Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Retencións a profesionais autónomos

Os traballadores autónomos teñen o deber de abonar as retencións e de declarar os seus ingresos ante a Facenda Pública, independentemente de que o seu negocio se salde con perdas ou beneficios

Img autonomos listado Imaxe: Steve Woods

Os autónomos por fin contan cun estatuto que regula os seus dereitos e obrigacións, pero non por iso deixan de verse como profesionais “desfavorecidos” cando se comparan con outros traballadores. Una realidade que se argumenta en que as súas retencións son maiores respecto dos traballadores por conta allea e, ademais, recoñécenselles menos dereitos. No entanto, o estatuto de Traballo Autónomo que entrou en vigor o 12 de outubro inclúe logros tan importantes como o dereito a un seguro de paro, permisos por maternidade ou a definición exacta de quen é traballador autónomo.

Calcular o IRPF

O profesional independente ten a obrigación de facer sempre a Declaración da Renda e pagar o Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF) porque a lei considera que non é una ‘persoa física normal’ -exentas deste pago se non chegan a uns límites mínimos marcados pola lei-. Así, aínda que teña perdas ou xustifique só un euro, debe render contas deste ingreso. Paira iso, debe decidir entre as distintas posibilidades fiscais que ten a súa actividade concreta.

Os rendementos fiscais dun autónomo pódense calcular de diversas formas:

  • Sistema de Estimación Directa: Consiste en restar aos ingresos os gastos necesarios paira obter eses ingresos (soldos e salarios, compras de material, amortizacións, aluguer de inmobles, os intereses por créditos e comisións bancarias, computadores, impostos non estatais, cotas a colexios profesionais, cámaras e asociacións empresariais e patronais, traballos que se encarguen a terceiros…). É o que mellor se adapta á situación real dun negocio, pois se paga en función dos beneficios reais. Pero inclúe a obrigación de levar ao día libros de contabilidade, balances, facturas…

  • Sistema de Estimación Obxectiva por coeficientes: É igual ao anterior, pero se exclúen una serie de gastos: amortizacións, servizos de asesoría e provisións por morosidade.Este feito téntase compensar cunha redución do rendemento final, cuxa contía depende do tipo de actividade. Así, si é un profesional reducirá nun 10% os seus rendementos. E si é un empresario, a redución fíxase desde o 15% (se o negocio é comercial ou de prestación de servizos) até o 25% (agrícolas, gandeiros, forestais e pesqueiros) pasando polo 20% (fabricación, construción ou minería).

  • Sistema de estimación Obxectiva por Módulos: É aplicable ás actividades empresariais. Neste sistema non se contemplan os ingresos e gastos reais, senón que cada Módulo estima un rendemento estándar dependente de variables como persoal asalariado, non asalariado, potencia eléctrica instalada, superficie do local, etc.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións