Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Rodrigo Galán, conselleiro delegado de Ibercaja Pensión

Os incentivos fiscais dos plans de pensións son necesarios, pero non suficientes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 16deAgostode2010

Todos os expertos recoméndano: ante a reforma do Sistema Público de Pensións que se aveciña, convén máis que nunca concienciarse da necesidade de aforrar de forma privada. Á vista dos cambios que veñen (posible subida da idade de xubilación e prolongación do cálculo da prestación, en función dos anos traballados, entre outros), gañan interese instrumentos financeiros como os plans de pensións, creado coa intención de complementar as pensións públicas de xubilación. Rodrigo Galán Gallardo, conselleiro delegado de Ibercaja Pensión, estima que os inevitables cambios no sistema público farán que estes vehículos cobren protagonismo. En calquera caso, opina que necesitan novos impulsos fiscais para cumprir coa súa verdadeira función de canalizadores do aforro a longo prazo.

Fálase dunha próxima reforma para os plans de pensións, que debería reformarse?

A reforma do sistema público de pensións non é unha necesidade sobrevinda como consecuencia da crise económica, é un problema demográfico incuestionable. A maior esperanza de vida e o atraso paulatino na idade de acceso ao mercado laboral fan que para manter o equilibrio sexa necesario un axuste nas prestacións, e para este hai consenso entre os expertos: incremento da idade de xubilación (ou fomento do atraso da xubilación) e aumento do cómputo dos anos cotizados para calcular a prestación.

Coa reforma do primeiro alicerce (sistema público), deberase acometer unha reforma do segundo (sistema de emprego) e do terceiro (sistema persoal). Creo que neste momento os incentivos fiscais dos plans de pensións persoais son necesarios pero non suficientes, e que quizais se debería avanzar.

De que modo?

Habería que dar pasos para universalizar os plans de emprego xa que hoxe só alcanzan ao 10% da poboación activa. Para conseguilo estes terían que recibir parte das achegas que agora se dirixen ao sistema público de repartición.

En canto aos plans de pensións particulares necesitan un decidido apoio fiscal que estimule o seu crecemento. Hai grupos aos que as pensións públicas substitúen os últimos salarios nunha porcentaxe moi baixa. A estas persoas son as que habería que incentivar no terreo fiscal para que contraten complementos privados pola vía do aforro colectivo e estable.

Que ocorrerá se non se fai nada?

Segundo un recente estudo realizado por AFI (Analistas Financeiros Internacionais) para a Fundación INVERCO, ao redor do ano 2020 (faltan menos de 10 anos) iniciarase a traxectoria do déficit estrutural do noso sistema de pensións. Cara a 2049 o actual superávit converteuse nun déficit do 8%, e o Fondo de Reserva nunha débeda equivalente ao 94% do PIB dese mesmo ano.

O Pacto de Toledo aconsella que a reforma do sistema público de pensións vaia acompañado de forma simultánea dun reforzo dos sistemas de plans de pensións de emprego e individuais que permitan compensar os axustes realizados. Pola contra atoparémonos con amplos segmentos de poboación infraprotegidos.

“A reforma do sistema público de pensións debe ir acompañada dun reforzo dos sistemas privados para compensar os axustes”

Debe mellorar a xestión, baixar as comisións… ou cre que o problema do baixo aforro en plans de pensións débese só ao exceso de confianza dos españois no Estado?

As comisións de xestión dos plans de pensións de emprego son moi baixas no noso país. As dos plans de pensións persoais teñen un compoñente de distribución e unhas características de liquidez voluntaria e inmediata (en forma de traspasos libres entre entidades xestoras, moitas veces incentivados ademais por agasallos en especie) que fan difícil cuantificar o verdadeiro custo de xestión das carteiras destes instrumentos de aforro colectivo.

A que pode deberse a baixa porcentaxe de penetración dos plans de pensións no noso país?

O peso dos plans de pensións en España é baixo, en efecto. Sitúase no 8% do PIB, fronte ao 80% de Reino Unido, 70% de Estados Unidos ou 25% de Xapón. Esta porcentaxe explícase porque en España, en xeral, as prestacións públicas están próximas aos últimos salarios percibidos, sobre todo para rendas medias e baixas. Por iso, só os grupos cuxas pensións serán moito menores que o salario que ingresaron tiveron incentivo para contratar plans privados e dotalos de importantes recursos. A iso súmase o limitado desenvolvemento dos plans de emprego en España, que só alcanzan ao 10% da poboación activa.

Cumpren os plans de pensións co seu papel de canalizadores do aforro a longo prazo?

Os plans de pensións son o produto de aforro a longo prazo por antonomasia, e son o sistema universal máis estendido para complementar os sistemas públicos de pensións. Durante a fase laboral activa acumulan capital para permitir a súa disposición ao chegar á xubilación. A iliquidez do produto garante que o aforro chegue á xubilación e non se destine a decisións de consumo que poidan comprometer os ingresos da vellez.

É un sector en pleno dinamismo: recibe recursos, pero do mesmo xeito achégaos. En España os plans de pensións acumulan 85.000 millóns de euros de patrimonio. Recibiron en 2009 novas achegas por valor de 5.606 millóns de euros e pagaron pensións por valor de 4.009 millóns.

“A iliquidez dos plans de pensións garante que o aforro chegue á xubilación”

Que papel desempeñarán no futuro, ante as últimas reformas económicas decretadas?

Hai que ter en conta que en España a taxa de substitución (pensión pública sobre último salario percibido en activo) sitúase en 81%, só por baixo de Grecia, Luxemburgo e Turquía, mentres que noutros países como Francia sitúase por encima do 50%; en Alemaña supera o 40% (e compleméntase ata máis do 60% con sistemas de pensións privados).

A situación económica actual puxo de manifesto as limitacións do Estado para financiar no futuro toda unha serie de prestacións económicas e de servizos aos que unha sociedade moderna aspira, como un sistema sanitario de calidade, unha atención adecuada en situacións de dependencia ou pensións desafogadas.

Gañarán entón protagonismo os plans de pensións ou o perderán?

A toma de conciencia destas limitacións e os recortes que de maneira necesaria teranse que impor van levar aos particulares a buscar outras fórmulas coas que obter as prestacións que desexan mediante financiamento privado. Neste campo do aforro a longo prazo os plans de pensións teñen moito que achegar. Creo que serán un vehículo financeiro de primeira orde neste novo contexto.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións