Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O prezo de ter un can en casa

O coidado e mantemento dunha mascota non só esixe esforzo e tempo, tamén diñeiro

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 24deMaiode2007

Doce anos é a media de vida dun can. Durante estes anos, o seu coidador deberá dedicarlle coidados, agarimo, e tamén diñeiro. Determinar de que cantidades estamos a falar é fundamental para que a persoa interesada en convivir cunha mascota
non leve a engano e evítese que o animal acabe nunha protectora de animais.

O abanico de razas caninas é moi amplo, de maneira que os especialistas adoitan dividilas en grupos, de acordo coas súas características físicas e as súas condutas máis habituais. Por isto sábese que os cans cachorros poden custar entre 300 euros e 1.000 euros dependendo da raza, o sexo e o seu pedigrí. Esta é o investimento inicial, á que haberá que sumarlle os gastos correspondentes á alimentación, hixiene, saúde, esparexemento, etc.

Como calcular os custos

O peso e a pelame dun can son dous factores esenciais á hora de calcular o custo que representará a súa manutención durante os anos de vida da mascota. Hai que ter en conta que os animais de pelo longo e maior peso, por exemplo, requiren máis coidados e, en consecuencia, máis gastos. Por este motivo, se non se conta cunha economía doméstica folgada, aconséllese adoptar unha mascota pequena de pelo curto, xa que implicará un menor investimento tanto a curto como a longo prazo.

Un dos custos “fixos” que supón ter unha mascota canina é o baño, que se debe realizar unha vez ao mes, como mínimo. Se o dono decide asumir esta función, deberá contar con champú e acondicionador, que custan entre seis euros e 12 euros, dependendo da marca e cualidades do produto. A este custo engádese, no caso de cans de pelambre longa, o cepillo, cuxo desembolso alcanza os 11 euros, bastante máis caro que un normal para homes ou mulleres en calquera farmacia ou tenda de accesorios. Pero se o can ten pelo moi longo, requirirase un peite de púas longas para poder desenredar os nós, que suma outros 11 euros máis.

O peso e a pelame dun can son dous factores esenciais á hora de calcular o custo que representará a súa manutención

De calquera forma, estes coidados poden encargarse a un terceiro: a barbaría canina. Os prezos neste caso varían segundo o tipo de animal, a extensión do pelo, e a necesidade de realizar un corte de raza. Mentres o baño e o corte de pelo dun can pequeno custan entre 23 euros e 30 euros, o mesmo servizo para un can de gran tamaño dispárase a 40 euros, aínda que pode chegar ata os 60 euros.

Pero non é todo. A estes coidados débese sumar o corte de uñas, sobre todo cando se trata de animais castrados que non realizan moita actividade física e, en consecuencia, non liman as súas uñas, polo que requiren a “manicura” dun profesional.

Controis de sanidade

Aos coidados semanais, engádense tamén os controis de saúde do animal. Neste sentido, as consultas ao veterinario poden custar un mínimo de 28 euros e un máximo de 62 euros, se se trata dunha urxencia. Agora ben, se o dono prefire non desprazarse coa mascota e que o profesional se traslade ata o seu domicilio, débense engadir outros 24 euros, de acordo cos honorarios mínimos establecidos polo Colexio oficial de Veterinarios de Madrid (COLVEMA) para 2007.

Entre estes coidados, unha cuestión esencial é a aplicación da pipeta contra pulgas e garrapatas unha vez ao mes, sobre todo no verán. Este medicamento varía segundo o peso do animal pero, a modo de exemplo, para un can de 20 quilos a pipeta indicada custa uns 20 euros, co que a súa aplicación mensual representará, ao longo dun ano, o desembolso de 240 euros.

Aos coidados semanais, engádense tamén os controis de saúde do animal

Estes son os gastos que representa un animal san. Con todo, débense valorar os gastos extra que suporá a aparición de calquera enfermidade “común” que o can poida sufrir, sumando os estudos, medicamentos e tratamentos que lle prescriba o veterinario.

Vacinas e microchips

Ante todo, e para garantir o control sanitario e facilitar a súa recuperación en caso de perda, o propietario ten a obrigación de que o animal sexa “identificado” por un veterinario, oficial ou privado, mediante a implantación dun microchip que incorpora un código emitido e adxudicado polo Rexistro Central Informatizado (RCI), e que se introduce na parte esquerda do pescozo do cairo, que supón un investimento doutros 40 euros. Este microchip deberá estar homologado como sistema válido de identificación pola Dirección Xeral de Agricultura e Alimentación.

O animal debe ser identificado por un veterinario mediante a implantación dun microchip que incorpora un código emitido e adxudicado polo Rexistro Central Informatizado

Pero, ademais, deberase vacinar ao animal unha vez ao ano. No caso dos cans, a vacina contra a rabia é obrigatoria en todas as comunidades autónomas, aínda que a esta engádense outras para evitar a parvovirosis canina (virus que ataca ao aparello dixestivo), o moquillo (que rexistra a maior mortalidade entre os cairos e pode afectar a todo o organismo), a leptospirosis (enfermidade bacteriana), a hepatite vírica e a adenovirosis (afección que afecta o aparello reprodutivo), entre outras. Como medida preventiva, a lexislación actual recomenda desparasitar regularmente ás mascotas ao longo de toda a súa vida, para mantelas sas e evitar enfermidades que, en determinadas situacións, poden transmitirse aos seres humanos.

Alimentación

Aínda que as vacinas, o coidado estético e o mantemento diario da mascota son importantes, tamén o é a alimentación. Neste marco, o dono debe analizar a variedade de prezos dos pensos que, en xeral, réxese pola calidade. A maior custo, mellor calidade do produto. A partir desta relación explícase que, de media, a bolsa de alimento de sete quilos poida custar entre 35 euros e 60 euros, a condición de que o can non necesite unha alimentación especial xa que, nese caso, os valores pódense chegar a duplicar.

De menor importancia, pero igual de importantes en termos de organización doméstica, é a adquisición dun ‘comedero’ e un ‘bebedoiro’ apropiados ao tamaño do animal, aínda que a variedade e os prezos son moi amplas, desde os 2 euros ata os 50 euros, se se elixe un modelo moi sofisticado.

Paseo, domesticación e descanso

Dependendo dos metros cadrados da vivenda e de se se dispón ou non dun espazo propio ao aire libre, os donos das mascotas deben ter en conta a súa necesidade de gozar de paseos diarios. No caso de vivir nun piso pechado, o paseo é obrigado, mentres que deixa de selo cando se dispón dun parque ou xardín, por pequeno que sexa.

No noso país, a maioría dos propietarios de mascotas son os que lles sacan de paseo, aínda que ultimamente incrementouse a cantidade de donos que contratan este servizo a un terceiro: os paseadores de cans, por oito euros a hora. A este custo fixo haberá que sumarlle a correa ou cadea para controlar ao can, artigos que se obteñen por uns 20 euros.

Cando se pensa minuciosamente en todos os gastos que representa ter un animal en casa, a lista parece estenderse cada vez máis. Outro dos artigos dos que moitos aseguran non poder prescindir son as casetas, tamén de prezos variados segundo a súa calidade e tamaño, a partir de 50 euros.

Consellos e suxestións

En sínteses, antes de adoptar ou comprar un cachorro, é importante ter en conta os seguintes consellos:

  • Compare o seu poder adquisitivo ou o custo que prevé destinar á mascota coas sumas reais que pode representar o seu coidado e manutención.
  • Teña en conta o espazo do que dispón na súa vivenda para aloxar ao animal, para evitar así a sensación de abafo, tanto por parte da familia en xeral como da mascota.
  • Analice canto tempo diario dispón para sacar de paseo á súa mascota ou ben a súa dispoñibilidade económica para contratar a un paseador de cans.
  • Comprobe, antes de adoptar ou comprar un animal, que ningún membro da familia sexa alérxico a este tipo de mascotas.
  • Teña en conta que os cairos necesitan dun recoñecemento médico veterinario dúas veces ao ano.
  • Elixa cachorros a partir dos dous meses cumpridos, xa que antes necesitan do alimento da nai.
  • Consulte, en caso de adopción, que vacinas aplicáronselle e cales non.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións