Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que cobertura ten un autónomo en caso de accidente?

O tipo de cotización elixida polo traballador determina a protección que lle ofrece a Seguridade Social

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 11deAgostode2008
Img electricista Imaxe: Bart

Ser autónomo

/imgs/2008/08/electricista.articulo.jpg

Ser autónomo supón, na maioría de casos, converterse no propio xefe. Cando isto é así, o traballador por conta propia sabe que una enfermidade, un accidente ou calquera imprevisto poden impedir o desenvolvemento da súa actividade cunha clara consecuencia: a perda ou diminución dos seus ingresos. Porque, que é o que sucede cando un traballador autónomo cae enfermo? Desde que o novo Estatuto do Traballador Autónomo –Lei 20/2007 de 11 de xullo- entrase en vigor o pasado ano, moitos son os aspectos que se melloraron paira os dous millóns e medio de profesionais dados de alta no Réxime Especial de Autónomos (RETA). Entre as condicións que se viron optimizadas destaca a intención de que os autónomos gocen da mesma cobertura e protección social en caso de enfermidade e/ou accidente que os traballadores asalariados ou por conta allea. No entanto, débese ter en conta que a natureza da enfermidade ou accidente sufrido así como o tipo de cotización elixido polo autónomo inflúen na cobertura que lles dará a Seguridade Social.

Enfermidades comúns

Desde o 1 de xaneiro de 2008, os novos emprendedores que se dean de alta no RETA están obrigados a cotizar pola incapacidade temporal derivada de continxencias ou enfermidades comúns. O que supón aplicar un 29,80% á base que o traballador por conta propia elixa. Paira este exercicio, a Seguridade Social establece como base mínima 817,20 euros e como máxima 3.074,10; e un límite especial paira aqueles traballadores que superen os 49 anos de 1.601,40 euros.

Desde o 1 de xaneiro de 2008, os novos emprendedores están obrigados a cotizar pola incapacidade temporal derivada de continxencias ou enfermidades comúns

Anos atrás, se o autónomo así o desexaba, podía non cotizar sequera por estas continxencias comúns. Era moi común que un traballador por conta propia optase por pagar o mínimo “debido a que a cobertura que se lles brindaba era moi escasa”, como lembra Salvador Reyna, secretario xeral da Unión de Profesionais e Traballadores Autónomos de España (UPTA). Con todo, hoxe en día cando un traballador autónomo colle a baixa por unha enfermidade común ten cobertura desde o cuarto día e dereito a cobrar o 60% da súa base de cotización; esta porcentaxe cambia cando o período de baixa alárgase, a partir do vixésimo primeiro día o traballador por conta propia pasa a cobrar o 75%. Todo iso, sempre que pague a correspondente cota de autónomos mensual. Neste punto, o Réxime Xeral de Traballadores e o de Traballadores Autónomos difiren, xa que cando un empregado por conta allea enferma, o tres primeiros días de incapacidade temporal abónaos a súa empresa, e a partir do cuarto faio a Seguridade Social.

Enfermidade profesional e accidente de traballo

Cando un traballador por conta propia desexa ter protección e cobertura fronte a aquelas enfermidades cuxo orixe está relacionado coa actividade desenvolvida -é dicir, enfermidades profesionais- ou ante os posibles accidentes que poidan chegar a ter lugar no seu posto de traballo, o autónomo debe elixir un tipo de cotización máis alto e que supera ao das continxencias comúns. Nestes casos, trátase dunha cotización voluntaria, xa que non hai obrigación de facela se non se desexa.

O novo Estatuto obriga aos traballadores autónomos economicamente dependentes a cotizar paira ter cobertura en caso de enfermidade e accidente profesional

Paira iso, a Seguridade Social establece o tipo de cotización aplicable segundo a actividade económica que o traballador por conta propia desenvolva, conforme á Clasificación Nacional de Actividades Económicas (CNAE). Así por exemplo, un autónomo que traballe no sector da barbaría e a estética e que opte por ter cobertura en caso de enfermidade profesional ou accidente de traballo, deberá sumar un 1,10% ao seu tipo de cotización, mentres que paira un empregado por conta propia da construción ascende ao 7,30%. No entanto, tal e como sinala Salvador Reyna, está a estudarse que naqueles sectores cun alto índice de sinistralidade laboral, por exemplo o da construción e o transporte, a cotización por accidentes e enfermidades profesionais non sexa voluntaria senón imposta. Neste sentido, o novo Estatuto obriga ao traballador autónomo economicamente eependiente (TRADE), aquel que percibe o 75% dos seus ingresos dunha mesma persoa física ou xurídica, a cotizar paira ter cobertura en caso de enfermidade profesional ou accidente ocasionado no seu posto de traballo.

Una vez que a situación de incapacidade temporal é recoñecida pola mutua laboral asignada pola Seguridade Social, o traballador autónomo ten dereito a percibir o 75% da súa base de cotización desde o primeiro día no que a doenza é declarada.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións