Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que son os bonos lixo?

Conceden altos investimentos pero a posibilidade de quebra real das empresas que os emiten confírelles un elevado risco de falta de pagamentos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 10deAbrilde2009

Mala tempos paira o aforro

Non corren bos tempos paira os aforradores. O Euribor está de canga baixa: non só segue á baixa, senón que á mínima de cambio volve anotarse unha marca nunca antes coñecido. Una baixada ansiada e aplaudida polos hipotecados, que acollen cos brazos abertos as reducións que iso supón na cota mensual do seu crédito, pero que ocasiona danos colaterais naqueles aforradores que teñen contratados produtos financeiros. Ao estar tan baixos os tipos de interese, as entidades bancarias non están dispostas a pagar tanto polos aforros dos seus clientes. Adeus aos depósitos estrela cunha rendibilidade irresistiblemente atractiva. E si a todo iso engádeselle o ingrediente máis daniño do que foxe toda receita financeira, a desconfianza e o receo que suscitan algunhas entidades na conciencia do consumidor, o panorama antóllase algo complicado. No entanto, a cara positiva é que, afortunadamente, paira aforrar sempre hai outras opcións. Os fondos de investimento poden ser un bo refuxio no que acubillar os aforros ata que a crise pase, pero se o que se busca é un produto seguro e sen riscos, atención! Porque non vale calquera. É o caso dos xa coñecidos como “bonos lixo”. Repudiados por algúns e apoiados por outros, o certo é que convén tomar precaucións e coñecer algunhas das súas particularidades antes de investir o capital neles.

A súa orixe

/imgs/2009/04/bolsa.art.jpgEste termo naceu en Estados Unidos, na década dos anos 80, cando un número importante de “empresarios” comezou a comprar compañías que tiñan dificultades financeiras, pero que posuían patrimonios que superaban amplamente o endebedamento. A película Wall Street, e o seu personaxe principal Gordon Gekko, protagonizado por Michael Douglas, retratan á perfección a figura empresarial que reinaba nesa época.

Paira obter a dirección desas compañías, estes “empresarios” emitían os chamados “bonos lixo”, o que en inglés se coñece como “junk bonds”. Una ferramenta máis da enxeñaría financeira coa que se ofrecía una rendibilidade moi elevada pero que tiña uns altísimos riscos: o da quebra inminente das empresas nas que se investía, e a consecuente falta de pagamento das rendibilidades.

Os bonos lixo son os que presentan un risco maior e como compensación ofrecen un tipo de interese moi elevado

Co capital obtido pola venda dos bonos, os “empresarios” tomaban o control da compañía e pagaban os intereses dos bonos lixo. Os 80 foron a época de máxima euforia deste tipo de bonos, pero a súa presenza e participación foron permanentes no mercado dos investimentos, con etapas de resurgimiento e outras de maior declive.

Paxinación dentro deste contido


RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións