e quilates

‘Non todo o que brilla é ouro’, reza un popular adagio. Por iso, antes de comprar una xoia de ouro, convén preguntar sobre a calidade do metal co que se fabricou. En España a compra de ouro mantense en alza e a súa elección como agasallo, xa sexa en forma de colares, aneis, pendentes, pulseiras ou reloxos, é cada vez máis frecuente. Segundo a Asociación Española de Xoieiros, Prateiros e Relojeros, un organismo que conta con 12.000 asociados en todo o país, o 63% dos consumidores españois adquiren ao longo da súa vida xoias, pezas de platería e reloxos por valor de até 1.083 euros, partindo dun valor único mínimo de 15 euros. O 22% destes consumidores compra xoias até por un valor de 3.906 euros e o 15% restante ten o poder adquisitivo paira elixir pezas de maior prezo. A admiración que espertan a calidade e o deseño do traballo de ourivaría son factores que inflúen no custo dunha peza, así como as tendencias da moda. Pero no caso do ouro os prezos tamén dependen do grao de pureza do ouro con que a peza sexa fabricada, explican desde a Asociación Nacional de Xoieiros.

Convén lembrar que ás pezas pónselles prezo de acordo ao valor exclusivo do metal co que están elaboradas e de acordo ás pedras preciosas que conteñen. O feito de que a compra do ouro estea inspirada en necesidades moito máis atávicas e sentimentais que en prácticas e funcionais fai que o seu prezo sexa sumamente variable, razón pola cal se aconsella visitar varios establecementos de xoiaría antes de pechar una transacción, xa que así poderemos comparar distintos prezos, ofertas e a súa nomenclatura. Que quere dicir ouro en estado puro, por exemplo?

O ouro en estado puro (ao 100%) é o de 24 quilates. Pero o ouro puro resulta demasiado dúctil e brando, polo que usualmente non se fabrican pezas de xoiaría con leste quilataje. Os fabricantes de ouro empregan o ouro de 24 quilates paira fundilo con outros metais, como a prata, o paladio ou o cobre, entre outros, que lle achegan dureza e solidez. Segundo explica a Directora do Programa de Gemología da Facultade de Xeoloxía da Universidade Complutense, Vitoria López Acevedo, o quilate que teña una xoia de ouro indica o grao de pureza da mesma.

O quilate que teña una xoia de ouro indica o grao de pureza da mesma

A palabra ‘quilate’ é de orixe árabe, e significa nesta lingua ‘semente de faba’, xa que na antigüidade esta foi usada paira medir o peso do ouro e doutras pedras preciosas.

O maior ou menor porcentaxe das aliaxes que conteña una peza de ouro é o que determina o seu quilataje, e un dos factores que definitivamente inflúen no seu prezo. O ouro de 18 quilates, o máis utilizado en España, contén un 75% de ouro puro e un 25% doutros metais, segundo a Asociación Española de Xoieiros, Prateiros e Relojeros.

Evitar decepcións

A Confederación de Consumidores e Usuarios (Cecu) deu a coñecer varias advertencias paira evitar que o público adquira xoias de mala calidade e a un prezo elevado que non se corresponde co produto. “Resulta fundamental facer as compras en establecementos debidamente autorizados. Se se ten algunha dúbida, existen laboratorios oficiais que certifican, tras a análise dunha peza, que esta cumpre coas normas legais imprescindibles paira a súa venda ao público”, explican.

É importante, ademais, esixir que as xoias de ouro e de calquera metal precioso estean marcadas polo ‘contraste’, que é una especie de selo utilizado paira identificar ao fabricante da xoia ou ao importador, así como á garantía da mesma.

Doutra banda, as reparacións e arranxos de xoias deben confiarse aos profesionais que publicitan nos seus establecementos a súa adscrición a organizacións ou asociacións profesionais de xoieiros. Unha boa porcentaxe das queixas que recibe a Cecu relacionadas coas xoias proveñen de clientes que ao mandar a reparar as súas pezas non acudiron a establecementos certificados. No entanto, ante calquera problema convén lembrar que todo establecemento onde se vendan xoias en condicións legais debe ter á súa disposición as follas de reclamacións, polo que é necesario gardar o recibo ou factura de compra, que pode resultar imprescindible paira efectuar calquera reclamación.

Preservación das xoias

A principal calidade do metal precioso é o seu incorruptibilidad e a súa resistencia ás alteracións en calquera medio ambiente,

A principal calidade do metal precioso é o seu incorruptibilidad e a súa resistencia ás alteracións en calquera medio ambiente

pero as xoias de ouro de baixos quilates poden escurecerse debido ao contido de aliaxes con metais menos nobres. O ouro de 18 quilates consérvase perfectamente sen necesidade de moitos coidados.

Neste sentido, a Biblioteca da Xoiaría Ybarra recomenda acudir ás fórmulas naturais cando se trata de restaurar o brillo dunha xoia que xa non reloce como cando foi comprada. Co mollo obtido ao espremerse as cebolas, mesturado cun pouco de auga, prepárase una solución na que o ouro escurecido recupera o seu brillo despois de permanecer mergullado por un período de dúas horas. Despois de sacalas desta solución, é preciso cepillar o anel ou a cadea cun cepillo suave (un cepillo de dentes paira nenos, por exemplo) aplicándolles pasta dental ou auga con xabón. Logo se enjuaga a xoia con auga morna que non conteña cloro. Tamén existen varios produtos comerciais especiais paira a limpeza do ouro. Un xoieiro profesional pode indicar cal é o máis conveniente e apropiado, de acordo co tipo de ouro que se desexa limpar.

Entre os principais axentes corrosivos áchase o cloro que posúen as augas das piscinas, moi daniño paira as xoias de ouro con alto contido de aliaxes de metais que reaccionan desfavorablemente ao contacto con este elemento. Ademais, o cloro tamén pode ter un efecto negativo sobre os engastes de pedras preciosas, que poden terminar desprendéndose despois dun contacto frecuente coa auga das piscinas.

Aínda que resulta moi raro, as aliaxes que conteñen algunhas pezas de ouro poden causar eczemas ou irritacións en certas persoas. Tal é o caso do rodio e o níquel. Existen estritas leis europeas sobre o contido máximo paira evitar alerxias. Ao ouro branco é habitual darlle un baño final con rodio paira a protección da peza. O rodio é un metal seis veces máis caro que o ouro, pero posúe o inconveniente de que pode causar reaccións alérxicas en peles sensibles. Se se ten algunha sospeita de que se sexa alérxico a el, hai que evitar comprar xoias que conteñan este metal. Segundo a Asociación Española de Xoieiros as reaccións na pel dependen de que a xoia estea ben ou mal terminada.