Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Tribunal Europeo dá a razón a España nos intercambios de cotas de anchoa

A Corte considera ilegal o acordo que existía entre Francia e Portugal, que prexudicaba os intereses dos pescadores españois

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 19deAbrilde2002

O Tribunal Europeo de Xustiza pronunciou onte una sentenza transcendental paira os intereses de todos os pescadores de baixura do Cantábrico: considerou que a repartición de cotas de anchoa, acordado o ano 1995 entre Francia e Portugal co beneplácito do Consello e da Comisión Europea, e polo que a flota gala viuse facultada paira capturar ao ano 5.000 toneladas de anchoa portuguesa en augas francesas do Golfo de Biscaia, non se aten a dereito comunitario.

O pronunciamiento da Corte comporta una revogación de xurisprudencia, a ditada pola Sala Sexta do Tribunal de Xustiza o 5 de outubro de 1999, no asunto C-179/95, que abordaba esta mesma problemática.

A materia xulgada, que no seu día foi motivo dunha gran polémica, e que veu envenenando as sempre difíciles relacións entre os pescadores do Cantábrico, foi un apaño que franceses e portugueses urdieron durante o Consello de Ministros de Pesca que repartiu, en decembro de 1994, os recursos pesqueiros paira 1995.

Francia, que tradicionalmente desprezara a anchoa por considerala una especie de valor irrelevante paira o seu mercado, descubriu, coa entrada de España na Comunidade Europea, que o produto era ben valorado a este lado da fronteira, de modo que comezou a cultivar a pesqueira paira vender as súas capturas nos mercados españois.

Pero contaba con pouca marxe: o Tratado de Adhesión de España á CE outorgaba a Francia un 10% das cotas de anchoa no Golfo de Biscaia, que viña traducirse, todos os anos, en 3.000 toneladas da especie; o 90% restante quedaba reservado paira España.

París buscou a maneira de engordar esa cota. Nalgunhas ocasións lográrao intercambiando con España cota de pescada, ou de rape -das que se beneficiaba a flota de altura- por anchoa, que se lle furtaba á de baixura. Pero en 1994 os franceses buscaban una fórmula máis estable e, sobre todo, máis substanciosa. De modo que París acordou con Lisboa o intercambio de cota onte declarado de nulo dereito, que quedou plasmado nun regulamento do consello que viu a luz en marzo de 1995.

O intercambio tiña trampa: os franceses non querían ir até augas portuguesas a por a anchoa, porque lles saía caro. De modo que, e aí estaba a trampa, o Consello e a Comisión Europea autorizaron á flota gala que capturase esa anchoa nas augas francesas do Golfo de Biscaia.

O acordo en cuestión non foi dado a coñecemento público durante o Consello de Pesca da UE celebrado en decembro de 1994. En xuño de 1995, en plena costeira da anchoa, os pescadores do Cantábrico pediron ao entón ministro de Pesca, Luís Atienza, que denunciase o acordo franco-portugués ante o Tribunal de Xustiza da Unión Europea.

E España, efectivamente, recorreu, pero o tribunal desestimou a súa demanda en outubro de 1999, nunha sentenza que sementou a desolación no sector. Pero o Goberno recorrera non só o intercambio de cota correspondente a 1995, senón todos e cada un dos que, en anos sucesivos, producíronse ao amparo do regulamento de marzo dese ano.

Chegou o momento de considerar eses recursos e o Tribunal da UE, desatendendo ao Consello, que consideraba que a materia estaba xa xulgada no caso 179/95, non só os admitiu senón que terminou fallando onte a favor dos intereses españois en todos os recursos salvo nun, que queda pendente.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións