Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pódese simultanear un emprego público cun privado?

Un empregado público non pode exercer unha actividade profesional privada relacionada coa que desenvolve no organismo onde está destinado

img_universitarios

Entre os anos 2000 e 2011, o número de empregados no sector público español aumentou un 27%. Pasouse de 966.000 traballadores no ano 2000 a 1.425.750 en 2011. Con todo, case un de cada catro empregos que se destruíron no cuarto trimestre do pasado ano pertencía ao sector público. Mentres o Goberno puxo en marcha a conxelación da oferta pública de traballo, excepto para as Forzas de Seguridade do Estado e os servizos públicos básicos, a crise económica e a destrución do emprego na empresa privada ha elevado o número de opositores que optan a un posto na Administración. Simultanear un emprego público con outro privado pode axudar nestes momentos a cadrar o orzamento familiar. Pero é unha opción legal?

Compaxinar emprego público e privado

Img universitarios art
Imaxe: Universidade de Navarra

O mercado laboral español arroxa cifras de infarto. Os datos do Ministerio de Emprego e Seguridade Social reflicten que, en xaneiro de 2012, o desemprego aumentou un 4,01% respecto ao mes anterior. Desta forma, a taxa de paro rexistrada sitúase en case 4.600.000 persoas. Ante esta alarmante situación, son moitos quen teñen un emprego público e tentan compaxinalo cun traballo no sector privado para equilibrar as súas contas familiares.

Só pode recoñecerse a compatibilidade no sector privado se a actividade pública é a tempo parcial

Segundo o artigo 1.3 da Lei 53/1984, de 26 de decembro, de Incompatibilidades do persoal ao servizo das Administracións Públicas, desempeñar a actividade propia dun empregado ou cargo público é incompatible co exercicio de calquera profesión, pública ou privada, que poida impedir ou menoscabar o estrito cumprimento do deber ou comprometer a imparcialidade ou independencia. Esta lei non fai distincións e aplícase a todos os traballadores do sector público, con excepción dos altos cargos, que teñen un réxime particular.

A Lei 53/1984 cumprimenta, nesta materia, o mandato do artigo 103.3 da Constitución Española, no que se expresa que a lei regulará o sistema de incompatibilidades e as garantías para a imparcialidade no exercicio das funcións dos funcionarios públicos.

A quen afecta a Lei de Incompatibilidades

A Lei 53/1984, no seu artigo 2, considera que son empregados do sector público:

  • O persoal civil e militar ao servizo da Administración do Estado, así como quen están ao servizo de Entes e Organismos Públicos.

  • As persoas ao servizo das administracións das Comunidades Autónomas, corporacións locais e dos organismos delas dependentes, así como das súas asembleas lexislativas e órganos institucionais.

  • Quen desempeñan funcións públicas e perciben as súas retribucións mediante arancel, ademais das persoas ao servizo do Banco de España e das institucións financeiras públicas.

  • O persoal ao servizo da Seguridade Social e das súas entidades xestoras.

  • Quen están ao servizo de entidades, corporacións de dereito público, fundacións e consorcios, cuxos orzamentos se dotan ordinariamente en máis dun 50% con subvencións ou outros ingresos procedentes das Administracións Públicas.

  • O persoal que presta servizos en empresas cuxo capital estea participado polas Administracións Públicas en máis dun 50%.

  • O resto do persoal ao que se lle aplica o réxime estatutario dos funcionarios públicos.

Cando non se pode compatibilizar un emprego público cun privado

Non está permitido exercer á vez unha profesión no sector público e outra na empresa privada cando concorren as seguintes circunstancias:

  • O exercicio da actividade privada está relacionado de forma directa coa que desenvolve o departamento, organismo ou entidade onde se está destinado na Administración. Exceptúanse desta prohibición as actividades particulares que, en exercicio dun dereito legalmente recoñecido, realicen para si os interesados.

  • Se o desempeño da actividade privada compromete a imparcialidade e independencia do empregado público, menoscaba o cumprimento dos seus deberes ou prexudica os intereses xerais.

    O Goberno, mediante o Real Decreto 598/1985, de 30 de abril, sobre Incompatibilidades do Persoal ao servizo da Administración do Estado, da Seguridade Social e dos Entes, Organismos e Empresas dependentes, determinou con carácter xeral as funcións, postos ou colectivos do sector público incompatibles con determinadas actividades privadas. Por iso, prohíbese o exercicio das seguintes actividades privadas:

    1. a) As relacionadas cos asuntos nos cales se intervén no sector público ou se interveu nos dous últimos anos.
    2. b) Cando o empregado público forma parte, na súa actividade privada, de órganos de goberno de sociedades que realizan unha actividade relacionada coa do Departamento onde presta servizo ou son contratistas da Administración, así como se ten unha participación superior ao 10% no capital destas sociedades.

  • Se a actividade privada require a presenza efectiva do interesado durante un horario igual ou superior á metade da xornada semanal. Só pode recoñecerse a compatibilidade se a actividade pública é a tempo parcial.

  • Non pode recoñecerse compatibilidade para realizar actividades privadas a quen desempeñe dúas actividades no sector público, salvo no caso de que a xornada semanal de ambas as actividades no seu conxunto sexa inferior a corenta horas.

Recoñecemento de compatibilidade

O exercicio de actividades profesionais, laborais, mercantís ou industriais fose das Administracións Públicas require o previo recoñecemento de compatibilidade.

A resolución que declara ou non a compatibilidade do exercicio dunha profesión pública e outra privada dítase nun prazo de dous meses

Neste sentido, a resolución que recoñece a compatibilidade ou declara a incompatibilidade do exercicio dunha profesión pública e outra privada corresponde ao Ministerio da Presidencia, a proposta da Subsecretaría do departamento correspondente, e dítase nun prazo de dous meses. Ademais, pode competer ao órgano habilitado da comunidade autónoma de que se trate ou ao pleno da corporación local.

Os recoñecementos de compatibilidade non poden modificar a xornada de traballo ou o horario do empregado e quedan sen efecto cando se rexistra un ascenso ou un cambio de posto no sector público.

Por que hai unha Lei de Incompatibilidades

O obxectivo da incompatibilidade é evitar que un empregado público se prevalga da súa condición de funcionario para, no seu traballo privado, captar clientes ou darlles un trato preferente fronte á Administración.

Estes asuntos tramítanse pola vía penal, mediante o delito de prevaricación, entre outros. No caso dos cargos electos (deputados ou conselleiros), que teñen un réxime máis restrinxido, tampouco hai unha prohibición total para o desenvolvemento doutra profesión.

O principio de incompatibilidade aplícase tanto a funcionarios como ao persoal laboral. Hai unha prohibición case absoluta ao desempeñar dous traballos públicos, salvo para os cargos de docencia, investigación e asesoramento. Nestes casos, necesítase unha autorización previa para poder desenvolver dúas actividades no sector público.

En canto á combinación dun emprego público e un privado, como no caso dos médicos, hai que ter en conta unha serie de fundamentos:

  • Débese obter unha autorización que demostre que a actividade privada non menoscaba o deber público, ademais dos principios de imparcialidade e independencia.
  • Non se poden realizar máis de 18 horas de traballo efectivo á semana no sector privado.

O habitual é facer unha declaración de incompatibilidades cando se asina o contrato e, se se incumpre algún destes deberes, pode ser causa de despedimento.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións