Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O réxime económico do matrimonio

O Dereito Común establece diferenzas que carrexan consecuencias económicas transcendentais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 01 de Novembro de 2006
img_boda

Unha relación conxugal, ademais dos afectos persoais e familiares que leva, supón a creación dunha nova realidade cunhas consecuencias económicas dunha transcendencia importante, o cal chamamos o réxime económico matrimonial.

Este réxime en principio é de aplicación xeral ás ligazóns matrimoniais, sen descartar a súa posible aplicación ás parellas de feito legalmente constituídas, dependendo se na comunidade onde resida a parella existe ou non unha normativa específica para o efecto, tal e como sucede por exemplo no País Vasco.

A pesar da indubidable transcendencia económica da relación conxugal, non son moitos os casos nos que os cónxuxes se expoñen a súa determinación, sendo numerosos os casos nos que o descoñecemento dese proceso de determinación valórase no momento no que a relación de parella disólvese e os seus membros decátanse de que quizá un pacto económico matrimonial puidese dar unha resposta aos engorrosos problemas provenientes da disolución da vertente económica da relación, en forma de bens, diñeiro, etc.

Para referir a regulación do réxime económico matrimonial ímonos a centrar no que se chama Dereito Común, o cal afecta á maior parte do territorio nacional, pero sen esquecernos da existencia de Dereito Foral que se atopa en Aragón, Baleares, Cataluña, Navarra e parte da provincia de Biscaia, e que pode establecer uns réximes distintos.

En canto ao pacto sobre as consecuencias xurídicas do matrimonio existen as chamadas capitulaciones matrimoniais. Estas son o contrato que poden facer, antes ou despois do matrimonio, os noivos ou xa esposos para fixar as normas que deben rexer o aspecto económico do seu matrimonio con toda liberdade, aínda que respectando unhas normas imperativas que supoñen a nulidade de acordos que sexan contrarios ás leis ou aos bos costumes ou que vaian contra a igualdade de dereitos entre os cónxuxes. As capitulaciones poden cambiarse cantas veces deséxese, de común acordo por ambos os cónxuxes.

As capitulaciones matrimoniais páctanse ante notario e débense inscribir no Rexistro Civil xunto á inscrición de matrimonio. Habitualmente asustan, polo seu custo económico, os trámites ante notario, pero neste caso non debe ser así pois o mesmo non supón un desembolso económico moi grande; pode roldar os 60 euros.

Nas capitulaciones matrimoniais pódense pactar os seguintes réximes económicos matrimoniais:

1.Réxime de gananciales: Este réxime caracterízase polo establecemento dun fondo económico común formado por aqueles bens provenientes do traballo ou mediante título oneroso despois do matrimonio. Este fondo será propiedade de ambos os cónxuxes, administrado conxuntamente e en igualdade polos mesmos e fará fronte a todas as cargas familiares. Partindo da base da xestión conxunta do fondo, en todo caso aquelas disposicións domésticas ou urxentes poden ser desenvolvidas por un só dos cónxuxes. Para vender os bens parte do fondo ambos os cónxuxes teñen que estar de acordo. Fóra deste fondo común quedan os chamados bens privativos, sendo estes os que cada un tivese antes do matrimonio e os adquiridos de forma gratuíta, como poden ser herdanzas ou doazóns.

2.Réxime de separación de bens: Este réxime parte dunha practicamente absoluta independencia dos cónxuxes no ámbito económico. Cada un mantén a plena propiedade e libre disposición e administración dos bens que tiña de solteiro, así como dos que adquira unha vez casado polo motivo que sexa (salarios, rendementos dos bens ou capital, herdanzas e doazóns, etc.). No suposto dado que ambos os membros adquiran algún ben conxuntamente cada un poderá vender independentemente o seu parte sen contar co outro, o cal, iso si, disporía dunha preferencia na compra. Esta independencia hai que matizala no sentido de que ambos están obrigados a sufragar os gastos familiares en relación ao seu potencial económico, é dicir que se un traballa e outro non deste último responsabilizarase economicamente o outro.

3.Réxime de participación: Baséase na autonomía no económico, pero tamén con solidariedade entre os esposos, de maneira que os dous compartan os resultados, favorables ou non, da economía familiar. Este réxime é o menos utilizado na práctica.

Na maioría do territorio español, naqueles casos nos que os cónxuxes non pacten réxime económico matrimonial algún mediante o proceso descrito aplicarase o réxime de gananciales.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións