Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pluses no traballo

A retribución dos pluses por traballos perigosos, tóxicos ou penosos debe estar prevista de forma específica no convenio ou no contrato individual

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 07deMaiode2008

Img obreros articuloImaxe: Daniel Lobo

Bombeiros, traballadores da construción, manipuladores de elementos químicos… son profesionais que teñen un alto risco de sufrir contratempos no exercicio do seu traballo, polo que, na maioría dos casos, perciben una serie de pluses, chamados de perigo, penosidad e toxicidade. Estes complementos están regulados nos convenios colectivos e, en moitas ocasións, son a única maneira de elevar os salarios dos traballadores.

Perigo, penosidad e toxicidade

A sinistralidade laboral alcanza no noso país cotas elevadas, especialmente no sector da construción. Con todo, termos como “perigo”, “toxicidade” ou “penosidad” son descoñecidos normalmente paira os traballadores.

  • Perigo: Segundo o Ministerio de Traballo e as leis que regulan devanditos pluses, o perigo do posto deriva da existencia dun risco adicional, debido á inseguridade da súa desempeño ante un eventual ataque ou dano. Deste xeito, considéranse perigosos, a título de exemplo, os seguintes traballos:

    1. O dos bombeiros dun aeroporto.
    2. O do encargado dun animalario.
    3. Quen traballan en centros de acollida con carácter de urxencia paira menores de 18 anos en situación de desamparo.
  • Penosidad: Este termo fai referencia á realización do traballo en circunstancias excepcionais. Leva actividades que supoñen un constante esforzo e son dificultosas ou aflictivas, como polas que soportan un exceso de ruído ou sucidade.

  • Toxicidade: Relaciónase coa utilización ou manipulación de sustancias que poden supor un risco excepcional paira a saúde e hixiene do traballador.

A excepcionalidade das tarefas realizadas é a condición que determina a percepción do plus de perigo

Os pluses de perigo, penosidad e toxicidade son un complemento salarial dalgunhas profesións. Como e cando se perciben? Para que os traballadores poidan recibilos deben cumprirse una serie de requisitos, entre os que destacan os seguintes:

  • A retribución dos pluses por traballos perigosos, tóxicos ou penosos debe estar prevista de forma específica no convenio colectivo de aplicación, ou no contrato individual.

  • Se non hai acordo entre empresario e traballador, debe ser a xurisdición laboral a que ditamine que o posto de traballo reúne talles características. É dicir, con carácter xeral a negociación colectiva limítase a determinar a contía económica do plus remitíndose á xurisdición laboral para que sexa esta quen determine as circunstancias de penosidad, toxicidade ou perigo.

Segundo a xurisprudencia, a excepcionalidade das tarefas realizadas é a condición determinante da percepción do plus. Deste xeito, cando o perigo, toxicidade ou penosidad sexa consustancial ou inherente ao posto de traballo, non xurdirá o dereito ao complemento. A condición de que, por suposto, acredítese que este posto está, pola propia natureza da actividade desenvolvida, exposto a determinados riscos.

Ademais, é importante ter en conta que se concorren diversas condicións de penosidad, toxicidade ou perigo nun mesmo posto de traballo, non se xera o dereito a percibir dous ou máis veces o mesmo complemento, xa que se aplica sempre na mesma medida, á marxe da multitude de riscos que poidan ocorrer.

Xurisprudencia e perigo

Aínda que as leis establecen que hai traballos específicos que, obrigatoriamente, deben percibir pluses de perigo, aínda hoxe moitas empresas non ofrecen estes complementos salariais. A razón estriba en que a súa concesión depende, en todo caso, da libre vontade das partes, quen poden ou non recoñecer a súa existencia, pois, a diferenza das medidas en materia de prevención de riscos, o seu establecemento non posúe carácter necesario de dereito.

Estes pluses son complementos que se utilizan paira resarcir ao traballador das especiais condicións nas que realiza a súa tarefa e que son recollidas na correspondente normativa que determina a actividade laboral, segundo a xurisprudencia e o Ministerio de Traballo. A lei atende ao carácter especialmente perigoso, penoso ou tóxico do posto, e ao feito de que non poidan considerarse riscos inherentes á categoría profesional desempeñada.

A concesión de pluses de perigo depende da libre vontade das partes, quen poden ou non recoñecer a súa existencia

Contra o “plus” de perigo

Non se pode falar de unanimidade respecto da concesión deste tipo de complementos salariais. Así, algúns organismos oponse sistematicamente ao chamado plus de perigo. Cal é a razón? Desde a entrada en vigor da Lei de Prevención de Riscos Laborais, o empresario está obrigado a avaliar os riscos, facer desaparecer aqueles que poidan eliminarse e atenuar con medidas preventivas, primeiro xerais e logo individuais, os que non se eliminen totalmente.

Recoñecer un plus de perigo é admitir que o traballador ten que xogarse a vida ou a súa integridade física no traballo, “algo contrario á norma e ao sentido común”. Outra cousa é que, una vez cumpridas todas as obrigacións preventivas, considérese que un traballo ten una especial penosidad por ser nocturno, por levar quendas ou especial dispoñibilidade, ou por realizarse en condicións meteorolóxicas adversas, por exemplo. Nestas ocasións si consideran que se pode pactar una retribución a ese maior esforzo ou sacrificio en forma de pluses de nocturnidade, turnicidad, dispoñibilidade ou penosidad, “pero nunca de perigo”.

ESTENDELO A OUTROS TRABALLOS

Desde hai varios anos, diversos tipos de empregados que a primeira ollada non requirirían o plus de perigo, como os administrativos ou os profesores, reclaman percibir este complemento salarial.

En concreto, trátase de administrativos que traballan en hospitais ou centros psiquiátricos -actualmente exentos deste plus- moi preocupados polos riscos que padecen nos seus postos laborais. Algo similar ocorre cos profesores, quen subliñan que deberían poder percibir pluses de perigo cando reciben ameazas por parte do alumnado.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións