Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Planificar a Declaración da Renda paira o próximo ano

Os plans de pensións, as contas aforro-vivenda, as hipotecas e os alugueres son os instrumentos con maior rebaixa fiscal
Por roserblasco 8 de Maio de 2008
Img planificacionrenta

Plans de pensións

Este ano, a sorte con Facenda xa está botada. O exercicio fiscal sobre o que se presenta a Declaración do IRPF concluíu o 31 de decembro de 2007, co que xa non hai posibilidade de recorrer a ningunha das numerosas fórmulas que existen actualmente paira recortar impostos. Pero se alguén se quedou coa impresión de que podería facer algo máis paira rebaixar a súa factura fiscal, un bo consello é comezar xa a planificar a declaración do próximo ano. Deixalo todo paira o último día adoita carrexar importantes esquecementos que se poden emendar simplemente cunha maior previsión. Aínda que aínda queda máis de medio ano paira finalizar este exercicio, non está de máis ojear os instrumentos que axudan a aforrar na declaración do IRPF. Os plans de pensións, os plans de previsión asegurados, cóntalas-vivenda e as hipotecas son as opcións máis coñecidas, pero tamén os alugueres, as doazóns e compensar perdas con ganancias son interesantes fórmulas de desgravación fiscal.

Os plans de pensións son, por excelencia, o instrumento que permite rebaixar substancialmente a factura fiscal. Pero non todas as persoas poden aproveitarse dos seus beneficios. Paira poder gozar das súas vantaxes, os contribuíntes deben ter capacidade de aforrar, algo que na actualidade non está ao alcance de moitas familias. Todos os privilexiados capaces de gardar parte das súas rendas ao longo do ano deben saber que as achegas realizadas a un plan de pensións diminúen a base impoñible do imposto, que é a cantidade que logo conta paira saber si hai que pagar a Facenda ou se esta tennos que devolver. Por tanto, quen teña capacidade de aforro debe valorar a posibilidade de subscribir un plan de pensións ou de facer achegas ao que xa teña contratado, coa intención de aforrar na súa declaración do próximo ano. Ese aforro, en calquera caso, variará en función das cantidades que invista neste produto.

No territorio xeral, a reforma fiscal que entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2007 aumentou o límite de dedución fiscal por facer achegas a un plan de pensións até os 10.000 euros por contribuínte até os 50 anos. A partir desa idade, a cantidade sitúase en 12.500 euros. O límite de 10.000 euros non poderá superar o 30% dos rendementos do traballo e de actividades económicas, nin o importe incrementado de 12.500 euros (paira maiores de 50 anos) poderá superar o 50%. No caso de unidades familiares nas que un cónxuxe obteña rendas de traballo ou de actividades económicas inferiores a 8.000 euros ou non obteña ningún tipo de rendas, o outro cónxuxe poderá desgravarse por outros 2.000 euros de achegas realizadas a un plan de pensións.

Os plans de pensións dan a opción de reducir a base impoñible do contribuínte e de pagar menos impostos, no caso de que a declaración salga a pagar

Os contribuíntes que residan no País Vasco e Navarra deben ter en conta uns límites diferentes. En Guipúzcoa, Biscaia e Álava o máximo de achegas deducibles a un plan de previsión (que é como alí denomínanse os plans de pensións) é de 8.000 euros até os 52 anos e de 1.250 euros máis por cada ano que exceda os 52, até os 24.250. No caso dun cónxuxe con rendas de traballo ou de actividades económicas inferiores a 8.000 euros e que realice una achega a un plan de previsión co limite máximo de 2.400 euros, o outro cónxuxe poderá reducir a base impoñible do imposto nesa cantidade (2.400 euros).

En Navarra, o máximo de achegas é de 8.000 euros (sempre que esta cantidade non supere o 30% dos ingresos obtidos por traballo) e de 12.500 euros (ou o 50% dos rendementos do traballo) paira maiores de 50 anos. Nesta comunidade tamén hai una redución complementaria cando o cónxuxe non obtén rendas, ou estas son inferiores a 8.500 euros e realiza achegas nun plan de pensións. O outro cónxuxe poderá deducilas na súa base co límite de 2.000 euros.

Os plans de pensións dan, por tanto, a opción de reducir a base impoñible do contribuínte e de pagar menos impostos, no caso de que a declaración salga a pagar, ou de aumentar as posibilidades de que o IRPF salga a devolver.

Plans de previsión asegurados:

Os plans de previsión asegurados (PPA) son outro instrumento de aforro, menos coñecido que os plans de pensións, pero moi similar a eles, que tamén pode utilizarse paira rebaixar a factura fiscal. Os PPA son seguros de vida aforro, que permiten ir acumulando un capital ao longo do tempo. Ofrecen exactamente a mesma fiscalidade que os plans de pensións. A diferenza radica en que, como seguro de vida aforro, a súa rendibilidade está asegurada de antemán (aínda que non adoita ser moi elevada). Ademais, poden incluír una indemnización por falecemento do titular. É dicir, o plan de previsión asegurado garante un importe adicional ás persoas designadas como beneficiarias. O obxectivo dos PPA é, como cos plans de pensións, asegurar ao contribuínte un capital paira a súa xubilación, xa que coñecerá por adiantado o interese garantido.

Outras opcións

Outras opcións

Contas aforro-vivenda:

Son outro dos instrumentos máis utilizados paira recortar impostos. Neste caso, os beneficiarios son persoas que están a pensar en adquirir a súa primeira vivenda e necesitan aforrar paira conseguilo. Por tanto, o perfil do aforrador neste tipo de produtos adoita ser o dunha persoa nova con ánimo de independizarse. Como cos plans de pensións, os beneficios están en función das cantidades achegadas ás contas. No territorio xeral, Facenda devolve aos contribuíntes o 15% das cantidades achegadas, até un máximo anual de 9.015 euros. O aforro máximo posible é, por tanto, de 1.352,28 euros. O prazo fixado paira o investimento, desde a apertura da conta, é de 4 anos.

No País Vasco, con todo, pódense deducir da base impoñible até o 18% das cantidades depositadas na conta-aforro vivenda. A dedución anual máxima está fixada en 2.160 euros. Neste caso, paira gozar destes beneficios fiscais, os contribuíntes deben empregar o diñeiro aforrado na conta paira a adquisición ou rehabilitación da súa vivenda habitual no prazo máximo de seis anos. Se se destinan as cantidades deducidas a outros fins non se perde o dereito a deducir, sempre que se repoña o diñeiro consumido antes de que termine o ano.

En Navarra, a dedución aplicable por facer achegas a unha conta aforro-vivenda é, con carácter xeral, do 15% do diñeiro depositado. As unidades familiares con dous fillos, deducen o 18%. E as familias numerosas o 30%. O prazo fixado paira o investimento, que se conta desde a finalización do período impositivo da apertura da conta, é de 8 anos.

Hipotecas:

Xunto cos plans de pensións (que contan na actualidade con máis de oito millóns de subscritores), as hipotecas son o outro gran produto de masas que permite gozar dunha interesante desgravación fiscal. Financiar a vivenda habitual, sempre que sexa primeira vivenda e non outras residencias, ten un tratamento fiscal favorable xa que recorta a base impoñible até nun 15%, sobre un máximo de 9.015,18 euros. Na Comunidade Autónoma Vasca, os contribuíntes que teñan una hipoteca poderán deducirse até 12.000 euros anuais. En Navarra, mantense o mesmo límite que no territorio común, de 9.015 euros.

Paira calcular o beneficio fiscal, o contribuínte debe sumar tanto o que pagou de capital da súa hipoteca como os intereses. Paira conseguir apurar o límite máximo de dedución, pode facer amortizacións parciais de capital. Se a vivenda están a comprala dúas persoas, o límite aplícaselle a cada un deles, sempre que se fagan declaracións separadas.

Desde xaneiro de 2007 os contribuíntes poden deducirse o 10,05% das cantidades satisfeitas no período impositivo polo aluguer de vivenda habitual

Aluguer de vivenda habitual:

No territorio xeral, como novidade reflectida na reforma fiscal que entrou en vigor en xaneiro de 2007, comezou a aplicarse una interesante dedución por aluguer de vivenda habitual. Os contribuíntes poderán deducirse o 10,05% das cantidades satisfeitas no período impositivo polo aluguer de vivenda habitual, sempre que a súa base impoñible sexa inferior a 24.020 euros anuais.

Deducións por donativos:

Facer un donativo é outra das fórmulas que permite recortar a factura fiscal. Os contribuíntes gozarán dunha dedución do 25% na súa base impoñible, sempre que o beneficiario do donativo sexa o Estado, as comunidades autónomas, e algún organismo público. Será do 10% si realízase a fundacións legalmente recoñecidas ou asociacións declaradas de utilidade pública.

Facer achegas a persoas con discapacidade:

A lei tamén contempla que as achegas dinerarias realizadas ao patrimonio dun contribuínte discapacitado dan dereito a reducir a base impoñible do aportante. O límite máximo de redución está fixado en 10.000 euros anuais. Paira gozar desta vantaxe fiscal, o aportante debe ter una relación de parentesco co discapacitado directa ou colateral até o terceiro grao, ou ser cónxuxe dun parente de tal grao. Tamén gozan desta redución fiscal quen teñan en réxime de tutela ou acollemento a un discapacitado.

Compensar perdas e ganancias patrimoniais:

Outra das opcións que deben ter en conta os contribuíntes á hora de planificar a súa Declaración da Renda é contemplar a posibilidade de compensar perdas con ganancias patrimoniais. Esta fórmula tamén permite aliviar o pago de impostos. Coa entrada en vigor da última reforma fiscal, quen teña perdas por vender accións, un fondo de investimento ou mesmo un inmoble, pode compensalas con ganancias procedentes destas mesmas fontes (da venda doutras accións, inmobles ou fondos de investimento).

No entanto, a nova normativa diferenza entre os instrumentos de aforro que xeran ganancias e perdas de patrimonio e os que se consideran rendementos de capital mobiliario. O réxime fiscal vixente non permite compensar ganancias e perdas patrimoniais derivadas da transmisión de accións ou fondos de investimento cos rendementos de capital mobiliario procedentes dos dividendos de accións, os intereses dun depósito bancario, ou a rendibilidade obtida cun seguro de vida.